Supreme Court dismisses appeal on acquisition of servitude, citing established case law and lack of legal interpretation needs.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by A. K. and K. K. against the lower court's ruling on the acquisition of a land servitude. The appellants argued that the lower court incorrectly applied civil code provisions regarding the acquisition of servitudes before January 17, 2003, claiming a need for legal interpretation. The court rejected this claim because the legal issue was already settled by established Supreme Court jurisprudence, rendering the appeal inadmissible under Article 3989 of the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not admit a cassation appeal unless there is a significant legal issue or a need for interpretation of laws raising serious doubts or causing divergences in case law, which must be substantiated by the appellant.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 402/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku P. Spółki Akcyjnej w K.przy uczestnictwie A. K., K. K. i Skarbu Państwa - Pełnomocnika Rządu do Spraw Strategicznej Infrastruktury Energetycznejo stwierdzenie zasiedzenia,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania A. K. i K. K.od postanowienia Sądu Okręgowego w S.z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestników A. K. i K. K. na rzecz wnioskodawcy kwotę 360,00 (trzysta sześćdziesiąt) zł oraz na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 240,00 (dwieście czterdzieści) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący wnieśli o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o drugą z wymienionych przesłanek. Uzasadnienie potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się jeszcze wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2012 r., II PK 274/11, nie publ.).
Skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia odrębnej i pogłębionej argumentacji prawnej zawierającej szczegółowe omówienie wątpliwości interpretacyjnych, a w przypadku istnienia rozbieżności w judykaturze, przytoczenia odpowiednich orzeczeń (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 lipca 2009 r., I CSK 111/09, nie publ.; z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, nie publ.; z dnia 31 stycznia 2008 r., II UK 246/07, nie publ.; z dnia 13 grudnia 2007 r., I PK 233/07, OSNP 2009, nr 3-4, poz. 43; z dnia 19 października 2006 r., IV CSK 246/06; z dnia 30 maja 2005 r., I PK 23/05, nie publ.).Skarżący wskazali, że w sprawie niniejszej zachodzi potrzeba wykładni art. 285, 292, 172 k.c. w kontekście tego, czy prawidłowa jest wykładnia akceptująca bieg zasiedzenia przed dniem 17 stycznia 2003 r. służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu na rzecz właściciela urządzeń przesyłowych.Analiza wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, jego uzasadnienia, a także uzasadnień orzeczeń sądów obu instancji, nie daje podstaw do uznania, że rzeczywiście zachodzi wskazana przez skarżących przesłanka potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.Wypada jednak zauważyć, że odnośnie przedstawionej w skardze problematyki istnieje ugruntowana linia orzecznicza (zob. m. in. uchwały Sądu Najwyższego z dnia: 22 maja 2013 r., III CZP 18/13, OSNC 2013, nr 12, poz. 139; 27 czerwca 2013 r., III CZP 31/13, OSNC 2014, nr 2, poz. 11; a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2017 r., I CSK 261/16, nie publ.).
Wobec powyższego nie można przyjąć, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). awjw