Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 400/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error under Art. 3989 § 1 k.p.c.

Numero d'incarto IV CSK 400/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the lower court's refusal to recognize the acquisition of a necessary road easement. The appellant argued that the lower court incorrectly interpreted 'good faith' and 'permanent use' despite evidence of the predecessor's good faith and the state's construction of the road. The court rejected this claim as a mere dispute over factual findings rather than an obvious legal error requiring Supreme Court review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates an obvious legal error or a serious need for uniform interpretation, and mere disagreement with factual findings does not suffice.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious legal error acquisition of easement good faith requirement permanent use device Supreme Court review procedural dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 292 k.c.
wykonanie trwałego i widocznego urządzenia przez posiadacza nieruchomości w zakresie służebności gruntowej drogi dojazdowej jest przesłanką zasiedzenia tej służebności (art. 292 k.c.).
Art. 102 k.p.c.
398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.) Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1, 39821 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
w sprawie IX Ca (…).Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 292 k.c
wykonanie trwałego i widocznego urządzenia przez posiadacza nieruchomości w zakresie służebności gruntowej drogi dojazdowej jest przesłanką zasiedzenia tej służebności (art. 292 k.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CZ 100/03
Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, niepubl.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, niepubl.; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, niepubl.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r.
II CZ 28/06
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately argue admissibility under Civil Procedure Code.
V CSK 204/06
Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, niepubl.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, niepubl.; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, niepubl.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
II CSK 184/07
Cassation appeal dismissed for improper scope of appeal and failure to demonstrate obvious legal error.
III PK 70/07
I UK 283/07
I UK 218/07
II UK 317/07
II PK 352/07
II PK 11/08
I UK 11/08
II UK 38/08
i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, niepubl.).Okoliczności przytoczone przez skarżącą nie wskazują, aby skarga kasacyjna była oczywiście uzasadniona.
III CZP 10/11
Supreme Court ruled that permanent visible improvements by a servient owner do not block acquisition by prescription. The court held that the owner's knowledge is sufficient regardless of who built the improvement. This decision clarifies the requirements for acquiring easements through prescription under Polish law.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 400/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku "Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego O." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O.‎przy uczestnictwie Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Montażowego "P." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O., J. M., M. Spółki Akcyjnej z siedzibą w O. i Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta O.‎o stwierdzenie zasiedzenia służebności drogi koniecznej, ewentualnie ustanowienie służebności drogi koniecznej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 8 listopada 2019 r., sygn. akt IX Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) nie obciąża wnioskodawcy kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Ma przede wszystkim na celu - w interesie publicznym - ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. i związku z tym istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący w odrębnym wywodzie wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnioskodawczyni Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe O. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 listopada 2019 r. w sprawie IX Ca (…).Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywistą zasadność skargi kasacyjnej skarżąca uzasadniała tym, że Sąd drugiej instancji dokonał błędnej wykładni pojęcia dobrej wiary na gruncie zasiedzenia służebności przejazdu i przechodu i mimo, że wszystkie okoliczności wskazywały na dobrą wiarę poprzednika prawnego wnioskodawcy, uznał że przesłanka dobrej wiary nie została spełniona oraz dokonał błędnej wykładni pojęcia korzystania z trwałego i widocznego urządzenia poprzez uznanie, ze fakt nie wybudowania drogi przez wnioskodawcę uniemożliwia zasiedzenie drogi koniecznej wbrew okolicznościom sprawy.W związku z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania trzeba podnieść, że odwołanie się na przesłankę zawartą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. zobowiązuje do przedstawienia wywodu prawnego zmierzającego do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły, czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia, co daje podstawy do uznania skargi za oczywiście uzasadnioną (tak np.

Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, niepubl.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, niepubl.; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, niepubl.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r. II CSK 184/07, nie publ.; z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, niepubl.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, niepubl.; z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, niepubl.; z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/ 07, niepubl.; z dnia z 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, niepubl.; z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, niepubl.; z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, niepubl. i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, niepubl.).Okoliczności przytoczone przez skarżącą nie wskazują, aby skarga kasacyjna była oczywiście uzasadniona.

Skarżąca podnosi, że dokonano błędnej wykładni pojęć „dobra wiara” oraz „korzystanie z trwałego i widocznego urządzenia”, jest to jednak w istocie polemika z ustaleniami sądów meriti i próba narzucenia własnego stanowiska. Przypomnieć również należy, że zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., III CZP 10/11 (OSNC 2011, nr 12, poz. 129) wykonanie trwałego i widocznego urządzenia przez posiadacza nieruchomości w zakresie służebności gruntowej drogi dojazdowej jest przesłanką zasiedzenia tej służebności (art. 292 k.c.).

W niniejszej sprawie Sądy ustaliły, że sporna droga nie została wykonana ani przez użytkowników wieczystych nieruchomości potencjalnie obciążonych, ani przez wnioskodawcę, tylko przez Skarb Państwa na własnym gruncie w okresie obowiązywania zasady jednolitości państwowej.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uwzględniając rozbieżność pomiędzy rzeczywistą wskazaną przez wnioskodawcę podstawę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) a podstawą ocenianą w odpowiedzi na skargę kasacyjną (art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.) Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1, 39821 k.p.c. odstąpił od obciążania wnioskodawcy kosztami postępowania kasacyjnego. ke