Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 398/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issues were already settled by prior Supreme Court rulings.

Numero d'incarto IV CSK 398/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a company seeking to separate land and register ownership. The appellant argued that transferring ownership of land lacking public road access violates specific property and cooperative laws, while the respondent opposed the separation. The court determined that the legal questions raised had already been comprehensively addressed in numerous prior Supreme Court decisions, rendering the current appeal's issues non-unique and lacking the necessary legal controversy for cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issues raised have already been settled by prior Supreme Court rulings, as they do not constitute a new or unresolved legal problem requiring interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal legal issue settled property law interpretation land separation public road access cooperative law Supreme Court precedent

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
13; z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 496/06, nie publ.).Wobec powyższego nie można przyjąć, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zostały w sposób właściwy wykazane.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami
„Czy przeniesienie własności nieruchomości (wydzielonej działki gruntu) nieposiadającej dostępu do drogi publicznej jest bezwzględnie nieważne w świetle art. 93 ust.
Art. 99 ustawy o gospodarce nieruchomościami
zm.; dalej: u.g.n.) oraz art. 99 u.g.n.
Art. 145 § 1, § 2 i § 3 k.c.
skoro przepisy te regulują jedynie podział administracyjny - geodezyjny, nie wprowadzają sankcji za ich naruszenie, a przepisy art. 145 § 1 i § 2 i § 3 k.c.
Art. 38 § 1 pkt 5 Prawo spółdzielcze
„Czy uchwały organów spółdzielni, a w szczególności uchwała w sprawie zbycia nieruchomości, o której mowa w art. 38 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 16 września 1982 r.
Art. 65 § 1 i § 2 k.c.
zm.), mogą być uznane za czynności prawne i czy można do nich stosować reguły interpretacyjne z art. 65 § 1 i § 2 k.c.?”.Przedstawione w skardze wątpliwości nie stanowią istotnego zagadnienia prawnego.
Art. 58 § 1 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
13; z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 496/06, nie publ.).Wobec powyższego nie można przyjąć, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zostały w sposób właściwy wykazane.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CSK 53/13
Supreme Court dismisses cassation appeal as no important legal issue exists under Civil Procedure Code.
I UK 271/11
Supreme Court dismisses appeal on social security coverage, ruling fake employment contracts do not trigger mandatory insurance obligations.
I UK 134/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2007 r., I UK 134/07 oraz z dnia 9 lutego 2011 r., III SK 41/10 - nie publ.).
III SK 41/10
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide legal argumentation proving a significant legal issue exists.
III CSK 104/08
Supreme Court dismisses appeal for failure to cite legal grounds and request annulment with scope under Civil Procedure Code.
II CSK 84/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of reasoning citing specific procedural articles.
III CZP 34/09
Sale of subdivided land without mandatory easement is void under Polish Property Law.
IV CSK 571/12
Supreme Court dismisses appeal regarding easement validity, ruling civil court cannot review administrative decision legality.
IV CSK 411/14
Supreme Court dismisses appeal; sale of land without public road access violates mandatory law and is void.
I CSK 132/15
Supreme Court upholds invalidity of land sale lacking mandatory easement for public road access per Property Law.
IV CSK 144/09
Bankruptcy court allows set-off of mutual debt against mutual benefit claim despite priority rules.
II CSK 496/06
Supreme Court dismisses appeal; invalid transfer due to defective co-owners' assembly resolution lacking specific property details.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 398/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S.‎przy uczestnictwie Spółdzielni Mleczarskiej "M." w G.‎o odłączenie części nieruchomości, założenie księgi wieczystej i wpis własności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika kwotę 240,00 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca oparła swój wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej i drugiej spośród wymienionych przesłanek. Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności.

Problem ten musi mieć charakter uniwersalny, co oznacza, że jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych, podobnych spraw. Chodzi przy tym o problem, którego wyjaśnienie jest konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostający w związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.), i także w związku z podstawą prawną zaskarżonego wyroku (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz z dnia 3 lutego 2012 r.

I UK 271/11 - nie publ.). Konieczne jest przytoczenie argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Skarżący powinien nie tylko wskazać przepis prawa (materialnego lub procesowego), którego dotyczy zagadnienie, ale także przedstawić pogłębioną argumentację prawną w celu wykazania, że zagadnienie jest istotne, a jego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia w jego sprawie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2007 r., I UK 134/07 oraz z dnia 9 lutego 2011 r., III SK 41/10 - nie publ.).

Natomiast oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt III CSK 104/08, nie publ.; z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II CSK 84/07, nie publ.).Przedstawiona przez skarżącą problematyka została ujęta w pytaniach:

„Czy przeniesienie własności nieruchomości (wydzielonej działki gruntu) nieposiadającej dostępu do drogi publicznej jest bezwzględnie nieważne w świetle art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147, z późn. zm.; dalej: u.g.n.) oraz art. 99 u.g.n. skoro przepisy te regulują jedynie podział administracyjny - geodezyjny, nie wprowadzają sankcji za ich naruszenie, a przepisy art. 145 § 1 i § 2 i § 3 k.c. wprost dopuszczają możliwość zaistnienia braku odpowiedniego dostępu do drogi publicznej na skutek sprzedaży gruntu lub innej czynności prawnej?”;

„Czy uchwały organów spółdzielni, a w szczególności uchwała w sprawie zbycia nieruchomości, o której mowa w art. 38 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2017 r., poz. 1560, z późn. zm.), mogą być uznane za czynności prawne i czy można do nich stosować reguły interpretacyjne z art. 65 § 1 i § 2 k.c.?”.Przedstawione w skardze wątpliwości nie stanowią istotnego zagadnienia prawnego. Problematyka przedstawiona przez skarżącą była przedmiotem wielokrotnych wypowiedzi Sądu Najwyższego.

W uchwale z dnia 4 czerwca 2009 r. Sąd Najwyższy wskazał, że jeżeli decyzja o podziale nieruchomości zawiera warunek, że przy zbywaniu wydzielonych działek zostaną ustanowione służebności drogowe zapewniające dostęp do drogi publicznej lub nastąpi sprzedaż udziałów w prawie do działki stanowiącej drogę wewnętrzną, umowa przeniesienia własności wydzielonej działki zawarta bez spełnienia tego warunku jest nieważna (art. 58 § 1 k.c. w związku z art. 99 i art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2009 r., III CZP 34/09, OSNC 2010, nr 2, poz. 20; jak również: postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 24 kwietnia 2013 r., IV CSK 571/12, nie publ.; z dnia 19 marca 2015 r., IV CSK 411/14, nie publ.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2016 r., I CSK 132/15, nie publ.).

Sąd Najwyższy zajmował również stanowisko odnośnie interpretacji uchwał organów spółdzielni wyrażających zgodę na zbycie nieruchomości (zob. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 17 września 2009 r., IV CSK 144/09, Biuletyn Sądu Najwyższego 2010, nr 1, s. 13; z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 496/06, nie publ.).Wobec powyższego nie można przyjąć, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zostały w sposób właściwy wykazane.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw