Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 397/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for obvious error, rejecting arguments on bankruptcy filing and statute of limitations.

Numero d'incarto IV CSK 397/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendants against the appellate court's judgment. The defendants argued for a clear violation of law regarding bankruptcy filing obligations and the statute of limitations, but failed to meet the high threshold for obvious error. The court ruled that the defendants' arguments regarding factual assessments and evidence evaluation were inadmissible in a cassation proceeding.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious violation of law prima facie; arguments challenging factual findings or evidence assessment are inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious violation of law statute of limitations bankruptcy filing inadmissible arguments azione parziale riapertura della pratica procedura di rivendicazione nel pignoramento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Tymczasem zawarty w art. 3983 § 3 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania a zgodnie z art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania a zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Art. 98 § 3 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania a zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Art. 99 k.p.c.
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 299 k.s.h
art. 3983 § 3 k.p.c
Tymczasem zawarty w art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
art. 3989 § 1 k.p.c
3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PKN 15/01
Supreme Court dismissed cassation as inadmissible due to lack of obvious legal error under Polish Labor Code.
I PKN 157/01
Supreme Court dismissed cassation for lack of obvious legal error in labor dispute regarding reinstatement.
II PK 223/09
Skarżący powinien wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, widoczną prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (postanowienie Sądu Najwyższego z 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09).
V CSK 459/09
Ma to być przy tym zasadność łatwo dostrzegalna już nawet przy pobieżnej lekturze skargi (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2010 r., V CSK 459/09).Skarżący nie wykazali, że skarga jest oczywiście uzasadniona.
I PK 227/02
Supreme Court dismissed cassation as clear legal error did not affect the final judgment outcome.
I UK 285/07
I UK 46/08
II UK 37/08
IV CSK 136/20
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and factual challenge under Civil Procedure Code.
III CNP 26/10
Supreme Court reverses appeal dismissal for premature application of bankruptcy exemption clause due to insufficient evidence of asset loss.
Generato dall'IA
I CSK 3125/23
Cassation appeal dismissed due to lack of correlation between scope of appeal and request for annulment under Civil Procedure Code.
I CSK 4976/22
Cassation appeal dismissed for failure to specify scope of appeal and request for judgment change.
I CSK 2817/24
Cassation appeal dismissed due to lack of correlation between scope of appeal and relief sought.
I CSK 2861/23
Supreme Court dismisses cassation appeal as procedurally inadmissible due to lack of legal issue and obvious merit. The court rejects the claim that a new Supreme Court ruling retroactively invalidates a prior judgment. The appeal fails because the new ruling was issued after the contested judgment. The court orders the appellant to pay the costs of the cassation proceedings. The decision clarifies the strict procedural requirements for admitting cassation appeals under Polish civil procedure law. The court emphasizes that a new binding precedent does not automatically invalidate judgments rendered before its publication. The appellant failed to demonstrate the obvious merit required by the law for immediate acceptance. The court ruled that the appeal does not meet the statutory criteria for admission to review. The decision upholds the principle of legal certainty and the finality of prior judgments. The court found no serious legal question or need for uniform interpretation of the law.
I CSK 3568/22
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.1.4.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 397/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Łochowski w sprawie z powództwa Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w W. Oddziału Terenowego w O.‎przeciwko P.P. i A.P.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 września 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 21 stycznia 2021 r., sygn. akt I AGa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od P.P. i A.P. solidarnie na rzecz Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w W. Oddziału Terenowego w O. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Pozwani wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 21 stycznia 2021 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazali, że skarga jest oczywiście uzasadniona, wobec nieprawidłowego zastosowania przez Sąd drugiej instancji art. 299 k.s.h.W odpowiedzi na skargę powód wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (postanowienia Sądu Najwyższego: z 26 lutego 2001 r., I PKN 15/01 i z 17 października 2001 r., I PKN 157/01).

Skarżący powinien wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, widoczną prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (postanowienie Sądu Najwyższego z 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09). Ma to być przy tym zasadność łatwo dostrzegalna już nawet przy pobieżnej lekturze skargi (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2010 r., V CSK 459/09).Skarżący nie wykazali, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Po pierwsze, nie może być skuteczny zabieg, którym posłużyli się pozwani, powielając we wniosku o przyjęcie skargi niemal dosłownie treść zarzutów formułowanych w ramach podstaw kasacyjnych.

Są to przecież dwa odrębne elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej. Przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego: z 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02; z 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07; z 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08, i z 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).

Po drugie, uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zmierza w znacznym zakresie do zakwestionowania dokonanej w sprawie oceny dowodów oraz poczynionych ustaleń faktycznych. Skarga opiera się bowiem na założeniu, że nawet gdyby pozwani złożyli wniosek o ogłoszenie upadłości w najwcześniejszym możliwym terminie (jak należy rozumieć - niezwłocznie po objęciu funkcji członków zarządu), to powód i tak nie uzyskałby zaspokojenia swojej wierzytelności. Rzecz w tym, że - jak wskazał Sąd Apelacyjny - pozwani nie wykazali żadnej inicjatywy dowodowej, aby dowieść prawdziwości takich twierdzeń, a zwłaszcza tego, jaki był właściwy czas na ogłoszenie upadłości.

Tymczasem zawarty w art. 3983 § 3 k.p.c. zakaz oparcia skargi kasacyjnej na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów oraz związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia oznacza niedopuszczalność powoływania się przez skarżącego na wadliwość wyroku sądu drugiej instancji, polegającą na ustaleniu faktów lub niewłaściwie przeprowadzonej ocenie dowodów, również we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 października 2020 r., IV CSK 136/20).

Po trzecie, uszło uwadze skarżących, że osoba obejmująca funkcję członka zarządu w spółce niewypłacalnej ma obowiązek zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości bez względu na stan majątku spółki, a więc nawet wtedy, gdy wniosek taki zostałby oddalony z uwagi na brak majątku spółki (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 24 lutego 2011 r., III CNP 26/10). W skardze kasacyjnej nie zostało jednak wyjaśnione, dlaczego skarżący wniosku o ogłoszenie upadłości nie złożyli. Po czwarte, Sąd Apelacyjny przyjął, że nie doszło do przedawnienia roszczenia, skoro powód zgłosił swoje roszczenie w postępowaniu likwidacyjnym, a następnie wszczął egzekucję, która została umorzona ze względu na jej bezskuteczność.

W takich okolicznościach, według Sądu Apelacyjnego, początek biegu przedawnienia roszczenia należy wiązać z umorzeniem postępowania egzekucyjnego, biorąc pod rozwagę, że postępowanie likwidacyjne toczy się nadal. Nie jest to ocena prima facie (oczywiście) wadliwa. Już tylko z tego względu wywód dotyczący oczywistej zasadności skargi nie może być uznany za przekonujący.Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania a zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z 99 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.

Dz.U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) obciążył pozwanych kosztami postępowania kasacyjnego. ke