Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 395/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on easement acquisition by prescription due to lack of clear legal issues.

Numero d'incarto IV CSK 395/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by a company seeking to establish an easement by prescription. The appellant argued that the lower court incorrectly interpreted a predecessor's written consent, claiming it covered only land entry and construction but not the subsequent operation of the energy facility. The court found no significant legal issues or serious doubts requiring cassation review, as the lower court's reasoning was logical and consistent with life experience. Consequently, the appeal was not accepted for examination under the relevant procedural code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 60, 65 k.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless a significant legal issue exists or there are serious doubts about statutory interpretation, and the appeal must be obviously well-founded.

Parole chiave

Generato dall'IA
acquisition of easement prescription by law cassation appeal interpretation of will energy transmission facility written consent scope Supreme Court procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario w zw.
Art. 60 k.c.
Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności w związku z rażącym naruszeniem reguł interpretacyjnych określonych w art. 60 i 65 k.c.
Art. 65 k.c.
Art. 7 k.c.
ograniczyła się bowiem do postawienia zarzutu naruszenia art. 7 k.c. oraz art.
Art. 385 k.p.c.
oraz art. 385 k.p.c. Uniemożliwia to uznanie wniesionej skargi za oczywiście zasadną.
Art. 13 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 7 k.c
ograniczyła się bowiem do postawienia zarzutu naruszenia art. 7 k.c.
art. 385 k.p.c
art. 13 § 2 k.p.c

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 395/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. ‎przy uczestnictwie M. K. ‎o stwierdzenie zasiedzenia służebności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Bydgoszczy‎z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt II Ca 421/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności w związku z rażącym naruszeniem reguł interpretacyjnych określonych w art. 60 i 65 k.c. Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić.

Zarzuca ona, że Sąd drugiej instancji błędnie ustalił, iż pisemne oświadczenie jej poprzednika prawnego S. K. dotyczyło jedynie wyrażenia zgody na wejście na jego grunt i pobudowanie instalacji energetycznej ale już nie dotyczyło zgody na eksploatację tejże instalacji. Trudno uznać, iż kwestia ta może być uznana za oczywiste uchybienie w kontekście reguł wykładni oświadczeń woli określonych w zarzuconych przepisach kodeksu cywilnego. Jak wyjaśnił Sąd Okręgowy w swoim uzasadnieniu „za całkiem nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego uznać należało … , że powyższa zgoda dotyczyła jedynie wejścia na grunt w celu budowy urządzeń, skoro z istoty tej inwestycji wynika, że chodzi o trwałe powiązanie z gruntem urządzeń w celu przesyłu energii elektrycznej”.

W podstawach kasacyjnych, które są wiążące dla Sądu Najwyższego, skarżąca nie próbuje podważyć wskazanych ustaleń. Brak także zarzutów dotyczących wadliwego ustalenia nabycia służebności przesyłu przez zasiedzenie. Skarżąca poza powołanymi naruszeniami art. 60 i 65 k.c. ograniczyła się bowiem do postawienia zarzutu naruszenia art. 7 k.c. oraz art. 385 k.p.c. Uniemożliwia to uznanie wniesionej skargi za oczywiście zasadną. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). jw