Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of public interest and obvious error in inheritance case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal against the District Court's decision to declare inheritance. The appellant argued for invalidity of the first-instance proceedings and an obvious error in interpreting civil code provisions regarding agricultural land. The Court determined that the appeal lacked the required public interest and did not demonstrate an obvious violation of law warranting review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3983 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.; Cassation appeals serve public interest and require either procedural invalidity or obvious error; mere dissatisfaction without clear public interest or glaring legal violation does not justify acceptance for review.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 393/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku D. W. i O. W.przy uczestnictwie D.K. i A. W.o stwierdzenie nabycia spadku po E. K. i M. K.,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania D. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w T.z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt VIII Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w T. oddalił apelację uczestnika D. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 9 października 2012 r., którym stwierdzone zostało nabycie spadku po E. K. i M. K. przez uczestnika i S. W., tak co do udziału w gospodarstwie rolnym, jak i pozostałym majątku spadkowym.Uczestnik w skardze kasacyjnej powołał obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przesłankę objętą art. 3989§ 1 pkt 4 k.p.c. oraz ewentualnie art. 3989 pkt 3 k.p.c.Oczywistą zasadność skargi kasacyjnej uczestnik połączył z błędem w interpretacji art. 1059 pkt 1 w związku z art. 160 § 1 k.c. w brzmieniu obowiązującym w chwili śmierci spadkodawcy E. K., w związku z § 7 ust. 2 instrukcji Ministra Rolnictwa z dnia 25 kwietnia 1973 r. w sprawie stosowania przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących przenoszenia własności nieruchomości rolnych, znoszenia współwłasności takich nieruchomości, dziedziczenia gospodarstw rolnych w związku z § 2 ust. 1 uchwały Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 1959 r. w sprawie przyznawania robotnikom tytułów kwalifikacyjnych w związku z § 20 zarządzenia Ministra Oświaty z dnia 1 lipca 1966 r. w sprawie zasad przyznawania robotnikom tytułów kwalifikacyjnych w określonym zawodzie.Sąd Okręgowy nie wziął pod uwagę nieważności postępowania zaistniałej przed Sądem pierwszej instancji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek zaskarżenia o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz eliminację orzeczeń oczywiście wadliwych, bądź dotkniętych nieważnością postępowania, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżania orzeczeń niesatysfakcjonujących stron.
Realizacji tego celu służy instytucja tzw. przesądu, ustanowionego w art. 3989 k.p.c., w ramach którego Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie występuje istotne zagadnienie, zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, a zatem okoliczności przewidziane w art. 3989§ 1 pkt 1 do 4 k.p.c. Nie podlegają natomiast badaniu podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.
Założenie wymagania objętego art. 3984 § 2 k.p.c. zostanie spełnione, jeżeli skarżący przedstawi w skardze kasacyjnej i uzasadni przesłanki o charakterze publicznoprawnym, stanowiące podstawę wstępnej, merytorycznej oceny przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.Przesłanka nieważności postępowania objęta art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. dotyczy postępowania przed Sądem drugiej instancji, natomiast powoływanie się na nieważność przed Sądem pierwszej instancji mogłoby być wzięte przez Sąd Najwyższy pod rozwagę w ramach podstawy przewidzianej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c., jeżeli skarżący wskaże ją jako naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989§ 1 pkt 4 k.p.c. to zasadność widoczna od razu, bez konieczności dokonywania pogłębionej analizy wywodów zamieszczonych w skardze, wskazująca, że zaskarżone orzeczenie nie powinno się ostać.
Doszło bowiem do kwalifikowanego, czyli oczywistego naruszenia prawa, którego skutkiem było wydanie przez Sąd drugiej instancji orzeczenia oczywiście wadliwego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49; z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.; z dnia 23 listopada 2010 r., III UK 10/11, niepubl.). Na takie rozumienie powołanej przesłanki nie wskazuje wniosek pozwanej. Tak wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, jak i jego uzasadnienie na tle jej podstaw oraz motywów zaskarżonego wyroku nie zawiera argumentów wskazujących na ocenę, iż kwestionowane orzeczenie stanowi konsekwencję jaskrawych błędów w zakresie wykładni prawa, jak też, że zachodzi potrzeba rozpoznania skargi kasacyjnej.
Nie doszło do przekroczenia granic dozwolonych uprawnień orzeczniczych. Skarżący nie powołał naruszenia art. 378 § 2 i art. 386 § 2 k.p.c., w odniesieniu do zarzutu nieważności postępowania przed Sądem pierwszej instancji.W postępowaniu przed Sądem Okręgowym nie doszło do nieważności postępowania, której przesłanki Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia.Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. [aw]