Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 393/07 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal where HOA vote opposes restaurant use but fails to address required structural renovation explicitly.

Numero d'incarto IV CSK 393/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the lower court's dismissal of the tenant's appeal against the homeowners' association's refusal to allow a restaurant. The tenant argued that opening a restaurant required structural renovations exceeding ordinary management, necessitating a specific vote under the Housing Law. The Court held that while the HOA's general objection to the restaurant's use was valid, it did not explicitly address the required building renovation, making the lower courts' application of the renovation rule legally unfounded.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 22 ust. 2, 3 pkt 5 ustawy o własności lokali; Art. 3 ust. 7a Prawa budowlanego: A homeowners' association vote opposing a commercial use change does not implicitly cover required structural renovations unless explicitly stated, as such renovations require a separate vote under the Housing Law.

Parole chiave

Generato dall'IA
homeowners association vote structural renovation requirement ordinary management scope building code provisions commercial use change implied consent doctrine legal interpretation standard

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 22 ust. 2 i 3 pkt 5 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali
(art. 22 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali Dz. U. Nr 85,
Art. 3 ust. 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
naruszenie art. 22 ust. 2 i 3 w zw. z art. 3 ust. 2 uwl oraz art. 140 k.c. i art. 64 ust. 3
Art. 140 k.c.
2 uwl oraz art. 140 k.c. i art.
Art. 64 ust. 3 Konstytucji
naruszenie art. 22 ust. 2 i 3 w zw. z art. 3 ust. 2 uwl oraz art. 140 k.c. i art. 64 ust. 3
Art. 39815 k.p.c.
uwzględnieniu (art. 39815 w zw.
art. 140 k.c
naruszenie art. 22 ust. 2 i 3 w zw. z art. 3 ust. 2 uwl oraz art. 140 k.c. i art. 64 ust. 3
art. 64 ust. 3 Konstytucji
naruszenie art. 22 ust. 2 i 3 w zw. z art. 3 ust. 2 uwl oraz art. 140 k.c. i art. 64 ust. 3
art. 108 § 2 k.p.c
uwzględnieniu (art. 39815 w zw. z art. 108 § 2 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 393/07

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. Oddziału Regionalnego

w G.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ulicy O. w G.

o uchylenie uchwały,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2008 r.,

skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 października 2006 r., sygn. akt III Ca (…),

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w G. do

ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Strona powodowa zawarła w dniu 1 czerwca 2005 r. umowę najmu, na podstawie której

wynajęła należący do niej lokal użytkowy znajdujący się w budynku położonym w G.

przy ul. O. Najemca miał uruchomić w tym lokalu restaurację.

Wspólnota Mieszkaniowa tej nieruchomości podjęła w dniu 8 grudnia 2005 r. uchwałę nr

(…),

w

której

„nie

wyraża

zgody

na

przekształcenie

lokalu

handlowego

w gastronomiczny i powstanie restauracji w budynku przy ul. O.”. Powodowa Agencja

zaskarżyła tę uchwałę do sądu, domagając się jej uchylenia.

Sąd Rejonowy w G. wyrokiem z dnia 23 października 2006 r. oddalił powództwo.

Uznał, że skoro uruchomienie w lokalu restauracji łączy się z koniecznością wykonania

nowych otworów w ścianie budynku, a więc z jego przebudową, stanowi to czynność

przekraczającą zakres zwykłego zarządu, na podjęcie której musi być zgoda wspólnoty

(art. 22 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali Dz. U. Nr 85,

poz. 388, ze zm. - dalej jako „uwl”). Podjęta przez Wspólnotę uchwała nie narusza

prawa ani interesu powodowej Agencji, co uzasadnia oddalenie powództwa.

Apelacja powoda od tego rozstrzygnięcia została oddalona wyrokiem Sądu

Okręgowego w G. z dnia 23 października 2006 r., podzielającego ustalenia faktyczne i

ocenę prawną Sądu I – ej Instancji.

Wyrok Sądu Okręgowego zakwestionował skargą kasacyjną powód. Zarzucił

naruszenie art. 22 ust. 2 i 3 w zw. z art. 3 ust. 2 uwl oraz art. 140 k.c. i art. 64 ust. 3

Konstytucji, wnosząc o uchylenie oraz wyroku Sądu Rejonowego i „orzeczenie co do

istoty sprawy”, ewentualnie o przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z bezspornych ustaleń w sprawie wynika, że wynajęty przez powódkę lokal

użytkowy najemca zamierzał wykorzystać na uruchomienie w nim restauracji, co łączy

się z koniecznością wybicia nowych otworów w ścianach zewnętrznych budynku.

Wykonanie takich otworów należy zakwalifikować jako przebudowę (art. 3 ust. 7a

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze

zm.), na którą nie może wyrazić zgody sam zarząd wspólnoty mieszkaniowej, gdyż jest

to czynność przekraczająca zakres zwykłego zarządu, w związku z czym potrzebna jest

uchwała właścicieli lokali, wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności (art. 22 ust. 2 w

zw. z ust. 3 pkt 5 uwl). Tymczasem treść podjętej przez wspólnotę uchwały wyraża

sprzeciw przeciwko planowanemu wykorzystaniu lokalu powódki, nie odnosi się zaś

zupełnie do kwestii związanych z jego przebudową. Zmiana przeznaczenia lokalu

należącego do innego członka wspólnoty nie mieści się w katalogu czynności

wymienionych w art. 22 uwl, a tym samym rozpoznawanie sprawy w kontekście tego

przepisu nie znajduje uzasadnienia prawnego. Można wprawdzie twierdzić, że podjęta

uchwała jest wyrazem obaw członków wspólnoty mieszkaniowej o to, że ewentualne

uruchomienie w lokalu powódki restauracji może pogorszyć warunki korzystania z ich

mieszkań, a tym samym domyślnie zakłada brak zgody na planowaną przebudowę

budynku. Jednakże wobec tego, że w treści uchwały nic nie mówi się o tej przebudowie,

nie jest możliwa tak daleko idąca interpretacja tego oświadczenia woli, która ustalałaby

jego treść wyłącznie na podstawie domniemań, bez pokrycia w zewnętrznym przejawie

tej woli, wyrażonym w kwestionowanej uchwale. Skoro zatem Sądy obu instancji

rozpoznawały sprawę w taki sposób, jakby uchwała ta dotyczyła przebudowy budynku,

zaskarżony wyrok nie mógł się ostać. Dlatego skarga kasacyjna podlegała

uwzględnieniu (art. 39815 w zw. z art. 108 § 2 k.p.c.).