Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 388/09 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal ruling for remand due to failure to appoint expert witness on specialized design facts.

Numero d'incarto IV CSK 388/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's decision to dismiss the plaintiffs' claims regarding unfair competition and intellectual property violations. The lower courts had rejected the request for an expert opinion because the designated patent attorney lacked specialized knowledge, yet failed to appoint a qualified expert. The court held that while the specific expert chosen was unqualified, the law does not prohibit appointing a different expert with the necessary qualifications to establish the disputed facts.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 278 § 1, 278 § 2, 479 § 12 k.p.c.: When specialized knowledge is required to ascertain disputed facts, the court must appoint an expert; a negative assessment of a party-appointed expert does not justify excluding the evidence if another qualified expert can be appointed.

Parole chiave

Generato dall'IA
specialized knowledge expert opinion burden of proof unfair competition intellectual property remand for retrial court-appointed expert

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 278 § 1 k.p.c.
Rację ma Sąd Apelacyjny jedynie o tyle, o ile twierdzi, że z art. 278 § 1 k.p.c.
Art. 278 § 2 k.p.c.
wymagało wykorzystania wiadomości specjalnych w rozumieniu art. 278 § 2 k.p.c.
Art. 479 § 12 k.p.c.
wiadomości, nie było przeszkód wynikających z art. 479 12 k.p.c.
Art. 6 k.c.
ustaleń na podstawie art. 6 k.c.
Art. 283 § 2 k.p.c.
biegłych sądowych (art. 283 § 2 k.p.c.).
art. 3983 k.p.c
podstawie drugiej z art. 3983 k.p.c.
art. 278 § 2 k.p.c
wymagało wykorzystania wiadomości specjalnych w rozumieniu art. 278 § 2 k.p.c.
art. 278 § 1 k.p.c
Rację ma Sąd Apelacyjny jedynie o tyle, o ile twierdzi, że z art. 278 § 1 k.p.c.
art. 6 k.c
ustaleń na podstawie art. 6 k.c.
art. 283 § 2 k.p.c
biegłych sądowych (art. 283 § 2 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 388/09

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Barbara Myszka

w sprawie z powództwa L. Spółki z o.o. w G.

i A. I. D.

przeciwko T. P. i P. S.

o zapłatę, nakazanie opublikowania oświadczenia i zaniechania naruszeń praw

na dobrach niematerialnych i zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 marca 2010 r.,

skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 18 lutego 2009 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o

kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 18 lutego 2009 r. oddalił apelację powódek

Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością „L.” w G. i A. I. D. od wyroku Sądu

Okręgowego w O., którym oddalono żądanie powódek skierowane przeciwko

pozwanym T. P. i P. S. o zakazanie bliżej określonych naruszeń praw z rejestracji

wzorów przemysłowych oraz praw ochronnych na wzory użytkowe,

zakazanie

dopuszczania się bliżej określonych czynów nieuczciwej konkurencji, naruszania

praw autorskich, a także zasądzenia kwoty 240000 zł tytułem bezpodstawnie

uzyskanych korzyści w wyniku tych naruszeń. Podzielił pogląd Sądu pierwszej

instancji, że ustalenie, czy doszło do naruszenia przez pozwanych ustawy z dnia 16

kwietnia 1993 r. "o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" (tekst jedn.: Dz. U. z 2003

r. Nr 153, poz. 1503 ze zm., określana dalej jako ZNKU), ustawy z dnia 30 czerwca

2000 r. "Prawo własności przemysłowej" (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz.

1117 ze zm., określana dalej jako PWPU) oraz ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o

prawie autorskim i prawach pokrewnych (jedn. tekst.: Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz.

904 ze zm., dalej: "pr. aut.") wymagało przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego

specjalisty do

spraw

wzornictwa

wnioskowały dowodu z takiego

przemysłowego.

Powódki

natomiast

nie

biegłego, a w konsekwencji nie wykazały

zasadności swych roszczeń wynikających z praw autorskich, prawa z rejestracji

wzorów przemysłowych, prawa ochronnego na wzory użytkowe, a także z tytułu

czynów nieuczciwej konkurencji.

Skarga kasacyjna powódek od wyroku Sądu Apelacyjnego - oparta na

podstawie drugiej z art. 3983 k.p.c. – zawiera zarzut naruszenia art. 130, 217 § 2,

258, 278, 292, 309, 47912 k.p.c., i zmierza do uchylenia

tego wyroku oraz

przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie oczywiste jest, że ustalenie faktów leżących u podstawy sporu

wymagało wykorzystania wiadomości specjalnych w rozumieniu art. 278 § 2 k.p.c.

Takie też stanowisko zajął Sąd Apelacyjny, przy czym uznał, że takich wiadomości

nie posiada rzecznik patentowy wskazany przez stronę powodową na biegłego.

W konsekwencji aprobował stanowisko Sądu pierwszej instancji, że nieustalenie

faktów, co do których konieczne są wiadomości specjalne, nie stoi na przeszkodzie

rozstrzygnięciu sprawy na podstawie reguł decydujących o rozkładzie ciężaru

dowodu.

Inaczej

mówiąc,

na

podstawie

miarodajnej

oceny

zasadności

wytoczonego powództwa.

Rację ma Sąd Apelacyjny jedynie o tyle, o ile twierdzi, że z art. 278 § 1 k.p.c.

nie wynika iż w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd

w sprawach gospodarczych - niezależnie od wniosków stron - dopuszcza dowód

z opinii biegłego. Niewątpliwie, ustalenie faktu wymagającego wiadomości

specjalnych, jeżeli fakt ten

jest sporny, nie jest możliwe na podstawie innych

dowodów (świadków, dokumenty itp.), ale możliwe jest dokonanie w tym zakresie

ustaleń na podstawie art. 6 k.c.

Niemniej

o

jednak

w

sprawie

strona

powodowa

zgłosiła

wniosek

przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego rzecznika patentowego na

okoliczności umożliwiające ustalenie faktów leżących u podstawy sporu. Wbrew

jednak stanowisku Sądu Apelacyjnego, jak i Sądu pierwszej instancji, przy przyjęciu

za uprawniony wniosek tych Sądów, że wskazany biegły nie posiadał wymaganych

wiadomości, nie było przeszkód wynikających z art. 479 12 k.p.c. do dopuszczenia

dowodu z innego biegłego posiadającego te wiadomości.

Według art. 278 § 1 k.p.c., sąd po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby

biegłych i ich wyboru może powołać jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia

ich opinii w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych. Biegły może być

powołany przez sąd z listy biegłych sądowych (stałych) lub spośród innych

bezstronnych osób posiadających odpowiednie kwalifikacje - biegłych w konkretnej

sprawie (ad causam, ad hoc). Obowiązek sprawdzenia kwalifikacji osoby powołanej

w charakterze biegłego spoczywa na sądzie. Wyjątkowo nie dotyczy to biegłego

sądowego, którego kwalifikacje sprawdzane są przed dokonaniem wpisu na listę

biegłych sądowych (art. 283 § 2 k.p.c.). Ze względu na źródło pochodzenia opinii

brak jest jakichkolwiek podstaw do jej różnego traktowania i oceny.

Wychodząc z tych założeń należy stwierdzić, że skoro z uwagi na składnik

w postaci wiadomości specjalnych dowód z opinii biegłego był w sprawie dowodem

tego rodzaju, iż nie mógł być zastąpiony inną czynnością dowodową, to rzeczą

Sądów niższej instancji było przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w osobie,

w ich ocenie, posiadającej odpowiednie kwalifikacje. To sąd wyznacza biegłych

kierując się ich kwalifikacjami. Negatywna ocena biegłego wskazanego przez

stronę skarżącą nie uzasadniała, z powołaniem się na art. 479 12 k.p.c., pominięcia

tego dowodu. W konsekwencji rację ma strona skarżąca, że Sądy niższej instancji

wychodząc z odmiennych założeń nie poczyniły ustaleń pozwalających na

miarodajną ocenę zasadności wytoczonego przezeń powództwa.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w wyroku.