Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 380/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit and awards costs to the respondent.

Numero d'incarto IV CSK 380/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to admit the cassation appeal for examination, ruling that the applicant failed to demonstrate its obvious merit. The applicant merely repeated legal grounds without providing the specific argumentation required to prove a qualified, evident violation of substantive law. Consequently, the court dismissed the appeal and ordered the applicant to pay the respondent's costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on obvious merit requires specific argumentation proving a qualified violation; mere repetition of grounds without demonstrating obviousness does not satisfy the statutory prerequisite for admission.

Parole chiave

Generato dall'IA
obvious merit requirement cassation appeal admission substantive law violation qualified evident violation costs of proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 2 i 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości
art. 2 i 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (jedn.
art. 172 § 2 w zw. z art. 292 zd.2 w zw. z art. 3054 k.c.
64 ze zm.) oraz art. 172 § 2 w zw. z art. 292 zd.2 w zw. z art. 3054 k.c., uczestnik postępowania A.
art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art.
art. 520 § 2 w zw. art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 520 § 2 w zw. art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
art. 3054 k.c
z art. 3054 k.c., uczestnik postępowania A.
art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
IV CSK 163/11
49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności sprowadza się do powtórzenia zarzutów skargi z odniesieniem się do powołanych w ramach jej podstawy przepisów.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 380/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku E. Spółki Akcyjnej w G.‎przy uczestnictwie A. S.‎o stwierdzenie zasiedzenia służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku‎z dnia 28 stycznia 2015 r., sygn. akt XVI Ca 732/14, I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawcy kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 28 stycznia 2015 r., opartej na podstawie naruszenia prawa materialnego, tj. art. 2 i 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (jedn. tekst: Dz.U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64 ze zm.) oraz art. 172 § 2 w zw. z art. 292 zd.2 w zw. z art. 3054 k.c., uczestnik postępowania A. S. wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność, o której miały świadczyć zarzucone naruszenia przepisów prawa materialnego.

W odpowiedzi na skargę wnioskodawca E. S.A. w G. wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania lub o jej oddalenie, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania.Powołując się na oczywistą zasadność skargi, a zatem na przesłankę określoną w art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c., skarżący nie uzasadnił twierdzenia o jej wystąpieniu stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności sprowadza się do powtórzenia zarzutów skargi z odniesieniem się do powołanych w ramach jej podstawy przepisów.

Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, podstawy skargi wraz z ich uzasadnieniem oraz uzasadnienie samego wniosku to dwa niezależne i samodzielne elementy konstrukcyjne skargi, które pełnią odmienne role i nie mogą być traktowane zamiennie (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52). Przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie samodzielnie służy jedynie wykazaniu, że skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, nie zaś, iż zasadność ta ma oczywisty, a zatem kwalifikowany charakter.

Uczestnik, uzasadniając wniosek, całkowicie pominął aspekt „oczywistości” zarzucanych naruszeń prawa, która mogłaby prowadzić do stwierdzenia oczywistej zasadności skargi, a ocena tak uzasadnionego wniosku wymagałaby niedopuszczalnego na obecnym etapie postępowania analizowania zasadności jej podstaw. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 520 § 2 w zw. art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.