Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 377/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of legal argumentation proving obvious procedural violation.

Numero d'incarto IV CSK 377/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to admit the cassation appeal against the lower court's decision denying the inheritance claim. The appellant argued that the first and second-instance courts violated procedural rules by failing to appoint a second psychiatric expert, claiming the initial expert's opinion was of doubtful value. The Court rejected this because the appeal lacked the required legal argumentation demonstrating an obvious procedural violation, as the appellant merely repeated substantive objections without distinct legal reasoning.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on the ground of obvious admissibility requires specific legal argumentation proving a qualified and evident violation of procedural rules, which cannot be established merely by labeling substantive objections as obvious without separate legal analysis.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious procedural violation legal argumentation requirement psychiatric expert appointment inheritance dispute procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 278 § 1 k.p.c.
Skarżąca podniosła, że „zaskarżone orzeczenie (…) w sposób oczywisty narusza przepisy postępowania, a mianowicie art. 278 § 1, art.
art. 378 § 1 k.p.c.
278 § 1, art. 378 § 1 i art.
art. 382 k.p.c.
378 § 1 i art. 382 k.p.c.
art. 162 k.p.c.
Z tego też względu Sąd zarówno I, jak i II instancji, bez błędnego powołania się na treść art. 162 i 240 k.p.c., winien dopuścić do opinii biegłego drugiego psychiatry.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art.
art. 240 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
162 i 240 k.p.c., winien dopuścić do opinii biegłego drugiego psychiatry.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi od rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 382 k.p.c
378 § 1 i art. 382 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
162 i 240 k.p.c., winien dopuścić do opinii biegłego drugiego psychiatry.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi od rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 377/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku I. S. ‎przy uczestnictwie M. R., J. B., B. C. i A. R.‎o stwierdzenie nabycia spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania M. R.od postanowienia Sądu Okręgowego we Włocławku‎z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt I Ca 107/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Uczestniczka postępowania M.R. uzasadniła wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego we Włocławku z dnia 22 stycznia 2015 r. jej oczywistą zasadnością. Skarżąca podniosła, że „zaskarżone orzeczenie (…) w sposób oczywisty narusza przepisy postępowania, a mianowicie art. 278 § 1, art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c. poprzez oddalenie istotnego wniosku przez Sąd Okręgowy, dotyczącego powołania innego biegłego w dziedzinie psychiatrii w randze profesora, który ze względu na swoje bogate doświadczenie praktyczne i naukowe podważyłby wątpliwej wartości opinię biegłej, która to opinia po jej wydaniu była kwestionowana nie tylko przez uczestniczkę (...), ale również pozostałych uczestników.

Z tego też względu Sąd zarówno I, jak i II instancji, bez błędnego powołania się na treść art. 162 i 240 k.p.c., winien dopuścić do opinii biegłego drugiego psychiatry.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi kasacyjnej. Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na ocenę na tym etapie postępowania zasadności zarzutów podniesionych w skardze.

Z tego względu powołanie się na przesłankę oczywistej zasadności skargi nie może być sformułowane w sposób wymagający takiej oceny, lecz powinno koncentrować się na argumentacji prawnej odrębnej od merytorycznej motywacji skargi. Uszło to uwagi skarżącej, gdyż w jej ujęciu uzasadnienie wniosku sprowadza się do powtórzenia w nieco zmodyfikowanej formie zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania, a także podniesienia nowych zarzutów wykraczających poza jej podstawy. Samo określenie w uzasadnieniu wniosku zarzucanych naruszeń prawa jako „oczywistych”, bez wymaganej argumentacji prawnej mającej świadczyć o takim ich charakterze nie mogło przekonać o wstąpieniu przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi od rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.