Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 369/19 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for lack of obvious legal error and procedural timeliness in civil debt dispute.

Numero d'incarto IV CSK 369/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against the appellate court's judgment. The appellant argued that the lower courts made obvious errors in evaluating evidence regarding a mistaken payment, but the court found no such glaring legal defects. Furthermore, the court rejected procedural arguments raised late in the cassation stage, noting they were not properly raised during the appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or an obvious error, and procedural defects raised late without prior objection do not affect the judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious legal error procedural timeliness evidence evaluation mistaken payment civil procedure law appellate review scope motivi di cassazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 31 października 2018 r., I ACa […], Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
art. 3983 § 3 k.p.c.
Równocześnie, sama treść ustaleń faktycznych leży poza zakresem kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c.), a w konsekwencji tym bardziej nie mogłaby stanowić podstawy oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy, co należy dobitnie przypomnieć, nie prowadzi postępowania dowodowego i jest związany ustalonym w sprawie stanem faktycznym, na podstawie którego został wydany prawomocny wyrok Sądu drugiej instancji.Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. aj
art. 3989 § 1 k.p.c
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 31 października 2018 r., I ACa […], Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 31 października 2018 r., I ACa […], Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 411 pkt 1 k.c
art. 3983 § 3 k.p.c
Równocześnie, sama treść ustaleń faktycznych leży poza zakresem kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c.), a w konsekwencji tym bardziej nie mogłaby stanowić podstawy oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01
postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 369/19 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa S. Z. ‎przeciwko A. Z. o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 31 października 2018 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od skarżącego na rzecz powoda 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną pozwanego A.Z. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 31 października 2018 r., I ACa […], Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.

Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na podstawie wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Przesłanka ta nie została spełniona.Powołanie się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności wyroku z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni (por.m.in. postanowienia SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01, OSNP 2004, Nr 6, poz. 100, ‎z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, Nr 3, poz. 49).Zdaniem skarżącego o oczywistej zasadności wniesionej skargi przesądza brak zakwestionowania przez Sąd Apelacyjny sposobu przeprowadzenia postępowania dowodowego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym – przede wszystkim zaś decyzji Sądu Okręgowego o oddaleniu części wniosków dowodowych.

Przełożyło się to, zdaniem skarżącego, na nieprawidłowe stwierdzenie, że wpłata środków na rachunek pozwanego nastąpiła w wyniku pomyłki, co miało kluczowe znaczenie dla zastosowania w sprawie przepisów o nienależnym świadczeniu (zwłaszcza art. 411 pkt 1 k.c.).Twierdzenia te nie pozwalają jednak uznać, by skarga kasacyjna była uzasadniona w stopniu oczywistym. Okoliczności towarzyszące wpłacie środków na rachunek pozwanego były już przedmiotem wnikliwej oceny Sądów pierwszej i drugiej instancji. Opierają się one w znacznej mierze na specyficznych okolicznościach sprawy, których ustalenie i ocena należały przede wszystkim do sądów meriti.

Na podstawie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego, a uprzednio uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego, nie można stwierdzić, by w sprawie doszło do popełnienia ewidentnych i poważnych błędów w zakresie gromadzenia materiału dowodowego i jego oceny. Równocześnie, sama treść ustaleń faktycznych leży poza zakresem kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c.), a w konsekwencji tym bardziej nie mogłaby stanowić podstawy oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Należy także zauważyć, że samo uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostało sformułowane w sposób lakoniczny i poza dość ogólnymi stwierdzeniami o popełnieniu przez Sąd Apelacyjny rażących błędów w zakresie ustaleń i kwalifikacji faktów sprawy, nie wskazuje, by wadliwość ta miała oczywisty charakter.

Argumentacja skarżącego nie odpowiada tym samym przesłance ‎z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., która wymaga wskazania na szczególnie ewidentny i kwalifikowany charakter naruszeń popełnionych w związku z orzeczeniem zaskarżonym skargą kasacyjną.Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę na następujące kwestie. Sąd drugiej instancji jest wprawdzie zobowiązany do czynienia własnych ustaleń i dokonania własnej oceny materiału dowodowego, jednak z urzędu bierze pod uwagę, poza nieważnością postępowania, tylko naruszenie prawa materialnego.

Naruszenie przepisów proceduralnych zaś bada o tyle, o ile stosowne zarzuty zostały podniesione w apelacji, a zarzucane uchybienia mogły mieć wpływ na treść orzeczenia. W apelacji pozwanego, którą można było zresztą zakwalifikować jako stwarzającą pozór wniesienia w terminie, bowiem pismo nazwane apelacją i złożone w przedostatnim dniu nie spełniało wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu, żadnych zarzutów procesowych nie podniesiono. Przedstawianie takich zarzutów w skardze kasacyjnej należy w tej sytuacji traktować jako spóźnione i pozostające bez wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Uwagi te odnoszą się tym bardziej do okoliczności przedstawionych w piśmie procesowym z dnia 27 kwietnia 2020 r. i dołączonych do tego pisma dowodów. Sąd Najwyższy, co należy dobitnie przypomnieć, nie prowadzi postępowania dowodowego i jest związany ustalonym w sprawie stanem faktycznym, na podstawie którego został wydany prawomocny wyrok Sądu drugiej instancji.Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. aj