Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 364/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal claiming expert opinion error, ruling it falls under free evidence evaluation not cassation review.

Numero d'incarto IV CSK 364/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court judgment regarding an expert opinion. The appellant argued that the courts violated the principle of free evaluation of evidence by relying on an expert's opinion that contradicted the file and exceeded the expert's specialized knowledge. The court held that assessing the credibility of an expert opinion is a matter for the trial court and cannot be the basis for cassation review under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: The Supreme Court may not review the free evaluation of evidence or the credibility of expert opinions, as such matters fall within the jurisdiction of the trial court and are excluded from cassation grounds.

Parole chiave

Generato dall'IA
free evaluation of evidence expert opinion credibility cassation appeal dismissal principle of free evaluation civil procedure code carenza di credibilità oggettiva valutazione delle prove accertamento inesatto dei fatti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 233 § 1 k.p.c.
Z tego względu art. 233 § 1 k.p.c., w zakresie w jakim wyraża zasadę swobodnej oceny dowodów, nie może być podstawą kontroli kasacyjnej.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być bowiem zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Art. 98 k.p.c.
Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach stanowiły przepisy art. 98 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
98 w związku z art. 391 § 1, art.
Art. 3982 § 1 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 328 § 2 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3983 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być bowiem zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 364/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa M. K.‎przeciwko P. Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 marca 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt II Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powód M.

K. zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Sądu Okręgowego w L. z dnia 8 lutego 2018 r. naruszenie art. 233 § 1 i 2 oraz art. 328 § 2 k.p.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: czy sądy pierwszej i drugiej instancji dopuściły się rażącego naruszenia granic swobodnej oceny dowodów, opierając swe rozstrzygnięcia na dowodzie z opinii biegłego, która była w kontrze do opinii znajdującej się w aktach sprawy i której zakres wykraczał poza wiedzę specjalistyczną biegłego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Powołanie się przez stronę skarżącą na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie. Rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy zagadnienia prawnego sformułowanego w skardze kasacyjnej powinno służyć ocenie legalności i prawidłowości zaskarżonego prawomocnego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07).

Zagadnienie prawne przedstawione przez skarżącego nie spełnia tych wymagań.Ocena wiarygodności opinii sporządzonej przez biegłego należy do sądu rozpoznającego sprawę i co do zasady nie mieści się w kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym. Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być bowiem zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Z tego względu art. 233 § 1 k.p.c., w zakresie w jakim wyraża zasadę swobodnej oceny dowodów, nie może być podstawą kontroli kasacyjnej.

Powołanie w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. z reguły zmierza do podważenia ustaleń faktycznych sądu drugiej instancji, co w świetle art. 3983 § 3 k.p.c. także nie może odnieść skutku na etapie postępowania kasacyjnego (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2014 r., V CSK 125/13 i z dnia 5 lutego 2014 r., V CSK 140/13). Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach stanowiły przepisy art. 98 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.

U. 2018, poz. 265). aj