Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 364/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for obvious procedural violation regarding personal rights definition under Civil Code.

Numero d'incarto IV CSK 364/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against the appellate court's judgment ordering the removal of online entries and an apology. The defendant argued that the lower court protected an undefined personal right to freedom of business activity, violating the Civil Code. The court ruled that the appeal failed because the lower court clearly violated the law by failing to specify the exact personal right protected, constituting an obvious procedural error.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 23 k.c.; Art. 24 k.c.: A cassation appeal based on an obvious violation of law is admissible only if the error is so clear that the judgment must be set aside without deep analysis.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious violation of law personal rights freedom of business Civil Code procedural error Supreme Court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
3989 § 1 k.p.c.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. to zasadność widoczna od razu, bez konieczności dokonywania pogłębionej analizy wywodów zamieszczonych w skardze, wskazująca, że zaskarżone orzeczenie nie powinno się ostać.
Art. 23 k.c.
Oczywistą zasadność skargi połączył z zarzutem naruszenia przez zaskarżony wyrok przepisów postępowania w kwalifikowanej postaci, polegającej na ochronie dobra osobistego powódek obejmującego wolność działalności gospodarczej, które nie zostało przewidziane w art. 23 k.c.
Art. 24 k.c.
Właściwe określenie naruszonego dobra osobistego powinno pozostawać w ścisłym związku z treścią i formą ochrony wskazanej w art. 24 k.c., zwłaszcza że powódkom chodziło o ochronę innego dobra.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3983§ 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego oparte zostało na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy, stosownie do art. 98 § 1 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]
art. 3983§ 1 pkt 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3983§ 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 364/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa "M. […]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i M. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki Komandytowej w W.‎przeciwko G. O.‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od pozwanego na rzecz każdej z powódek kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] zmienił wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia 30 sierpnia 2013 r. w ten sposób, że zakazał pozwanemu naruszania dóbr osobistych powódek i zobowiązał go do usunięcia wpisów zamieszczonych przez niego na wskazanych stronach internetowych oraz nakazał mu zamieszczenie na tych stronach wpisów zawierających oświadczenie o przeproszeniu powódek za zamieszczenie informacji, które mogły wywołać wrażenie o braku ich solidności płatniczej.Pozwany w skardze kasacyjnej powołał podstawę przewidzianą w art. 3983§ 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywistą zasadność skargi połączył z zarzutem naruszenia przez zaskarżony wyrok przepisów postępowania w kwalifikowanej postaci, polegającej na ochronie dobra osobistego powódek obejmującego wolność działalności gospodarczej, które nie zostało przewidziane w art. 23 k.c. Właściwe określenie naruszonego dobra osobistego powinno pozostawać w ścisłym związku z treścią i formą ochrony wskazanej w art. 24 k.c., zwłaszcza że powódkom chodziło o ochronę innego dobra.

Doszło tym samym również do oczywistego naruszenia art. 24 k.c. przez niesprecyzowanie dobra, które miało być chronione.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została jako nadzwyczajny środek prawny, służący od prawomocnych orzeczeń, którego celem jest ochrona interesu publicznego, polegającego na ujednoliceniu orzecznictwa sądów i rozwoju judykatury. Założenie to może być zrealizowane jedynie poprzez powołanie i uzasadnienie istnienia co najmniej jednej z przesłanek wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. Nie jest rolą Sądu Najwyższego nie będącego trzecią instancją sądową, korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej sprawie, nawet gdyby w rzeczywistości miały one miejsce.

Do realizacji celu wyznaczonego temu nadzwyczajnemu środkowi zaskarżenia dochodzi przez spełnienie chociaż jednej z przesłanek objętych art. 3989 § 1 k.p.c.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. to zasadność widoczna od razu, bez konieczności dokonywania pogłębionej analizy wywodów zamieszczonych w skardze, wskazująca, że zaskarżone orzeczenie nie powinno się ostać. Doszło bowiem do kwalifikowanego, czyli oczywistego naruszenia prawa, którego skutkiem było wydanie przez Sąd drugiej instancji orzeczenia oczywiście wadliwego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49; z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.; z dnia 23 listopada 2010 r., III UK 10/11, niepubl.).

Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia, w świetle jej podstaw oraz motywów zaskarżonego wyroku nie daje przesłanek do oceny, iż kwestionowane rozstrzygnięcie stanowi konsekwencję rażących błędów w zakresie wykładni i stosowania prawa, jak też, że zachodzi potrzeba rozpoznania skargi kasacyjnej. Stanowisko skarżącego, odbiegające od okoliczności sprawy, nie wskazuje na istnienie powoływanej przyczyny przyjęcia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania.W postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia.Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego oparte zostało na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy, stosownie do art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]