Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit and absence of significant legal issue.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the appellant's cassation appeal for examination, ruling that the claim lacked obvious merit and did not present a significant legal issue. The appellant argued that contract law principles made certain payment demand formalities illusory, but failed to identify a specific statute requiring interpretation or provide legal argumentation. Consequently, the court determined the appeal was inadmissible under the strict criteria for obvious justification.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; A cassation appeal is obviously justified only if the contested judgment is unquestionably contrary to fundamental legal provisions or results from a clear error in legal application without need for deeper analysis.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 36/21 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N.przeciwko (…) Towarzystwu Ubezpieczeń (…) Spółce Akcyjnej w S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2021 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowejod wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 2 lipca 2020 r., sygn. akt V AGa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Ta regulacja przesądza, że orzeczenie w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zapada tylko po uprzednim dokonaniu oceny istnienia przyczyn określonych w powołanym przepisie, tylko one bowiem i ich uzasadnienie mogą być przedmiotem tzw.
„przedsądu” i decydują o jego wyniku. Jednocześnie przypomnieć trzeba, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i jego rolą nie jest korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie. Powód we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. to jest oczywistą zasadność skargi kasacyjnej a z ostrożności, gdyby Sąd Najwyższy nie podzielił jego poglądu o istnieniu tej przesłanki, skarżący wskazał, że w sprawie występuje zagadnienie prawne:
„czy w świetle zasady swobody umów, jak również brzmienia przepisu art. 65 § 1 i 2 k.c. możliwe jest takie ukształtowanie warunków formalnych wezwania do zapłaty z tytułu gwarancji, które w praktyce uniemożliwia skorzystanie ze świadczeń objętych gwarancją lub czyni to znacznie utrudnionym lub wręcz iluzorycznym” (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), oraz wskazał, że istnieje potrzeba wykładni przepisu prawnego budzącego poważne wątpliwości - nie wskazując tego przepisu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).
Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej nie pozwala przyjąć, by była ona - w powyższym rozumieniu - oczywiście uzasadniona. Jeżeli zdaniem skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona to nie może jednocześnie wstępować w niej zagadnienie prawne, które powinien rozstrzygnąć Sąd Najwyższy. Zresztą skarżący, poza sformułowaniem zagadnienia, nie przedstawił żadnej argumentacji prawnej, z której wynikałoby, że istotnie, zagadnienie to jest nowe, dotychczas nierozstrzygnięte, a waga rozstrzygnięcia będzie tego rodzaju, że wpłynie na orzecznictwo sądów powszechnych.
Sąd Najwyższy zwraca uwagę na powyższe dlatego, że tylko wówczas gdy sformułowane i wyczerpująco uzasadnione prawnie zagadnienie spełnia wymienione kryteria, może być rozważane przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z przedstawionych przyczyn, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z § 2 pkt 7 w związku z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (jedn. tekst:
Dz.U. z 2018 r., poz. 265). jw