Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 336/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for obvious reason due to lack of specific legal argumentation and missing documents.

Numero d'incarto IV CSK 336/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that the claim was obviously unfounded without a specific legal argumentation. The appellant argued the lower court ignored a statute granting ownership of a public road, but failed to cite it as the basis for the registration request. The court determined that the lower court correctly rejected the entry due to missing administrative documents and that the appellant could not rely on new grounds in cassation proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is obviously unfounded if the appellant fails to provide specific legal argumentation demonstrating a qualified violation of law, merely repeating the grounds of the contested decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious unfoundedness legal argumentation public road ownership registration of rights administrative documents Supreme Court procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną
zaskarżył skargą kasacyjną opartą na podstawie naruszenia prawa materialnego art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.
Art. 2a w zw. z art. 6a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
872 ze zm.) oraz art. 2a w zw. z art. 6a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (jedn.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V CZ 187/02
Cassation appeal dismissed for failure to prove obvious legal violation required for admissibility under Polish Civil Procedure Code.
IV CSK 163/11
49 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.); uzasadnienie tej przesłanki powinno skupiać się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości" zasadności skargi.
IV CSK 313/14
Supreme Court dismisses appeal on land entry, ruling local road classification acts are voidable administrative acts.
IV CSK 314/14
Supreme Court dismisses appeal regarding public road status, ruling local council acts are valid but procedural flaws exist.
IV CSK 315/14
Supreme Court dismissed county's appeal to register land ownership transfer via public road category change without proper legal procedure. The court ruled that only a formal change in road category triggers ownership transfer between public entities. The county's resolution failed to meet statutory requirements for such a transfer, making the registration invalid. The court emphasized that ownership changes between public bodies require strict adherence to public law procedures. The decision clarifies that mere administrative resolutions do not automatically effectuate property rights transfers. This case establishes that public road category changes must follow specific legal steps to alter ownership. The court rejected the county's argument that their resolution was sufficient for the transfer. The judgment reinforces the necessity of proper procedural compliance in public law property transfers. The outcome prevents unauthorized registration of property rights between public entities. The decision highlights the importance of statutory compliance in administrative property matters.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 336/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku Powiatu W.‎przy uczestnictwie Gminy Miasta W.‎o wpis,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wydane w sprawie o wpis postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 września 2013 r. wnioskodawca Powiat W. zaskarżył skargą kasacyjną opartą na podstawie naruszenia prawa materialnego art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) oraz art. 2a w zw. z art. 6a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 260). Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący wskazał jej oczywistą zasadność, wynikającą z tego, że Sąd Okręgowy przy orzekaniu w sprawie, która dotyczy prawa własności gruntu stanowiącego drogę publiczną, nie wziął po uwagę powołanego przepisu art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r., na mocy którego wnioskodawca stał się właścicielem przedmiotowej drogi.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona.

Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy powołane przez skarżącego okoliczności stanowią przyczyny kasacyjne wymienione w przepisie.Powołując się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) skarżący powinien przedstawić stosowną argumentację prawną zmierzającą do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.); uzasadnienie tej przesłanki powinno skupiać się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości" zasadności skargi.

Jednocześnie, uzasadnienie wniosku nie może stanowić powtórzenia, choćby w zmodyfikowanej formie, uzasadnienia podstaw skargi lub ich samych. Uzasadnienie wniosku, odnoszące się do naruszenia przepisu prawa materialnego, nie odpowiada tym warunkom, stanowiąc powtórzenie jednego z zarzutów skargi oraz części jego uzasadnienia.Ponadto należy zwrócić uwagę, że Sąd Okręgowy, oddalając wniosek o wpis kierował się tym, iż wnioskodawca nie dołączył do wniosku jednego z niezbędnych dokumentów stanowiących podstawę wpisu prawa własności drogi publicznej do księgi wieczystej, czyli przewidzianej w art. 6a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych uchwały właściwego organu dotyczącej przebiegu tej drogi; skarżący, uzasadniając wniosek, nie przedstawił argumentacji prawnej odnoszącej się do tej podstawy rozstrzygnięcia.Wskazując na naruszenie art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, wnioskodawca nie mógł osiągnąć zamierzonego celu, gdyż we wniosku nie powołał tego przepisu jako podstawy żądanego wpisu prawa własności, tak więc Sąd drugiej instancji nie stosując go, nie mógł przepisu tego naruszyć.

Nie budzi też wątpliwości, że w postępowaniu ze skargi kasacyjnej wyłączone jest skuteczne powołanie się na inną, nową podstawę wpisu.Należy dodać, że brak jest podstaw do uznania skargi za oczywiście uzasadnioną, gdy się uwzględni, że wniesione przez wnioskodawcę w podobnych sprawach skargi kasacyjne, oparte na takich samych podstawach i tak samo uzasadnione, Sąd Najwyższy oddalił postanowieniami z dnia 15 stycznia 2015 r. (IV CSK 313/14, IV CSK 314/14, IV CSK 315/14).Nie stwierdziwszy przyczyn, które uzasadniałyby przyjęcie skargi do rozpoznania Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania ze skargi nie orzeczono wobec powiązania wniosku o ich zasądzenie z wnioskiem o oddalenie skargi. l.n