Supreme Court dismisses part of cassation appeal due to insufficient value threshold in one joined case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially accepted the appellant's cassation appeal against a lower court judgment in two joined payment cases. The appellant argued for a unified assessment of the claim value across both proceedings, but the court held that joining cases is merely a technical procedure that preserves their individual legal independence. Consequently, the appeal regarding the first case was rejected because its value of 3,201 zł fell below the statutory 50,000 zł minimum threshold for cassation, while the appeal concerning the second case was accepted for further review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 219 k.p.c.; Art. 398 ust. 2, 3 k.p.c.: Joining cases for joint trial is a technical act that does not merge the independence of individual proceedings; therefore, the value threshold for cassation must be assessed separately for each case, and an appeal is inadmissible if a specific case's value falls below the statutory minimum.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 335/10
POSTANOWIENIE
Dnia 9 listopada 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa (…) Banku S.(…) w Z.
przeciwko C. C.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2010 r.,
na skutek skarg kasacyjnych strony powodowej i pozwanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. akt I ACa (…),
1. odrzuca skargę kasacyjną powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w części
dotyczącej roszczeń dochodzonych w sprawie VII
GNc (…) Sądu
Okręgowego
2. przyjmuje do rozpoznania skargę kasacyjną powoda w pozostałym zakresie
3. przyjmuje do rozpoznania skargę kasacyjną pozwanego.
Uzasadnienie
Powód (…) Bank S.(…) w Z., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego z dnia 26 lutego 2010 r.
Wyrok wydany został w dwóch sprawach o zapłatę [oznaczonych pierwotnie
sygnaturami VII GNc (…) i VII (…)], skierowanych przeciwko pozwanemu C. C. i
połączonych do wspólnego rozpoznania w toku postępowania przed Sądem Okręgowym
w B.. W obydwu sprawach wydane zostały w dniu 17 lipca 2008 r. nakazy zapłaty w
postępowaniu nakazowym, które Sąd pierwszej instancji uchylił następnie wyrokiem z
dnia 12 listopada 2009 r. i oddalił obydwa powództwa. Sąd odwoławczy wyrokiem
zaskarżanym obecnie skargą kasacyjną, zmienił orzeczenie Sądu I instancji w ten
sposób, że utrzymał w mocy nakaz zapłaty wydany w sprawie sygn. akt VII GNc (…), w
zakresie zapłaty kwoty 201.799 zł i kosztów procesu w wysokości 9.739 zł, a w
pozostałym zakresie (co do kwoty 3.201 zł) oddalił powództwo i zmienił rozstrzygniecie o
kosztach procesu. Sąd Apelacyjny oddalił dalej idące żądania apelacji powoda, który
domagał się uwzględnienia jego powództw w całości w obydwu sprawach. Zgłoszone
roszczenia dotyczyły zapłaty przez pozwanego, jako członka zarządu spółki z
ograniczoną odpowiedzialnością „C.(…)” w B., zobowiązań tej spółki z tytułu dwóch
kredytów, których egzekucja okazała się bezskuteczna.
Skarga kasacyjna (…) Banku S.(…) w Z. skierowana została przeciwko
wszystkim niekorzystnym dla powoda rozstrzygnięciom zawartym w wyroku Sądu
Apelacyjnego.
Objęła
zatem
oddaloną
część
apelacji
dotyczącej
roszczeń
dochodzonych w sprawie VII GNc (…) (w zakresie kwoty 3.201 zł z odsetkami i kosztami
sądowymi oraz kosztami procesu) oraz w całości oddalenie apelacji w połączonej
sprawie VII GNc (…) (obejmującej roszczenie o zapłatę kwoty 205.000 zł z odsetkami i
kosztami procesu). Wartość przedmiotu zaskarżenia powód określił na 208.201 zł, co
wskazuje na zsumowanie wartości przedmiotu zaskarżenia w obydwu połączonych
sprawach.
Tymczasem dokonane na podstawie art. 219 k.p.c. połączenie spraw do
wspólnego rozpoznania oraz wyrokowania jest jedynie czynnością techniczną, która nie
pozbawia rozstrzyganych spraw samodzielności i odrębności. Tym samym nie zachodzą
podstawy do traktowania dochodzonych w tych sprawach roszczeń jako całości i
zliczania ich wartości przy określaniu wartości przedmiotu zaskarżenia. Samodzielnej
ocenie podlega także dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej w każdej
połączonych spraw (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 22
września 1967 r. I CR 158/67, OSNC 1968/6/105, z dnia 13 grudnia 1996 r. I PKN
43/96, z dnia 31 maja 2006 r. IV CZ 41/06, z dnia 6 października 2006 r. V CSK 206/06,
z dnia 15 listopada 2007 r., II CSK 418/07 i I CSK 313/07- nie publ. z dnia 15 lutego
2008 r., I CZ 148/07, nie publ.).
Ponieważ nie budzi wątpliwości, że w sprawie oznaczonej pierwotnie jako VII
GNc (…) wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 3.201 zł, skarga kasacyjna od tego
orzeczenia jest niedopuszczalna na podstawie art. 398 2 § 1 k.p.c., uzależniającego
uprawnienie do złożenia tego środka w sprawach o prawa majątkowe od osiągnięcia
minimalnej granicy wartości przedmiotu zaskarżenia wyznaczonej na 50.000 zł.
W
konsekwencji
skarga
kasacyjna
powoda
w
części
zaskarżającej
rozstrzygniecie w sprawie VII GNc (…) podlegała odrzuceniu (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.).