Supreme Court dismisses cassation appeal as no new legal issue exists regarding damage and unjust enrichment claims.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to admit the cassation appeal for examination, ordering the appellant to pay the associated costs. The appellant argued that a new legal issue existed regarding the coexistence of damage claims and claims for unjust enrichment, but the court found this matter already well-established in precedent. Consequently, the court determined that the appeal lacked the necessary legal novelty required for admission under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on a new legal issue is inadmissible if the issue concerns established legal principles such as the coexistence of damage and unjust enrichment claims, lacking novelty for legal development.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 312/21 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostradprzeciwko Zakładowi Usług Inżynierskich "A." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 grudnia 2021 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 9 lipca 2020 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 8100 (osiem tysięcy sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 9 lipca 2020 r. pozwany Zakład Usług Inżynierskich „A.” sp. z o.o. w G. oparł wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej na przesłance określonej przez art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. uznaje się zagadnienie nowe i dotychczas niewyjaśnione.
Zagadnienie to musi mieć charakter istotny i być zagadnieniem ściśle jurydycznym, tj. dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń faktycznych lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, ICBSN 2009, nr 4, s. 48). Chodzi przy tym o zagadnienie o charakterze abstrakcyjnym, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji, a jego rozstrzygnięcie będzie miało znaczenie nie tylko dla oceny konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw.
Z tej przyczyny przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej z powołaniem się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga wykazania przez skarżącego, że w sprawie występuje zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Tych cech nie można przypisach dwóm wyróżnionym przez pozwaną zagadnieniom, których istota sprowadza się do zagadnienia ustalenia szkody poniesionej przez stronę powodową w związku z wadliwie opracowanym operatem szacunkowym nieruchomości.
Skarżący sugeruje, że nie ma podstaw do stwierdzenia występowania szkody, gdy w związku z wystąpieniem zdarzenia powodującego szkodę poszkodowany jednocześnie uzyskuje możliwość występowania wobec osób trzecich z roszczeniami z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia (art. 405 k.c.) lub roszczeniami o obniżenie ceny rzeczy sprzedanej (art. 560 § 1 w zw. z art. 5561 § 1 k.c.). W swoich rozważaniach skarżący pomija jednak, że szkoda ma charakter obiektywy i odzwierciedla istniejący uszczerbek w dobrach majątkowych poszkodowanego.
Nie ma zatem racji skarżący, że szkodę kompensuje okoliczność, iż poszkodowany może – poza roszczeniami odszkodowawczymi – wywodzić także roszczenia oparte na innych stosunkach prawnych, a które to roszczenia w sposób bezpośredni lub pośredni aktualizują się na skutek wystąpienia zdarzenia powodującego szkodę. W swej istocie rozważania czynione przez skarżącego dotyczą znanego i wielokrotnie analizowanego w orzecznictwie Sądu Najwyższego problemu zbiegu roszczenia odszkodowawczego z roszczeniami z innych tytułów (w tym roszczeniami z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia) (por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 7 maja 2009 r., IV CSK 523/08, nie publ., z dnia 18 kwietnia 2013 r., III CSK 303/12, nie publ., z dnia 14 grudnia 2017 r., V CSK 119/17, nie publ., z dnia 5 października 2012 r., I PK 86/12, OSNP 2013, nr 17-18, poz. 203 i z dnia 14 stycznia 2015 r., II CSK 248/14, nie publ.), co nie pozwala na uznanie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne.
Tylko ubocznie należy zauważyć, że z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie wynika, aby strona powodowa miała uzasadnione roszczenia wobec osób trzecich. Jedynie strona skarżąca zakłada w zarzutach i na potrzeby sformułowanych zagadnień prawnych, że takie roszczenie przysługuje lub przysługiwało stronie powodowej.Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
W przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 99, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (jedn. tekst: Dz.U. z 2021 r., poz. 2180) w zw. z przepisami § 15 ust. 1 i 3, § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).