Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 312/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issues are adequately settled and no significant legal question exists.

Numero d'incarto IV CSK 312/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the defendant's cassation appeal against the appellate court's judgment on December 20, 2017. The appellant argued for the clear justification of the appeal and the need to interpret specific civil code provisions, but the court found these arguments insufficient. The decision rests on the established principle that legal issues must be genuinely unresolved or require new interpretation to warrant cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is admitted only if a significant legal issue exists, there is a need for interpreting laws causing serious doubts or divergent case law, the proceedings are invalid, or the appeal is obviously justified, as mere obvious violation of a specific rule does not suffice.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue divergent case law clear justification civil code interpretation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 6471 § 5 k.c.
Art. 6471 § 6 k.c.
Art. 65 § 1 k.c.
6471 § 5 i § 6 k.c., art. 65 § 1 i § 2 k.c.
Art. 65 § 2 k.c.
6471 § 5 i § 6 k.c., art. 65 § 1 i § 2 k.c.
Art. 36 ust. 1 pkt 15 ustawy Prawo zamówień publicznych
oraz art. 36 ust. 1 pkt 15 ustawy Prawo zamówień publicznych w zakresie wskazanym przez stronę skarżącą, przy uwzględnieniu, że stosownie do art.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
6471 § 5 i 6 oraz 65 § 1 i 2 k.c., nie pozwala zaś przyjąć, aby tak przedstawione zagadnienia prawne mogły - z punktu widzenia okoliczności rozstrzyganej sprawy - być uznane za istotne zagadnienia prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
1 pkt 15 ustawy Prawo zamówień publicznych w zakresie wskazanym przez stronę skarżącą, przy uwzględnieniu, że stosownie do art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PK 227/02
Supreme Court dismissed cassation as clear legal error did not affect the final judgment outcome.
I UK 285/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
I UK 46/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
II UK 37/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08).
V CSK 124/15
Supreme Court quashes appeal ruling on subcontractor payment retention, remanding for proper characterization of security deposit.
II CSK 551/14
Supreme Court allows contractor's sub-contractor claim against investor based on implied consent through conduct.
III CSK 370/14
Supreme Court allows subcontractor's claim against investor, overturning lower courts' dismissal based on lack of consent.
II CSK 483/14
Supreme Court allows subcontractor's claim against investor for unpaid work despite lack of prior written contract.
III CZP 45/15
Contractor's withdrawal from subcontractor agreement extinguishes investor's joint liability under Art. 6471 § 5 k.c.
V CSK 83/15
Supreme Court dismisses appeal on legal interest but overturns judgment on contract interpretation and joint liability.
V CSK 446/14
Supreme Court partially allowed cassation appeal regarding incomplete blank checks and settlement validity under Civil Code.
II CSK 449/14
Supreme Court vacated appeal ruling on leasehold misuse fees, finding contract clause valid despite tax invoices lacking penalty terminology.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 312/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa E. […] Spółki Jawnej w B.‎przeciwko […] Centrum […] w B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 grudnia 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 10 lutego 2017 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:- w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,- istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,- zachodzi nieważność postępowania,- skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.Skarga kasacyjna strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 lutego 2017 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność, potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości oraz występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.

Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazane przez stronę skarżącą podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez stronę skarżącą.

W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez stronę skarżącą, nie daje zaś podstaw.W orzecznictwie podkreśla się, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia.

Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08). Powoływanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymaga odpowiedniego sformułowania tego zagadnienia, wskazania przepisów prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych ocen prawnych oraz istotności tego zagadnienia.

Rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego o znaczeniu uniwersalnym, musi mieć jednocześnie także znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało.Argumentacja prawna powołana przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, oraz przedmiot przedstawionego zagadnienia dotyczącego wykładni art. 6471 § 5 i 6 oraz 65 § 1 i 2 k.c., nie pozwala zaś przyjąć, aby tak przedstawione zagadnienia prawne mogły - z punktu widzenia okoliczności rozstrzyganej sprawy - być uznane za istotne zagadnienia prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zostały one poza tym dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowej judykaturze Sądu Najwyższego (por. np. wyroki z dnia 5 listopada 2015 r., V CSK 124/15, z dnia 20 sierpnia 2015 r., II CSK 551/14, z dnia 18 czerwca 2015 r., III CSK 370/14, z dnia 27 maja 2015 r., II CSK 483/14, uchwała z dnia 10 lipca 2015 r., III CZP 45/15 oraz wyroki z dnia 23 października 2015 r., V CSK 83/15, z dnia 29 maja 2015 r., V CSK 446/14 i z dnia 7 maja 2015 r., II CSK 449/14).

Nie istnieje zaś potrzeba wykładni przepisów prawa ani nie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy na ten temat wyraził już swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu.Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje również podstaw do uznania, że istnieje potrzeba wykładni art. 6471 § 5 i § 6 k.c., art. 65 § 1 i § 2 k.c. oraz art. 36 ust. 1 pkt 15 ustawy Prawo zamówień publicznych w zakresie wskazanym przez stronę skarżącą, przy uwzględnieniu, że stosownie do art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnia potrzeba dokonania wykładni przepisów prawa będąca następstwem rozbieżności w orzecznictwie sądów lub spowodowana poważnymi wątpliwości przy ich interpretacji.

Skarżący nie wskazał w sposób przekonywający na istnienie tego rodzaju wątpliwości. Nie przedstawił także argumentacji pozwalającej stwierdzić, że występuje rozbieżność w orzecznictwie sądów w tym zakresie. Takie stwierdzenie wymaga przytoczenia przykładów orzeczeń wskazujących na rzeczywistą rozbieżność w wykładni, czego skarżący nie uczynił. Nie wskazują bowiem na to dostatecznie orzeczenia powołane przez skarżącego. Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). awjw