Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit regarding civil code interpretation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's judgment. The plaintiff argued that the lower court incorrectly interpreted statutory concepts of 'exceptional case' and 'outrageous ingratitude' under the Civil Code, claiming this violated constitutional and Convention rights. The court found no obvious merit to the appeal as the contested judgment did not clearly contradict fundamental legal principles or result from a glaring lack of legal analysis.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona tylko wtedy, gdy orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi przepisami prawa lub wydane w wyniku dostrzegalnej bez potrzeby głębszej analizy błędnej wykładni.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 310/18 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa A. K.przeciwko I. K.o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje adwokat Z. D.-D. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w B. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 stycznia 2018 r. naruszenie art. 913 § 2 k.c. w związku z art. 354 § 1 i art. 898 § 1 k.c., art. 45 Konstytucji oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności przez błędną wykładnię ustawowych pojęć „wypadek wyjątkowy” (art. 913 § 2 k.c.) i „rażąca niewdzięczność” (art. 898 § 1 k.c.).Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej powódka uzasadniła oczywistą zasadnością wniesionej skargi kasacyjnej, wynikającą z nieuwzględnienia jej konstytucyjnie i konwencyjnie chronionych interesów jako osoby słabszej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wart. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).
W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z przepisów prawnych powołanych w skardze przez powódkę.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym rozstrzygnął stosownie do art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. 2018.1184) oraz § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 7 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.). aj