Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 299/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as it concerns factual dispute, not a new legal issue requiring interpretation.

Numero d'incarto IV CSK 299/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination. The appellants argued that odor emissions violated their personal rights, but the court found this merely a question of fact rather than a novel legal issue. Consequently, the appeal was dismissed because it did not meet the statutory requirement for a significant legal question.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a new, unresolved legal issue requiring interpretation; mere disputes over factual circumstances or existing legal principles do not satisfy this threshold.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility significant legal question personal rights protection odor nuisance dispute factual vs legal issue Supreme Court procedure civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 299/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa A. B. , D. Z., M. S., W. L., A. W., M. S., K. D. i K. T. przeciwko E. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. ‎o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów M. S. i M. S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 listopada 2015 r. W skardze kasacyjnej powołano się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na tę przesłankę polega na sformułowaniu zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.

Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Przesłance tej nie odpowiada sformułowane przez skarżących pytanie, czy emisja odorów przez pozwaną na sąsiednie nieruchomości stanowi naruszenie dóbr osobistych: godności, nietykalności mieszkania i zdrowia. W tym kształcie problem ten zmierza w istocie do przesądzenia zasadności roszczenia dochodzonego w sprawie, opartego na konkretnych okolicznościach faktycznych.

Nie zawiera on natomiast w sobie jakiejkolwiek kwestii o ogólnym charakterze, związanej z wykładnią przepisów prawa, która mogłaby spełniać przesłankę istotnego zagadnienia prawnego w opisanym wyżej rozumieniu.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw