Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of abstract legal issue and failure to prove obvious procedural violation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because the appellant failed to demonstrate an abstract legal issue requiring interpretation or an obvious procedural violation. The appellant argued that the lower court's assessment of land possession under specific civil code articles was legally erroneous, but the Court found this merely a concrete application of established law rather than a novel legal problem. Consequently, the appeal was rejected as it did not meet the statutory requirements for Supreme Court review under the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; The Supreme Court may only accept a cassation appeal if it raises an abstract legal issue requiring interpretation or proves an obvious procedural violation, rejecting appeals that merely reargue the subsumption of concrete facts under existing statutes.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 295/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku B. F.przy uczestnictwie M. J. K.o rozgraniczenie oraz z wniosku S. S. i L. S.przy uczestnictwie M. J. K.o rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Z.z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt I Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od uczestnika M. J. K. na rzecz wnioskodawcy B. F. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek, gdyż tylko wtedy może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Uczestnik wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), „związanego z interpretacją przepisu art. 336 k.c., odnoszącego się do rodzaju zachowań właściciela działki pozbawiających posiadacza tej nieruchomości przymiotu samoistności”.
W uzasadnieniu wniosku uczestnik sprecyzował, że za takie zagadnienie „należy uznać zbadanie wpływu opisanego zachowania właściciela nieruchomości na możliwość realizacji przez M. K. przesłanek określonych w art. 172 k.c. oraz art. 336 k.c.”. Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego jako przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga wskazania na problem o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygnięty w dotychczasowym orzecznictwie i wymagający pogłębionej wykładni.
Skarżący powinien to zagadnienie sformułować oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych w związku ze stosowaniem przepisów, na tle których ono powstało. Zagadnienie powinno być ponadto „istotne” z uwagi na wagę problemu interpretacyjnego, którego dotyczy dla systemu prawa. Skoro jednak skarga kasacyjna jest wnoszona w konkretnej sprawie, to zarówno charakter rozpoznawanego roszczenia, jak i ustalony przez sądy meriti stan faktyczny, którym Sąd Najwyższy byłby związany (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.), musi pozostawać w związku z przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem prawnym i pozwalać na jego rozstrzygnięcie.Problem sformułowany przez uczestnika nie ma cech określonych wyżej, a uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odnoszące się do rozważanej w tym miejscu przesłanki wskazuje na to, że uczestnik zabiega w istocie o dokonanie oceny jego zachowań manifestowanych w odniesieniu do przygranicznego pasa gruntu w świetle art. 172 k.c. oraz art. 336 k.c. i forsuje tezę o możliwości ich zakwalifikowanie jako posiadania samoistnego.
Wywody uczestnika mające uzasadniać tezę o występowaniu w sprawie zagadnienia prawnego dotyczą subsumpcji ustalonych faktów do mogących mieć do nich zastosowanie przepisów, lecz w żaden sposób nie wskazują na możliwe problemy z wykładnią art. 172 k.c. oraz art. 336 k.c.Uczestnik powołał się też na „oczywiste naruszenie przez zaskarżone orzeczenie wskazanych w podstawach skargi kasacyjnej przepisów prawa procesowego i materialnego”, co zapewne ma odpowiadać przesłance z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Jej występowania uczestnik samodzielnie nie uzasadnił, nie wskazał ani we wniosku, ani w jego uzasadnieniu, które to przepisy prawa materialnego lub procesowego Sąd Okręgowy miał naruszyć w sposób oczywisty.
Uczestnik odwołał się w tym zakresie wyłącznie do podstaw skargi kasacyjnej, gdy tymczasem w orzecznictwie ustalone jest stanowisko, że badanie zasadności podstaw skargi kasacyjnej przekraczałoby zakres kognicji Sądu Najwyższego w ramach tzw. przedsądu, w trakcie którego Sąd Najwyższy zajmuje się wyłącznie oceną przesłanek wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c., wymagających samodzielnego przytoczenia i uzasadnienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. oraz - co do kosztów postępowania - art. 98 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. § 5 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. poz. 1800 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.aj