Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 286/12 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal decision due to judge's participation after delegation expired under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 286/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the District Court's decision to dismiss the appeal regarding the termination of co-ownership, finding the procedural record invalid. The applicant argued that a delegated judge participated in announcing the ruling after his delegation period had expired, violating the Civil Procedure Code. The Court held that the act of announcing a decision must occur within the judge's delegated timeframe, rendering the entire proceeding void.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 77 § 8 Prawo o ustroju sądów powszechnych; Art. 379 pkt 4 k.p.c.: A delegated judge must announce the decision within the scope of their delegation; failure to do so renders the proceeding void.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial delegation procedural validity civil procedure code court composition announcing decision void proceeding supreme court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 77 § 8 Prawo o ustroju sądów powszechnych
delegowany na podstawie art. 77 § 8 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
Art. 379 pkt 4 k.p.c.
W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni podniosła, na podstawie art. 379
Art. 324 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 324 § 1 k.p.c., sąd wydaje wyrok po niejawnej naradzie
Art. 326 § 2 k.p.c.
i ogłoszeniem wyroku (art. 326), które nie jest czynnością składającą się
art. 379 pkt 4 k.p.c
W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni podniosła, na podstawie art. 379
art. 211 k.c
art. 623 k.p.c
art. 212 § 1 k.c
623 k.p.c., art. 212 § 1 k.c., art.
art. 222 § 1 k.c
212 § 1 k.c., art. 222 § 1 k.c.
art. 225 k.c
623 k.p.c., art. 212 § 1 k.c., art. 222 § 1 k.c. w zw. z art. 225 k.c. art. 206 k.c. i art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 286/12

POSTANOWIENIE

Dnia 10 stycznia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku E. L.

przy uczestnictwie E. R.

o zniesienie współwłasności nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 stycznia 2013 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 30 listopada 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi

Okręgowemu do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia

o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

W sprawie z wniosku E. L. z udziałem E. R. o zniesienie współwłasności Sąd

Okręgowy postanowieniem z dnia 30 listopada 2011 r. oddalił apelację

wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego.

W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni podniosła, na podstawie art. 379

pkt 4 k.p.c., zarzut nieważności postępowania przed Sądem Okręgowym

w następstwie ogłoszenia zaskarżonego postanowienia, wydanego z udziałem

sędziego delegowanego do orzekania w tym Sądzie, po upływie delegacji.

W oparciu o podstawę naruszenia prawa materialnego zarzuciła naruszenie art.

211 k.c. w zw. z art. 11 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali i art.

623 k.p.c., art. 212 § 1 k.c., art. 222 § 1 k.c. w zw. z art. 225 k.c. art. 206 k.c. i art.

618 k.p.c. Wskazując na naruszenie art. 520 § 3 k.p.c., zakwestionowała

rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego.

Wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go

postanowienia Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji

do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W wydaniu

zaskarżonego postanowienia brał udział sędzia J. B.

delegowany na podstawie art. 77 § 8 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo

o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) przez Prezesa

Sądu Okręgowego do pełnienia obowiązków sędziego w II Wydziale Cywilnym

Odwoławczym tego Sądu w dniach 3, 9, 10, 16,17, 23 i 24 listopada 2011 r.

(delegacja k. 290).

Postanowienie to, wydane w dniu 17 listopada 2011 r.

ogłoszone zostało w składzie sądzącym - z udziałem sędziego delegowanego

– w dniu 30 listopada 2011 r. (protokół ogłoszenia orzeczenia k. 299).

Delegowanie sędziego sądu rejonowego do pełnienia obowiązków sędziego

na terenie właściwości danego sądu okręgowego na podstawie art. 77 § 8 Pr.u.s.p.

przed jego zmianą ustawą z dnia 2 sierpnia 2011 r. (Dz. U. Nr 203, poz.1192),

która weszła w życie z dniem 26 marca 2012 r., upoważniało sędziego (tak jak

i w obecnym stanie prawnym) do pełnienia we wskazanym sądzie w czasie

określonym zarządzeniem o delegowaniu, obowiązków sędziowskich obejmujących

uczestnictwo w rozprawie (posiedzeniu) i następującej po niej naradzie oraz

w wydaniu i ogłoszeniu wyroku lub postanowienia co do istoty sprawy

w postępowaniu nieprocesowym, a także wydawanie innych postanowień w tym

tzw. postanowień formalnych, oraz podpisywanie (sporządzania) uzasadnień

(uchwały Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2002 r., I KZP 28/02, OSNKW

2002, nr 11-12, poz. 99, z dnia 19 lutego 2003 r., I KZP 51/02, OSNKW 2003,

nr 3-4, poz. 25 i z dnia 24 maja 2012 r., III CZP 77/11, OSNC 2012, nr 11, poz. 23

oraz wyroki Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2006 r., I CSK 87/06, „Prawo

Bankowe 2007, nr 1, s. 21, z dnia 17 kwietnia 2008 r. I CSK 500/07, nie publ.

i z dnia 9 grudnia 2009 r., IV CSK 193/10, OSNC 2011, nr 7-8, poz. 90).

Zgodnie z art. 324 § 1 k.p.c., sąd wydaje wyrok po niejawnej naradzie

sędziów, która obejmuje dyskusję, głosowanie nad mającym zapaść orzeczeniem

i zasadniczymi powodami rozstrzygnięcia oraz spisanie sentencji wyroku. Spisaną

sentencję podpisuje cały skład sądu. Na tle przepisów kodeksu postępowania

cywilnego widoczne jest rozróżnienie między wydaniem wyroku (art. 323 i 324)

i ogłoszeniem wyroku (art. 326), które nie jest czynnością składającą się

na wydanie wyroku w ścisłym tego słowa znaczeniu, stanowi natomiast element

wydania wyroku w jego szerokim rozumieniu (uchwała Sądu Najwyższego z dnia

22 lutego 2007 r., III CZP 160/06, OSNC 2008, nr 1, poz. 7). W razie odroczenia

ogłoszenia wyroku data rozpoznania sprawy i wydania wyroku są - jak

w przedmiotowej sprawie - różne; daty te wymienia sentencja wyroku (art. 325

k.p.c.).

W judykaturze podkreśla się istnienie ścisłego związku między ogłoszeniem

wyroku a naradą nad wyrokiem wynikającego z faktu, że zakresem obu tych

czynności objęte są zasadnicze powody rozstrzygnięcia. Przy takim rozumieniu

aktu wydania wyroku wszystkie czynności wchodzące w zakres tego pojęcia

powinny być dokonane przez sędziów, przed którymi odbyła się rozprawa

poprzedzająca bezpośrednio wydanie wyroku, z możliwością odstępstwa od tej

reguły tylko w wypadkach określonych w ustawie. Taki wyjątek ustanawia art. 326 §

2 k.p.c. (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2007 r., III CZP 160/06).

Sąd powinien być należycie obsadzony aż do chwili ogłoszenia wyroku, a co

za tym idzie wszystkie czynności wykonywane przez sędziego delegowanego

do orzekania w sądzie drugiej instancji, w tym wydanie i ogłoszenie orzeczenia,

muszą przypadać na okres jego delegacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

19 sierpnia 2009, III CZP 48/09, OSNC-ZD 2010, nr B, poz. 53, oraz wyroki Sądu

Najwyższego z dnia 11 lipca 2008 r., III KK 85/08, "Orzecznictwo Sądu

Najwyższego w sprawach karnych" 2008, poz. 1448, z dnia 18 listopada 2009 r.,

III KK 188/09, "Orzecznictwo Sądu Najwyższego w sprawach karnych" 2009,

poz. 2322 i z dnia 10 czerwca 2010 r., IV KK 422/09, OSNKW 2010, nr 9, poz. 81).

Warunek ten nie jest spełniony, gdy wydanie i ogłoszenie wyroku następuje

w innym dniu niż określony w delegacji.

W tym stanie rzeczy, ogłoszenie zaskarżonego postanowienia z udziałem

sędziego delegowanego do pełnienia obowiązków sędziego w Sądzie Okręgowym,

po upływie jego delegacji uzasadnia zarzut nieważności postępowania z powodu

sprzeczności składu sądu orzekającego z przepisami w rozumieniu art. 379 pkt 4

k.p.c.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji, pozostawiając bez rozpoznania

przedwczesne w tej sytuacji pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej (art. 39815 § 1

k.p.c. i art. 108 § 2 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).