Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 283/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on ownership by prescription due to lack of significant legal issues.

Numero d'incarto IV CSK 283/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by the legal successor of the original claimant against the lower court's ruling on ownership by prescription. The appellant argued that the case raised significant legal issues regarding the interpretation of possession and the interruption of the prescription period under the Civil Code. The court determined that the lower court's interpretation was acceptable and that the cited legal questions were either already settled or did not warrant further review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless it raises a significant legal issue, creates a need for interpretation of laws raising serious doubts, or reveals a flaw in the proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
ownership by prescription cassation appeal dismissal possession vs dominion interruption of prescription good faith acquisition legal interpretation standards Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 5 k.c
Z kolei jako potrzebę wykładni prawa wskazano dopuszczalność zastosowania art. 5 k.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 283/20 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku P. P. następcy prawnego W. P.‎przy uczestnictwie M. P., M. T. i Powiatu Ł.‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania M. T.od postanowienia Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniósł oczywistą zasadność skargi, występowanie na jej tle istotnych zagadnień, a także potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości.

Skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Lektura orzeczenia Sądu II instancji nie dowodzi oczywistego naruszenia prawa przy jego wykładni czy zastosowaniu - pogląd przyjęty przez Sąd meriti jest co najmniej jednym z akceptowalnych na tle tej sytuacji. Dodać przy tym trzeba, że jest on szczególnie intensywnie krytykowany w kontekście kwestionowania ustaleń faktycznych i oceny dowodów, co w ogóle nie podlega kontroli w postępowaniu kasacyjnym. Jako pierwsze zagadnienie prawne wskazano uznanie władztwa nad inną nieruchomością jako podstawy zasiedzenie innej.

Kwestia ta wątpliwości nie budzi i na tle tej sprawy nie powstaje. W sprawie stwierdzono nabycie przez zasiedzenie nieruchomości będącej w rzeczywistym posiadaniu, a nie innej nieruchomości. Poza tym posiadanie i władztwo (uprawnienie właścicielskie) to zupełnie różne kategorie, przy czym dla nabycia przez zasiedzenie relewantne jest wyłącznie posiadanie. Drugie zagadnienie prawne dotyczy tego, czy nabycie innej nieruchomości od objętej w posiadanie daje podstawy do przyjęcia, że doszło do objęcia w posiadanie w dobrej wierze.

Kwestia ta też nie budzi wątpliwości. Ocena dobrej wiary posiadacza wymaga uwzględnienia całokształtu okoliczności faktycznych konkretnego przypadku, dla którego nabycie innej nieruchomości jest tylko jedną z okoliczności - inną jest np. zakres posiadania nieruchomości i wydanie konkretnej nieruchomości przez zbywcę. Z kolei jako potrzebę wykładni prawa wskazano dopuszczalność zastosowania art. 5 k.c. do przerwy biegu zasiedzenia. Rzeczywiście w tym zakresie rysuje się rozbieżność w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Rozbieżność ta jest jednak pozorna.

Z najnowszego orzecznictwa wynika dopuszczalność zastosowania art. 5 k.c., którą ograniczono, podkreślając trafnie jej wyjątkowy charakter oraz zaznaczając, że do oceny nadużycia prawa nie ma przesądzającego znaczenia moment wystąpienia z roszczeniem przerywającym bieg zasiedzenia (np. ostatni dzień terminu), lecz całokształt okoliczności. Kwestię tę należy zatem uznać za wyjaśnioną, zatem nie uzasadnia ona przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej w tej sprawie.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.jw