Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of admissibility due to withdrawal of related claims.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination and ordered the appellant to pay costs. The appellant challenged a lower court decision regarding the validity of a partner's rights in two companies, arguing procedural flaws and substantive errors. The court determined that the appeal lacked admissibility because the underlying claims concerning the disputed rights had been withdrawn, rendering the proceedings void and the appeal clearly unfounded.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3983 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the proceedings are void due to the withdrawal of the main claim, and the appeal is not clearly meritorious.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 278/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwaprzeciwko M. […] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w T.o ustalenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 października 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt V ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwana M. […] sp. z o.o. w T. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 października 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 9 marca 2012 r., wydanego w dwóch sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, ustalającego, że powodowi Skarbowi Państwa - Ministrowi Skarbu Państwa przysługuje prawo do wykonywania uprawnień majątkowych i korporacyjnych z 770 udziałów „M. – [X.]” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O. o łącznej wartości nominalnej 770 000 zł oraz z 3000 udziałów „M.
– [Y.]” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o łącznej wartości nominalnej 150 000 zł. Obydwa Sądy przyjęły, że powód jako wspólnik obu spółek przekazał pozwanej prawa wynikające z udziałów w nich jako składnik przedsiębiorstwa, na podstawie umowy o oddanie pozwanej przedsiębiorstwa do odpłatnego korzystania i pobierania pożytków. Umowa wygasła przed upływem terminu, na który została zawarta (do 31 grudnia 2010 r.) na skutek wypowiedzenia przez powoda, co prawomocnie przesądził Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 10 czerwca 2010 r.
Spółki, udziałów w których dotyczył spór, kwestionowały jednak skuteczność wypowiedzenia umowy i prawa powoda do wykonywania uprawnień wspólnika. Sądy orzekające w niniejszej sprawie uznały, że powód wykazał interes prawny w ustaleniu prawa do wykonywania uprawnień udziałowych, skoro jego uprawnienia są podawane w wątpliwość, zaś wykonywanie tych praw ma istotne znaczenie dla realizacji interesów majątkowych. Wskazały też, że powód nie może uzyskać ochrony tych praw w sprawie o wydanie przedsiębiorstwa, gdyż powództwo windykacyjne odnosi się do rzeczy, nie zaś do praw.
Z tego powodu nie zachodzi stan zawisłości sprawy, ani też powód nie może wykorzystać innej drogi do bardziej skutecznej ochrony swoich praw.W skardze kasacyjnej, opartej na obu przesłankach z art. 3983 § 1 k.p.c., pozwana zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 189 k.p.c. oraz naruszenie przepisów postępowania - art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. przez nieodrzucenie pozwów, a w konsekwencji naruszenie art. 379 pkt 3 k.p.c. W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wniósł o jej nieprzyjęcie do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie przed Sądem Najwyższym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek odwoławczy o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń nie satysfakcjonujących stron.
Realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowionego w art. 3989 k.p.c., w ramach którego Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie występują przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania. Skarżąca uzasadniła potrzebę przyjęcia skargi do rozpoznania wystąpieniem przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. to znaczy oczywistą zasadnością tej skargi, którą łączyła z wystąpieniem przesłanki do odrzucenia pozwów oraz z brakiem interesu powoda w wytoczeniu obu powództw.
Przede wszystkim podstawy skargi wskazują na potrzebę rozważenia, czy w sprawie wystąpiła przesłanka jej przyjęcia przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c., to znaczy nieważność postępowania, uwzględniana przez Sąd Najwyższy z urzędu. Skarżąca łączy wystąpienie nieważności z prowadzeniem niniejszej sprawy pomimo wcześniejszego wytoczenia przeciwko niej przez powoda powództwa o wydanie przedsiębiorstwa, w skład którego wchodziły prawa wynikające z udziałów w spółkach „M. – [X.]” i „M. – [Y.]”. Zarzucana tożsamość obu postępowań jednak nie zachodzi.
Pomijając już nawet problem, czy prawa wspólnika mogą być przedmiotem wydania w sporze o wydanie przedsiębiorstwa, oczywiste jest, że nie są one objęte owym sporem z uwagi na skuteczne cofnięcie przez powoda powództwa w tym zakresie, co przyznaje pozwana w skardze kasacyjnej. Cofnięcie powództwa wywołuje skutki takie, jakby powództwo nie zostało wniesione (art. 203 § 2 k.p.c.), a więc skoro przedmiotem sporu w sprawie wcześniej wytoczonej nie były sporne prawa – nie zachodzi przesłanka nieważności postępowania z art. 379 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Przesądza to także o niewystępowaniu przesłanki oczywistej zasadności skargi, którą skarżąca łączy z zarzutem naruszenia obu tych przepisów.Skarga kasacyjna nie jest także w sposób oczywisty zasługująca na uwzględnienie w zakresie drugiego podniesionego w niej zarzutu – naruszenia art. 189 k.p.c., skoro pozytywne przesądzenie w wyroku wstępnym o słuszności co do zasady powództwa o wydanie przedsiębiorstwa nie precyzuje konkretnych przedmiotów, co do których roszczenie jest uzasadnione, zaś z chwilą skutecznego cofnięcia powództwa o wydanie udziałów – kwestia uprawnień powoda do realizacji wynikających z tych udziałów praw wspólnika przestała być w jakimkolwiek zakresie przedmiotem postępowania we wcześniej wszczętej sprawie.Nie zachodzą zatem przesłanki, którymi skarżąca uzasadniła potrzebę rozpatrzenia jej skargi.Okoliczności sprawy nie wskazują także, aby zachodziły inne podstawy przewidziane w art. 3989 § 1 k.p.c. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia tej skargi do rozpatrzenia.Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z treści art. 39821, art. 391 § 1 w zw. z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c. Wysokość zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego znajduje uzasadnienie w postanowieniach § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 7 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.
Dz.U. z 2013 r. poz. 461). awdb