Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 276/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal; long-term possession documents prove fact, not legal title for land registry entry.

Numero d'incarto IV CSK 276/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court's rejection of a land registry entry request by the State Treasury. The court found that attached documents, such as land registers and transfer protocols, merely proved factual possession rather than establishing legal ownership. Consequently, the court ruled that these documents do not justify a public notice procedure under the relevant regulation because they fail to demonstrate the requisite legal title.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 1 ust. 2 u.k.w.h.; § 19 rozp.k.w.zd.: Documents proving long-term factual possession of land do not establish legal ownership and cannot justify a public notice procedure under § 24 of the Land Registry Regulation.

Parole chiave

Generato dall'IA
land registry entry factual possession legal title public notice procedure State Treasury ownership cassation appeal land registry regulation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 1 ust. 2 of the Act of 6 July 1982 on land registers and mortgages
wymagań wskazanych w art. 1 ust.
§ 19 of the Minister of Justice Regulation of 17 September 2001 on the conduct of land registers
art. 39814 k.p.c
uzasadnionych podstaw, oddalić (art. 39814 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 276/08

POSTANOWIENIE

Dnia 7 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca).

SSN Krzysztof Pietrzykowski.

SSN Katarzyna Tyczka-Rote.

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Nadleśniczego Nadleśnictwa B. w B.

o założenie księgi wieczystej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 listopada 2008 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 11

marca 2008 r., sygn. akt II Ca (…),

oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 11 marca 2008 r. oddalił apelację od

postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 30 stycznia 2008 r. oddalającego wniosek

Skarbu Państwa – Nadleśniczego Nadleśnictwa B. w B. o założenie księgi wieczystej

dla szczegółowo opisanej nieruchomości leśnej.

Do wniosku dotyczącego działek nr (...)/2 i (...)/4 dołączone zostały następujące

dokumenty: wypis z rejestru gruntów, fragment mapy, rejestr pomiarowo-klasyfikacyjny z

1962 r., protokół ustalenia stanu władania gruntami z 1960 r., z którego wynika, że

działki, z których powstały działki objęte wnioskiem o założenie księgi wieczystej

zapisane były na Skarb Państwa - Państwowy Fundusz Ziemi jako władającego, decyzje

administracyjne wydane przez Naczelnika Gminy w B. z roku 1985 i z roku 1992 wraz z

protokołami zdawczo-odbiorczymi dotyczącymi przejęcia na rzecz Lasów Państwowych

Nadleśnictwa B. odpowiednio działek nr (...)/2 i (...)/4.

W

ocenie

zarówno

Sądu

Rejonowego

(Sądu

wieczystoksięgowego),

zaakceptowanej przez Sąd Okręgowy wniosek o założenie księgi wieczystej nie spełniał

wymagań wskazanych w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach

wieczystych i hipotece, dalej jako „u.k.w.h.” (Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.)

oraz w § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w

sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów, dalej jako: „rozp.k.w.zd.”

(Dz. U. Nr 102, poz. 1122 ze zm.). Z dołączonych do wniosku dokumentów, które

posiadają charakter jedynie ewidencyjny i techniczny nie wynika bowiem, aby Skarb

Państwa był właścicielem przedmiotowych nieruchomości. Dokumenty te poświadczają

jedynie stan faktyczny, a nie prawny, polegający na władaniu nieruchomościami przez

Skarb Państwa.

Sąd Okręgowy – odnosząc się do podniesionego zarzutu apelacyjnego –

podniósł, że nie było podstaw do wydania zarządzenia o obwieszczeniu publicznym w

trybie § 24 rozp.k.w.z.d., skoro może ono mieć miejsce tylko wtedy, gdy zakładana jest

księga wieczysta, a prawo własności tego kto ma być wpisany, nie zostało dostatecznie

wykazane. Obwieszczenie nie może zatem zastępować w całości obowiązku wykazania

tytułu własności ani nie jest sposobem nabycia własności.

Skarga kasacyjna oparta została na podstawie naruszenia § 24 rozp.k.w.z.d.

przez jego niezastosowanie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W skardze kasacyjnej, jej autor, poza zrelacjonowaniem orzeczeń wydanych

przez oba orzekające Sądy oraz stwierdzeniem, że „inne Sądy Rejonowe Apelacji

Białostockiej zakładały księgi wieczyste dla skarżącego – wnioskodawcy, mając takie

same dokumenty uprawdopodabniające prawo własności”, nie przedstawił żadnych

argumentów, które miałyby uzasadniać zarzut naruszenia § 24 rozp.k.w.z.d. przez jego

niezastosowanie.

Sądy obu instancji trafnie uznały, że dokumenty załączone do wniosku

o założenie księgi wieczystej poświadczają jedynie stan faktyczny, a nie prawny,

polegający na władaniu nieruchomościami przez Skarb Państwa. Załączone dokumenty

w istocie poświadczają tylko fakt wieloletniego posiadania przez wnioskodawcę

przedmiotowych

nieruchomości.

Dokumenty

poświadczające

jedynie

długoletnie

posiadanie nieruchomości nie mogą uzasadniać wniosku o zarządzenie obwieszczenia

w trybie § 24 rozp.k.w.z.d. Zakresem działania tego przepisu jest sytuacja, gdy osoba

składająca wniosek o założenie księgi wieczystej dysponuje pewnymi dokumentami

wskazującymi, że najprawdopodobniej jest właścicielem jednakże nie są to dokumenty

wystarczające do założenia księgi wieczystej i wpisania jego prawa w trybie „zwykłym”.

Przepis ten ma więc zastosowanie tylko wtedy, gdy przedstawione przez wnioskodawcę

dowody nie wykazują w sposób dostateczny prawa własności. Oznacza to, że załączone

do wniosku o założenie księgi wieczystej dokumenty powinny mieć walor dowodów

stwierdzających stan prawny, a nie tylko stan faktyczny. Gdy są to dowody, które

wprawdzie nie wykazują, ale uprawdopodabniają w wysokim stopniu prawo własności

nieruchomości, wtedy może mieć zastosowanie § 24 rozp.k.w.z.d. Jeśli wnioskodawca

jest długoletnim posiadaczem nieruchomości, powinien – jak trafnie podkreślił Sąd

Rejonowy - przedstawić w postępowaniu o założenie księgi wieczystej orzeczenie

sądowe potwierdzające nabycie własności nieruchomości wskutek upływu terminów

dawności.

Z przytoczonych względów należało skargę kasacyjną, jako pozbawiona

uzasadnionych podstaw, oddalić (art. 39814 k.p.c.).