Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 266/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as facts and evidence cannot be challenged on appeal.

Numero d'incarto IV CSK 266/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by the plaintiff against a lower court ruling. The plaintiff argued that the appellate court made an obvious error in interpreting Article 527 of the Civil Code regarding the third party's knowledge of the debtor's intent to harm creditors. The court held that cassation grounds cannot challenge factual findings or evidence evaluation, as the plaintiff had sufficient opportunity to verify the debtor's financial status through the transaction's circumstances. Consequently, the appeal was dismissed because the alleged legal error did not constitute an obvious violation of the law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 527 § 3, 4 k.c.: A cassation appeal based on obvious merit cannot challenge factual findings or evidence assessment, and a third party's liability for knowledge of a debtor's harmful intent depends on the intensity and duration of their business relationship, not full professional insight.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious merit factual findings evidence evaluation third party knowledge Civil Code legal error

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c.
Wypada zatem przypomnieć, że - stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c. - podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
art. 527 § 3 k.c.
Skarżąca zgodziła się również - jak wskazał Sąd “na dziwną instytucję proponowaną przez notariusza”, której nie była w stanie zrozumieć - co również nie przemawia na jej korzyść.Dla zastosowania art. 527 § 3 k.c.
art. 527 § 4 k.c.
Z tego punktu widzenia kluczowa jest intensywność i trwałość kontaktów osoby trzeciej z osobami działającymi w strukturze organizacyjnej dłużnika, posiadającymi szeroką wiedzę o jego sytuacji majątkowej, co pośrednio potwierdza art. 527 § 4 k.c., akcentujący stałość relacji gospodarczych (zob.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 527 k.c
Skarżąca zgodziła się również - jak wskazał Sąd “na dziwną instytucję proponowaną przez notariusza”, której nie była w stanie zrozumieć - co również nie przemawia na jej korzyść.Dla zastosowania art. 527 § 3 k.c.
art. 3983 § 3 k.p.c
Wypada zatem przypomnieć, że - stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 527 § 3 k.c
Skarżąca zgodziła się również - jak wskazał Sąd “na dziwną instytucję proponowaną przez notariusza”, której nie była w stanie zrozumieć - co również nie przemawia na jej korzyść.Dla zastosowania art. 527 § 3 k.c.
art. 527 § 4 k.c
Z tego punktu widzenia kluczowa jest intensywność i trwałość kontaktów osoby trzeciej z osobami działającymi w strukturze organizacyjnej dłużnika, posiadającymi szeroką wiedzę o jego sytuacji majątkowej, co pośrednio potwierdza art. 527 § 4 k.c., akcentujący stałość relacji gospodarczych (zob.
art. 3989 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt I CSK 369/16
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.
I CSK 369/16
Supreme Court voids bankruptcy contract invalidity ruling, holding good faith assessed at contract signing, not later events.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 266/19 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa O. D. ‎przeciwko A. H. ‎o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jej oczywistej zasadności.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się „oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.

Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie tylko oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).Skarżąca wskazała, że skarga jest oczywiście uzasadniona wobec “uchybień prowadzących do przyjęcia błędnych wniosków co do ustalenia świadomości pozwanej o zamiarze pokrzywdzenia wierzycieli przez dłużnika powódki (…)”, co doprowadziło do błędnej wykładni art. 527 k.c.Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności.

Okoliczności wskazane przez skarżącą nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Argumentacja skarżącej zmierza do podważenia ustaleń faktycznych. Wypada zatem przypomnieć, że - stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c. - podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że pozwana miała możliwość uzyskania informacji o rzeczywistym stanie majątkowym dłużnika powódki i wiedziała, że działa z jej pokrzywdzeniem. Skarżąca uczestniczyła w czynnościach związanych z nabywaniem nieruchomości od tego dłużnika.

Zdaniem Sądu, okoliczności sprzedaży tj. zaniżona cena w stosunku do wartości rzeczywistej, szybkość transakcji, powinny skłonić skarżącą do podjęcia czynności sprawdzających stan finansowy dłużnika powódki. Skarżąca zgodziła się również - jak wskazał Sąd “na dziwną instytucję proponowaną przez notariusza”, której nie była w stanie zrozumieć - co również nie przemawia na jej korzyść.Dla zastosowania art. 527 § 3 k.c. nie jest konieczne, aby osoba trzecia miała pełny wgląd w sytuację majątkową dłużnika i odpowiednie przygotowanie zawodowe do jej oceny, lecz wystarczy, iż pozostaje z nim w relacji, która sprawia, że mogła być przezeń informowana o właściwym sensie jego posunięć majątkowych.

Z tego punktu widzenia kluczowa jest intensywność i trwałość kontaktów osoby trzeciej z osobami działającymi w strukturze organizacyjnej dłużnika, posiadającymi szeroką wiedzę o jego sytuacji majątkowej, co pośrednio potwierdza art. 527 § 4 k.c., akcentujący stałość relacji gospodarczych (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt I CSK 369/16, OSNC 2018, nr 6, poz. 62).Brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa.Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw