Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 247/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on res judicata grounds, ruling hypothetical contract formation lacks sufficient proof.

Numero d'incarto IV CSK 247/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal, refusing to examine the merits of the claim regarding a hypothetical future contract. The plaintiffs argued that a potential land purchase agreement under specific expropriation laws could serve as a reserved cause for damages, while the defendant contended the evidence was insufficient. The court held that the lower court correctly found the hypothetical event unproven, meaning the legal issue was already resolved and no new interpretation was required.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may only examine facts explicitly raised in the cassation petition; if a reserved cause for damages relies on a hypothetical event, the appeal is inadmissible unless the existence of that event is proven beyond reasonable doubt.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility reserved cause for damages hypothetical event proof expropriation law damages res judicata principle causa superveniens Supreme Court review scope

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3984 § 1 and 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c.
art. 98 § 1 i 108 § 1 w zw.
art. 108 § 1 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i 10 ust.
§ 2 pkt 6 and 10 ust. 4 pkt 2 of the Minister of Justice Regulation of 22 October 2015 on fees for lawyers' activities
art. 3984 § 2 k.p.c
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 35/01
Appeal dismissed for failure to present legal issues with specific arguments under Polish Civil Procedure Code.
III CKN 570/01
Supreme Court dismissed appeal for failure to explain specific legal issues requiring interpretation under Civil Procedure Code.
II CSK 344/10
151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).Przedstawione zagadnienie, czy zawarcie umowy nabycia nieruchomości na podstawie art.
III CK 193/04
Supreme Court allows damages for illegal execution where lawful future collection would have reduced loss.
IV CSK 467/09
Supreme Court quashes civil judgment on compensation for illegal expropriation due to unclear evidence of damages.
III PK 4/11
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding compensation and rent in an employment injury case. The court upholds the lower court's decision to award damages and equalizing rent. The appeal was rejected due to lack of legal error. The court found no violation of procedural or substantive law. The decision confirms the lower court's assessment of costs and damages. The ruling stands based on the facts of the case. The court rejected the cassation appeal without exception. The judgment is final and binding on the parties involved.
I CSK 415/12
Supreme Court dismissed cassation, ruling that a future lawful act does not reduce compensation for past illegal state damage.
I CSK 404/11
Supreme Court dismissed cassation, upholding compensation for illegal administrative decision regarding property rights.
I CSK 535/12
Supreme Court dismisses appeal on compensation for property loss, ruling damages based on 1953 illegal decision date, not hypothetical expropriation.
III CSK 152/13
Supreme Court partially allowed cassation appeal regarding interest calculation start date in expropriation compensation case.
I CSK 90/05
Court held that expropriation breaks causal link to illegal denial but affects compensation amount.
IV CSK 404/11
I CSK 731/12
Supreme Court dismisses appeal; State liable for damage caused by invalid administrative decision denying property rights.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 247/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa J.S. i M.K.S.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 29 grudnia 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza na rzecz powodów w częściach równych od pozwanego kwotę 2700,- (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002 r., nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).Przedstawione zagadnienie, czy zawarcie umowy nabycia nieruchomości na podstawie art. 6 ust. 1 zd. 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości może stanowić tzw. przyczynę rezerwową szkody braną pod uwagę przy ocenie powstania szkody oraz jej rozmiarów i mającą wpływ na wysokość odszkodowania przysługującego na podstawie art. 160 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 361 § 1 i 2 oraz 363 § 1 k.c., w związku z wydaniem niezgodnej z prawem decyzji wywłaszczeniowej, nie nosi cechy istotności i nowości.

W orzecznictwie przyjmuje się, co do zasady, dopuszczalność uwzględniania tzw. przyczyny rezerwowej w płaszczyźnie ustalania wysokości szkody z zastrzeżeniem, że jej wystąpienie jako zdarzenia hipotetycznego musi być udowodnione ponad wszelką wątpliwość, a więc z tak dużym prawdopodobieństwem, że jej wystąpienie w braku zdarzenia sprawczego byłoby niemal pewne (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2005 r., III CK 193/04, OSP 2006 r., nr 7 - 8, poz. 89, z dnia 29 kwietnia 2010 r., IV CSK 467/09, z dnia 9 września 2011 r., III PK 4/11, z dnia 14 grudnia 2012 r., I CSK 415/12, z dnia 22 stycznia 2013 r., I CSK 404/11, OSNC 2013 r., nr 9, poz. 110, z dnia 17 maja 2013 r., I CSK 535/12, z dnia 14 marca 2014 r., III CSK 152/13).

Zdecydowanie natomiast judykatura odrzuca możliwość zastosowania tej konstrukcji w przypadku spraw o naprawienie szkody wynikającej z wadliwej decyzji dekretowej odnośnie do tzw. nieuchronnego wywłaszczenia (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 2 marca 2006 r., I CSK 90/05, OSNC 2006 r., nr 11, poz. 193, z dnia 22 stycznia 2013 r., IV CSK 404/11, z dnia 4 lipca 2013 r., I CSK 731/12, nie publ., z dnia 14 grudnia 2012 r., nie publ.), jak również wyklucza jej zastosowanie w przypadku, gdy rzeczywiste zachowanie pozwanego stanowiło naruszenie norm mających zapobiegać szkodzie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2005 r., III CK 193/04, z dnia 29 kwietnia 2010 r., IV CSK 467/09, Bilu.

SN 2010 r., nr 7, poz. 11, z dnia 14 grudnia 2012 r., I CSK 415/12, nie publ.). Ocena zaistnienia przyczyny rezerwowej i jej wpływu na wysokość szkody uzależniona jest od stanu faktycznego konkretnej sprawy i w znacznej mierze uwarunkowana ustaleniami faktycznymi. Co do zasady nie może więc budzić wątpliwości, że hipotetyczne zawarcie umowy na podstawie art. 6 ust. 1 przywołanej ustawy w przypadku stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej lub stwierdzenia jej wydania z naruszeniem prawa, mogłoby być zakwalifikowane jako causa superveniens lecz to, czy w konkretnym stanie faktycznym instytucja znalazłaby zastosowanie jest już kwestią z dziedziny stosowania prawa a nie jego wykładni.

Sąd drugiej instancji nie wyłączył możliwości zaistnienia przyczyny rezerwowej lecz uznał, że nie został przeprowadzony wystarczający dowód co do pewności jej zaistnienia, co usuwa potrzebę rozważenia przedstawionego zagadnienia zarówno w aspekcie konieczności prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, jak i rozwoju judykatury.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. art. 98 § 1 i 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.

U. 2015 r., poz. 1804 ze zm.). aj