Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 242/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of specific legal issue and failure to cite relevant case law.

Numero d'incarto IV CSK 242/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the appellant's cassation appeal for examination, dismissing the request for costs as well. The appellant, a cooperative bank, claimed a significant legal issue regarding co-ownership acquisition and administrative proceedings but failed to specify the exact legal problem or cite judicial precedents showing conflicting interpretations. The court ruled that the appeal was rejected because the legal question was formulated too generally, lacked necessary judicial arguments, and did not meet the statutory requirements for a significant legal issue under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal must clearly formulate a specific legal problem with abstract significance and demonstrate conflicting judicial interpretations or serious doubts; vague generalizations without cited precedents or specific legal provisions do not constitute a significant legal issue.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue conflicting case law co-ownership acquisition Civil Procedure Code legal interpretation dismissed appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Nie mogła ona tym bardziej służyć wykazaniu, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest ewidentnie i w sposób widoczny prima facie nieprawidłowe, co stanowi założenie przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Nie mogła ona tym bardziej służyć wykazaniu, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest ewidentnie i w sposób widoczny prima facie nieprawidłowe, co stanowi założenie przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3987 § 1 k.p.c.
o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego oddalono, ponieważ z materiału sprawy wynikało, że nie złożyła ona odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 3987 § 1 w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
177 § 1 pkt 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., względnie art.
Art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c.
Jeżeli w ocenie skarżącego istniały podstawy do zawieszenia postępowania o stwierdzenie zasiedzenia w związku z toczącymi się postępowaniami administracyjnymi lub sądowoadministracyjnymi, to kwestię tę można ewentualnie rozważać w kontekście naruszenia art. 177 § 1 pkt 3 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
177 § 1 pkt 3 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 39813 § 1 k.p.c.
Zarzuty takie nie zostały jednak podniesione w podstawach skargi kasacyjnej, toteż kwestia ta pozostawała w ogólności poza kognicją Sądu Najwyższego (art. 39813 § 1 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Nie mogła ona tym bardziej służyć wykazaniu, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest ewidentnie i w sposób widoczny prima facie nieprawidłowe, co stanowi założenie przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Nie mogła ona tym bardziej służyć wykazaniu, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest ewidentnie i w sposób widoczny prima facie nieprawidłowe, co stanowi założenie przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 35/01
Appeal dismissed for failure to present legal issues with specific arguments under Polish Civil Procedure Code.
III CKN 570/01
Supreme Court dismissed appeal for failure to explain specific legal issues requiring interpretation under Civil Procedure Code.
III CSK 180/07
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately justify admissibility under Civil Procedure Code.
IV CSK 623/13
Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding compensation for death of relatives before 2008.
II CSK 376/14
Supreme Court dismisses cassation appeal due to logical contradiction and failure to meet admissibility criteria under Civil Procedure Code.
V CSK 547/14
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue under Civil Procedure Code.
II UK 451/13
Supreme Court dismisses cassation appeal where legal issue and obvious merit claims mutually exclude each other under Polish law.
III CSK 412/14
Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded, rejecting arguments on adverse possession interruption.
II CSK 688/16
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and failure to justify statutory interpretation needs.
III CZP 96/77
uchwały Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 1978 r., III CZP 96/77, OSNCP 1978, nr 11, poz.
III CZP 14/89
175, z dnia 15 marca 1989 r., III CZP 14/89, OSNC 1990, nr 2, poz.
I CR 413/73
27 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 1973 r., I CR 413/73, niepubl., z dnia 19 stycznia 1988 r., III CRN 459/87, niepubl., i z dnia 21 stycznia 2009 r., III CSK 229/08, niepubl.).
III CRN 459/87
27 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 1973 r., I CR 413/73, niepubl., z dnia 19 stycznia 1988 r., III CRN 459/87, niepubl., i z dnia 21 stycznia 2009 r., III CSK 229/08, niepubl.).
III CSK 229/08
Supreme Court quashes appeal ruling on adverse possession of shared ownership due to lack of owner intent.
V CKN 1780/00
Supreme Court dismisses appeal for failure to present grounds for review as required by Civil Procedure Code.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 242/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z wniosku Banku Spółdzielczego w O. ‎przy uczestnictwie Gminy R. ‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w O. ‎z dnia 21 grudnia 2018 r., sygn. akt I Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. oddala wniosek uczestniczki o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.

W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c. oznacza to, że w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący Bank Spółdzielczy w O. powołał się na istotne zagadnienie prawne i potrzebę wykładni przepisów „(…) związanych z zasiedzeniem współwłasności nieruchomości wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów”.

Wskazał również, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ w stosunku do nieruchomości objętej wnioskiem o zasiedzenie nie zostały zakończone postępowania administracyjne, związane z jej bezprawną komunalizacją.Powołanie się w skardze kasacyjnej na istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga sformułowania określonego problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on istotne znaczenie dla rozwoju prawa lub precedensowy charakter. Problem ten powinien odnosić się do konkretnych, powołanych we wniosku przepisów prawa, zostać ujęty w sposób abstrakcyjny, tak, aby jego rozstrzygnięcie mogło uzyskać ogólniejsze znaczenie, a zarazem wiązać się z rozpoznawaną sprawą.

Konieczne jest przy tym wskazanie argumentów, które prowadzą do jego rozbieżnych ocen i możliwych wariantów interpretacyjnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07, niepubl., z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13, niepubl., z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, niepubl., i z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, niepubl.).Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance w postaci potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga z kolei wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, niepubl. i z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, niepubl.).Analiza lakonicznego wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwalała przyjąć, by skarżący wykazał twierdzone przyczyny kasacyjne.

Podkreślenia wymaga przy tym, że orzekając o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania Sąd Najwyższy bada wyłącznie przyczyny kasacyjne i ich motywy, nie wnika natomiast w uzasadnienie podstaw kasacyjnych, których ocena jest warunkowana uprzednią pozytywną decyzją w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r., II UK 451/13, niepubl., z dnia 18 marca 2015 r., III CSK 412/14, niepubl., i z dnia 5 kwietnia 2017 r., II CSK 688/16, niepubl.).Sformułowane przez skarżącego zagadnienie prawne zostało zredagowane w sposób ogólnikowy, z całkowitym pominięciem poglądów judykatury; nie wskazano w nim także możliwych dróg jego rozstrzygnięcia, przemawiających na ich rzecz jurydycznych argumentów ani nie wyjaśniono, z jakich przyczyn zarysowana wątpliwość powinna zostać uznana za „istotną” w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący nie przytoczył również żadnych orzeczeń sądowych, które mogłyby dowodzić istnienia rozbieżności w orzecznictwie, mogących uzasadniać potrzebę dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni prawa, przy czym we wniosku nie wskazano nawet konkretnego przepisu prawnego, do którego wykładnia ta miałaby się odnosić.

W związku z tym, jedynie na marginesie należało zwrócić uwagę, że Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się na temat zasiedzenia fizycznej części nieruchomości oraz ułamkowego udziału we współwłasności w związku ze współposiadaniem nieruchomości przez kilka osób (por. m.in. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 1978 r., III CZP 96/77, OSNCP 1978, nr 11, poz. 175, z dnia 15 marca 1989 r., III CZP 14/89, OSNC 1990, nr 2, poz. 27 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 1973 r., I CR 413/73, niepubl., z dnia 19 stycznia 1988 r., III CRN 459/87, niepubl., i z dnia 21 stycznia 2009 r., III CSK 229/08, niepubl.).

Za niezrozumiały należało uznać wywód wniosku w zakresie mającym służyć wykazaniu oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Jeżeli w ocenie skarżącego istniały podstawy do zawieszenia postępowania o stwierdzenie zasiedzenia w związku z toczącymi się postępowaniami administracyjnymi lub sądowoadministracyjnymi, to kwestię tę można ewentualnie rozważać w kontekście naruszenia art. 177 § 1 pkt 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., względnie art. 177 § 1 pkt 3 w związku z art. 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. Zarzuty takie nie zostały jednak podniesione w podstawach skargi kasacyjnej, toteż kwestia ta pozostawała w ogólności poza kognicją Sądu Najwyższego (art. 39813 § 1 k.p.c.).

Nie mogła ona tym bardziej służyć wykazaniu, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest ewidentnie i w sposób widoczny prima facie nieprawidłowe, co stanowi założenie przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52, z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10, poz. 156, i z dnia 15 czerwca 2018 r., III CSK 38/18, niepubl.). Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Wniosek uczestniczki Gminy R. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego oddalono, ponieważ z materiału sprawy wynikało, że nie złożyła ona odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 3987 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2015 r., II CSK 592/14, niepubl. i z dnia 29 maja 2018 r., I CSK 42/18, niepubl.). jw