Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 238/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as it does not raise a new legal issue requiring public interest protection.

Numero d'incarto IV CSK 238/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's decision to delimit land parcels based on the last peaceful possession. The appellant argued that Article 153 of the Civil Code prohibits determining legal status solely on the last peaceful possession when doubts exist. The court rejected this claim because the legal question was already settled in doctrine and precedent, failing to meet the threshold for a new legal issue.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only admissible if it raises a legal issue of special importance to the common good, which must be new and unresolved in current jurisprudence.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility new legal issue requirement public interest protection land delimitation dispute peaceful possession standard civil code interpretation Supreme Court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
398 §3 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
398 §3 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.
Art. 3984 k.p.c.
Nie chodzi zatem o takie naruszenie prawa, które może stanowić podstawę skargi w rozumieniu art. 3984 k.p.c. (por.
art. 153 k.c
Kwestie związane z wykładnią art. 153 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
398 §3 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3989 § 1 k.p.c.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3984 k.p.c
Nie chodzi zatem o takie naruszenie prawa, które może stanowić podstawę skargi w rozumieniu art. 3984 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
398 §3 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 35/01
Appeal dismissed for failure to present legal issues with specific arguments under Polish Civil Procedure Code.
III CKN 570/01
Supreme Court dismissed appeal for failure to explain specific legal issues requiring interpretation under Civil Procedure Code.
I PK 306/02
151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz.
III CK 585/04
151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz.
II PK 98/05
Supreme Court dismisses cassation as no significant legal issue exists under Art. 393 § 1 k.p.c.
III CZ 47/06
243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r.
I CSK 326/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for formal defects and denies legal aid for defective filing.
I CSK 108/08
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide legal arguments supporting the claim.
I UK 325/11
Supreme Court dismisses pension appeal citing procedural defects and correct statutory interpretation of early retirement conditions.
V CZ 187/02
Cassation appeal dismissed for failure to prove obvious legal violation required for admissibility under Polish Civil Procedure Code.
I PKN 341/01
Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded due to lack of clear legal error.
I UK 285/07
100; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.; 22 marca 2012 r., I PK 196/11 niepubl.; z dnia 7 września 2012 r., V CSK 529/11, niepubl.; z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, niepubl.).
I PK 196/11
Supreme Court dismissed labor dispute appeal, upholding employer's claim of employee's intentional fuel theft.
V CSK 529/11
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding land acquisition by prescription due to lack of obvious merit.
II CSK 179/12
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious merit under Civil Procedure Code.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 238/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku B. G. i M. S.‎przy uczestnictwie E. S.‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy M. S.od postanowienia Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w L. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 7 lutego 2013 r., którym dokonane zostało rozgraniczenie działek oznaczonych numerami […] i […], położonych w miejscowości S. według linii określonej w opinii biegłego godety F. K. oznaczonej wskazanymi punktami.Wnioskodawca w skardze kasacyjnej powołał podstawę przewidzianą w art. 398 §3 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączył z koniecznością udzielenia odpowiedzi na pytanie:

„czy art. 153 k.c. należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on, w przypadku wątpliwości, co do stanu prawnego, ustalaniu stanu prawnego na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania, który to ostatni spokojny stan posiadania winien stanowić samodzielne kryterium rozgraniczenia". Oczywista zasadność skargi dotyczy oczywiście błędnego zastosowania art. 153 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznanie skargi kasacyjnej, będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego.

Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu, o ile jest zgodny z interesem powszechnym. Skarga nie stanowi środka zmierzającego do kwestionowania niesatysfakcjonującego skarżącego orzeczenia sądu drugiej instancji. Stwierdzenie, czy zachodzą szczególne względy, przemawiające za rozpoznaniem skargi kasacyjnej w konkretnej sprawie, dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przyczyn wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.

Ugruntowane zostało w orzecznictwie zapatrywanie, że skarżący powinien wskazać przepisy prawne, na tle stosowania których wyłoniło się zagadnienie, sformułować je, podać argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen, a nadto motywację, że rozwiązanie go jest istotne nie tylko w rozpoznawanej sprawie, ale także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r.

I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.).Przedstawione przez skarżącego zagadnienie nie odpowiada wskazanym wymaganiom. Poruszone w nim kwestie nie stanowią nowych i nierozwiązanych dotychczas problemów. Kwestie związane z wykładnią art. 153 k.c. były przedmiotem szeregu wypowiedzi przedstawicieli doktryny prawniczej i orzeczeń Sądu Najwyższego, które doprowadziły do stanowiska określając znaczenie samoistnego posiadania będącego podstawą wydania decyzji o uwłaszczeniu, czy też orzeczenia o zasiedzeniu.

Uzasadnienie tej przyczyny nie zawiera argumentów wskazujących na potrzebę kolejnej wypowiedzi, ewentualnie zmieniającej dotychczas wypracowane zapatrywanie, niezależnie od tego, że nie przedstawia poważnych wątpliwości interpretacyjnych.Jednolicie przyjmowane jest w orzecznictwie zapatrywanie, że dla wykazania oczywistej zasadności skargi kasacyjnej skarżący powinien podać, drogą odrębnego wywodu, że bez wątpliwości doszło do uchybień i naruszeń przepisów prawa materialnego lub procesowego, które na pewno miały wpływ na treść orzeczenia albo jeśli podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają skargę.

Spełniające te wymogi naruszenie przepisów prawa powinno mieć postać kwalifikowaną, dostrzegalną bez potrzeby wnikliwej analizy prawnej i zagłębiania się w szczegóły sprawy. Nie chodzi zatem o takie naruszenie prawa, które może stanowić podstawę skargi w rozumieniu art. 3984 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC z 2004 r., nr 3, poz. 49; z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP z 2004 r. nr 6, poz. 100; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.; 22 marca 2012 r., I PK 196/11 niepubl.; z dnia 7 września 2012 r., V CSK 529/11, niepubl.; z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, niepubl.).

Na takie rozumienie powołanej przesłanki nie wskazuje wniosek skarżącego. Analiza jego uzasadnienia, na tle podstaw skargi kasacyjnej oraz motywów zaskarżonego postanowienia, nie prowadzi do oceny, iż kwestionowane orzeczenie stanowi konsekwencję jaskrawych błędów w zakresie wykładni prawa, które współkształtowały jego treść.W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie miała miejsca nieważność postępowania, która Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia.Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. [aw]