Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, refusing to admit it for consideration. The appellant claimed obvious merit but merely disputed the lower court's findings without meeting the strict legal threshold. The court ruled that the appellant failed to demonstrate the appeal was obviously well-founded as required by law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only admissible if its obvious merit is evident without deeper analysis, requiring arguments that clearly show the lower court's decision was legally flawed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 226/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa J. K.przeciwko L. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 września 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt I ACa […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powód J. K., zarzucając w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 listopada 2012 r., wydanego w prawie o zapłatę, naruszenie art. 204 § 2 k.s.h. oraz art. 328 § 2 k.p.c., wnosił o przyjęcie skargi do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność. W odpowiedzi na skargę pozwana „L.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. wniosła o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania ewentualnie o jej oddalenie, a ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powód nie wykazał przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że o oczywistej zasadności skargi można mówić jedynie wówczas, gdy zasadność skargi na tle jej podstaw jest na tyle widoczna i niewątpliwa, że jej stwierdzenie nie wymagałoby przeprowadzenia głębszej analizy sprawy oraz sformułowanych w skardze zarzutów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 oraz z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.).
W tym też kierunku powinny zmierzać argumenty mające służyć wykazaniu tej przesłanki, lecz w uzasadnieniu wniosku argumentów takich nie przedstawiono. Uzasadniając twierdzenie o oczywistej zasadności skargi powód ograniczył się do polemiki ze stanowiskiem Sądu odwoławczego, prezentując jedynie własny odmienny pogląd w kwestii, czy pozwana uznała jego roszczenie. Ponadto pogląd ten został odniesiony do stanu faktycznego sprawy „uzupełnionego” o ustalenia, których Sąd drugiej instancji nie poczynił, pomimo że dla Sądu Najwyższego wiążące są ustalenia faktyczne stanowiące podstawę wydania zaskarżonego wyroku (art. 39813 § 2 k.p.c.).
Wobec niewykazania, że skarga jest oczywiście uzasadniona, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia jej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.awdb