Supreme Court dismisses cassation appeal due to improper pleading of legal grounds and lack of obvious merit.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's judgment in a debt collection case. The appellant failed to clearly identify specific legal provisions requiring interpretation or demonstrate obvious merit in their arguments. Consequently, the court refused to accept the appeal for review and did not impose costs on the appellant.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court must reject a cassation appeal if the appellant fails to clearly specify the legal provisions requiring interpretation or to demonstrate that the appeal is obviously meritorious.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 214/21 POSTANOWIENIE Dnia 31 sierpnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Łochowski w sprawie z powództwa Spółdzielni Rzemieślniczej w P.przeciwko C. w P.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 sierpnia 2021 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]z dnia 7 października 2020 r., sygn. akt I ACa [...], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. nie obciąża strony powodowej kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z 7 października 2020 r., zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na oczywistą zasadność skargi oraz istnienie potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie.W odpowiedzi na skargę pozwany wnosił o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie jej oddalenie oraz zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w judykaturze sądowej i na czym rozbieżność ta polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający.
Nieodzowne jest ponadto, podobnie jak w przypadku przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., wykazanie związku między oczekiwaną od Sądu Najwyższego wykładnią prawa a wynikiem postępowania kasacyjnego (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 października 2002 r., II CZ 102/02; z 29 lipca 2015 r., I CSK 980/14; z 19 czerwca 2018 r., IV CSK 56/18).Skarżący nie sporządził w sposób prawidłowy wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w zakresie drugiej przesłanki kasacyjnej. Z treści skargi nie wynika bowiem w sposób jednoznaczny, które przepisy, zdaniem skarżącego, wymagają wykładni.
Jednocześnie skarżący w sposób nieuprawniony połączył uzasadnienia powołanych przez siebie przesłanek kasacyjnych. Uniemożliwia to ocenę ich istnienia. Nie jest nawet jasne, czy przytaczane w uzasadnieniu skargi orzeczenia mają wskazywać na istnienie rozbieżności w orzecznictwie (mogłoby o tym świadczyć akcentowanie istnienia różnych linii orzeczniczych), czy też mają wspierać tezę o oczywistej zasadności skargi. Co więcej, skarżący nie przedstawia własnego stanowiska wskazując na alternatywne podstawy prawne dochodzonego roszczenia (art. 226 § 1 i art. 408 k.c.).
Taka konstrukcja wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania - już tylko z tych względów - skłania do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie jest bowiem rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie argumentów na rzecz merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej w podstawach kasacyjnych i ich uzasadnieniu, jeżeli strona nie powołała ich we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 kwietnia 2017 r., II CSK 688/16; z 4 lipca 2017 r., III CSK 64/17 i z 10 maja 2018 r., I CSK 800/17).Skarżący nie wykazał również, że skarga jest oczywiście uzasadniona.
Oczywista zasadność skargi, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że doszło do kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego (postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13; z 3 grudnia 2014 r., III PK 75/14), a przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi (postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 października 2007 r., III CSK 216/07; z 20 marca 2014 r., I CSK 18/14).
Pomijając, wspomnianą już wadliwość konstrukcji uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, istotne jest także to, że nie sposób z jego lektury wywieść, które przepisy zostały, według skarżącego, naruszone we wskazany wyżej sposób.Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej pozwanego do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania a stosownie do treści art. 102 k.p.c. nie obciążył skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego. jw