Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 185/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error and failure to cite correct appeal grounds.

Numero d'incarto IV CSK 185/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by M. H. H. and M. K. regarding a property boundary dispute. The applicants argued the lower court violated property law but failed to demonstrate an obvious legal error or cite the correct statutory grounds for cassation. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible because the arguments did not meet the strict requirements for Supreme Court review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal error or a serious need for interpretation, and the applicant must strictly cite the specific legal grounds for the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious legal error property boundary dispute civil procedure code strict appeal grounds

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 520 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 520 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj
art. 382 k.p.c
233 § 1 i art. 382 k.p.c., oczywistą zasadnością skargi, twierdząc, że zaskarżone orzeczenie „pozostaje w rażącej sprzeczności z literalnym brzmieniem przepisów prawa tj.
art. 153 k.c
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 185/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku M. H. H. i M. K.‎przy uczestnictwie L. T., S. K., M. R., E. J. i R. K.‎o rozgraniczenie nieruchomości,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy M. H. H. od postanowienia Sądu Okręgowego w Z. ‎z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I Ca (…), I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. orzeka, że każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swym udziałem w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca M. H. uzasadnił wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia ‎7 października 2015 r., opartej na podstawie naruszenia art. 328 § 2 w zw. z art. 233 § 1 i art. 382 k.p.c., oczywistą zasadnością skargi, twierdząc, że zaskarżone orzeczenie „pozostaje w rażącej sprzeczności z literalnym brzmieniem przepisów prawa tj. art. 153 k.c., powszechnie przyjętymi regułami interpretacyjnym oraz ugruntowaną i nie kwestionowaną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego”.Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności ‎w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżący, wskazując jako przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), nie uzasadnił tego twierdzenia stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego wyroku oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia ‎11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Uzasadniając wniosek, wnioskodawca całkowicie pominął - nieodzowny do wykazania tej przesłanki - aspekt „oczywistości” zarzucanych w ramach podstaw skargi naruszeń prawa.Skarżący skoncentrował się na przedstawieniu argumentacji zmierzającej do wykazania naruszenia art. 153 k.c., który to przepis nie został ujęty w ramach podstaw kasacyjnych. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z jego uzasadnieniem musi dla swojej skuteczności zostać sformułowany w granicach podstaw skargi, gdyż jedynie to, co - przy uwzględnieniu art. 39813 § 1 k.p.c. - mogłoby być przedmiotem orzekania przez Sąd Najwyższy, może uzasadniać przyjęcie skargi do rozpoznania.Należy dodać, że twierdzenie skarżącego, iż Sąd, dokonując rozgraniczenia nieruchomości nie oparł się na pierwszym kryterium określonym w art. 153 k.c., czyli stanie prawnym, świadczy o niezrozumieniu stanowiska Sądu, które zostało wyraźnie przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego skargą postanowienia.Nie stwierdziwszy okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi, ‎Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 520 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj