Supreme Court dismisses cassation appeal as no serious legal interpretation issues exist regarding joint property division.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by a co-owner against a lower court's decision denying unequal shares in marital property. The appellant argued that the concept of 'significant reasons' under the Civil Code required judicial interpretation due to doctrinal disputes, but the court found this argument insufficient. The decision was based on the lack of evidence showing serious interpretative doubts or conflicting case law regarding the specific statutory provisions cited.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if it raises a significant legal issue, creates serious interpretative doubts, or reveals conflicting case law; mere general assertions of doctrinal importance do not satisfy this requirement.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 182/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z wniosku J. G.przy uczestnictwie I. S. (poprzednio I. S.-G.)o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 września 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w B.z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Uczestniczka postępowania złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 14 listopada 2013 r., oddalającego jej apelację od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 18 stycznia 2013 r., którym Sąd Rejonowy oddalił wniosek o ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym.
Powołując się na obie podstawy określone w art. 3983 § 1 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie orzeczenie co do istoty sprawy i uwzględnienie wniosku o ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym w stosunku 90% udział uczestniczki i 10 % udział wnioskodawcy.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na przesłankę opisaną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Twierdziła, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni art. 43 § 2 k.r.o. i właściwego zdefiniowania pojęcia „ważnych powodów”, stanowiących przesłankę ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym, ponieważ tematyka ta jest niesłychanie istotna i zarazem wywołująca liczne spory w doktrynie oraz orzecznictwie.Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania prowadzi do wniosku, że skarżąca nie przytoczyła przekonujących argumentów świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. W powołanym przepisie chodzi o potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, w związku z czym strona powołująca się na tę przesłankę powinna wykazać, że przepisy potrzebne do rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej wywołują poważne wątpliwości interpretacyjne, wyjaśnić, na czym one polegają i przytoczyć argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen albo wykazać, że przepisy te wywołują rozbieżności w orzecznictwie sądów.
Wymaganiu temu skarżąca nie zadośćuczyniła, nie wykazała bowiem, na czym – jej zdaniem – polegają poważne wątpliwości dotyczące wykładni pojęcia ważnych powodów ani nie wskazała na rzeczywiste rozbieżności występujące na tle art. 43 § 2 k.r.o. w orzecznictwie sądów. Ogólnikowa konstatacja, że tematyka związana z udziałem małżonków w majątku wspólnym jest niesłychanie istotna i zarazem wywołująca liczne spory w doktrynie i orzecznictwie, nie może być - rzecz jasna - uznana za wykazanie przesłanki opisanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka określona w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.Marginesowo tylko trzeba zauważyć, że powołane w odpowiedzi na skargę kasacyjną postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 124/11 (nie publ.) dotyczyło sposobu oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w razie zaskarżenia postanowienia o podziale majątku wspólnego, po ustaleniu przez sąd wartości majątku ulegającego podziałowi (art. 567 § 3 w związku z art. 684 k.p.c.).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie orzekł przy tym o kosztach postępowania kasacyjnego, ponieważ rozstrzygnięcie to powinno zapaść dopiero w postanowieniu końcowym. [aw]