Supreme Court dismisses request to add legal aid costs to cassation ruling as it was not a direct cost award request.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the request to supplement its September 30, 2015, ruling with a decision on unpaid legal aid costs. The plaintiffs' counsel argued that the costs should be assigned to the lower court for retrial, but the Court found this was not a direct request for state-funded legal aid costs under the relevant regulation. Consequently, the Court determined the request was unfounded because the original cassation complaints did not explicitly seek an award of such costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IA§ 20 of the Minister of Justice's Regulation of 28 September 2002; The request to supplement a cassation ruling with a decision on unpaid legal aid costs is inadmissible if the original complaints did not explicitly request such costs, as the lower court retains jurisdiction over cost allocation in retrial proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 18/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 grudnia 2015 r., w sprawie z powództwa H. H., H. W., S. W., D. U. i H. U.przeciwko Gminie Miejskiej B.o zapłatę i ochronę dóbr osobistych, na skutek wniosku pełnomocnika powodów H. H., D. U. i H. U. o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt IV CSK 18/15, oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania trzech skarg kasacyjnych wniesionych przez H. H., przez D. U. i H. U. oraz przez S. W. i H. W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 marca 2014 r. w sprawie z powództwa skarżących przeciwko Gminie Miejskiej B.Wnioskiem z dnia 7 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżących H. H. oraz D. U. i H. U. wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 30 września 2015 r. przez rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Brak orzeczenia o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej w postanowieniu z dnia 30 września 2015 r. wynikał z faktu, że pełnomocnik skarżących H.
H. oraz D. U. i H. U. w skargach kasacyjnych wnosił o to, aby Sąd Najwyższy – uchylając wydane w sprawie wyroki i przekazując sprawę Sądowi Okręgowemu w S. lub sądowi równorzędnemu do ponownego rozpoznania – pozostawił temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Nie jest to wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, o którym mowa w treści § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.:
Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Przesądza to o tym, że wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 30 września 2015 r. jest bezzasadny (art. 351 § 1 w zw. z art. 361, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. aw