Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 178/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on public law grounds due to lack of judicial divergence in civil law interpretation.

Numero d'incarto IV CSK 178/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that the appellant failed to meet the statutory requirements for public law grounds. The appellant argued that Article 24 of the Civil Code requires judicial interpretation regarding the distinct nature of personal rights versus family ties, but the Court found no such divergence in judicial practice. Consequently, the appeal was rejected because the legal issue was already settled by prevailing case law and recent legislative changes.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.: A cassation appeal based on public law grounds is admissible only if the cited legal provision raises serious doubts due to divergent judicial interpretations, which is absent when the prevailing line of case law has already settled the matter.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility public law grounds judicial divergence requirement personal rights interpretation family ties civil code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Powołanie we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1, 39821 k.p.c.
z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c.
§ 2 ust. 7, § 10 ust. 4 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
oraz § 2 ust. 7, § 10 ust. 4 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.
art. 3984 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Powołanie we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 448 k.c
co do tego, czy można uznać dobro osobiste w postaci prawa do niezakłóconego życia prywatnego i rodzinnego jako dobro odrębne i niezależne od dobra w postaci więzi rodzinnej oraz czy naruszenie takiego dobra uprawnia do uzyskania zadośćuczynienia na podstawie art. 448 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
o zmianie ustawy - Kodeks cywilny brak przyczyn, by zachodziły podstawy publicznoprawne do uwzględnienia wniosku.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2019 r., I NSNZP 2/19
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2018 r., III CZP 60/17
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2018 r., III CZP 36/17
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2018 r., III CZP 69/17
III CZP 60/17
Supreme Court allows preparatory letter filing to proceed with medical liability claim against hospital.
III CZP 36/17
Supreme Court allows damages for relatives of injured victims under tort law but denies insurance coverage preclusion ruling.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 178/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa L. G. i P. G.‎przeciwko U. z siedzibą w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lipca 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 15 października 2020 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza na rzecz powodów od pozwanego kwotę 2700,- (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

Powołanie we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.). Skarżący powołuje się na potrzebę wykładni art. 24 § 1 w zw. z 448 k.c. co do tego, czy można uznać dobro osobiste w postaci prawa do niezakłóconego życia prywatnego i rodzinnego jako dobro odrębne i niezależne od dobra w postaci więzi rodzinnej oraz czy naruszenie takiego dobra uprawnia do uzyskania zadośćuczynienia na podstawie art. 448 k.c. i przedstawia obszerny wywód na poparcie tej przesłanki.Przytoczony przepis musi budzić poważne wątpliwości, a zatem nie wątpliwości zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy, a wątpliwości kwalifikowane, wynikające z rozbieżnej jego wykładni przez judykaturę i orzecznictwo.

Ta rozbieżność musi być ugruntowana, a zatem muszą się wykształcić odmienne stanowiska prawne. Kwestia wskazana przez pozwanego jest sporna, zwłaszcza w doktrynie ale nie stanowi o rozbieżności w judykaturze zajęcie odmiennego stanowiska przez Sąd Najwyższy w jednej z czterech uchwał podjętych w składach siedmiu sędziów z dnia 22 października 2019 r., I NSNZP 2/19. Dopuszczalność żądania zadośćuczynienia na podstawie art. 24 § 1 w zw. z 448 k.c. została przesądzona w uchwałach z dnia 27 marca 2018 r. III CZP 60/17, III CZP 36/17 i III CZP69/17 oraz w wielu wyrokach zwykłych składów.

Nie można również podzielić poglądu, że dobro nazwane przez Sąd prawem do niezakłóconego życia prywatnego i rodzinnego stanowi dobro odrębne od dobra w postaci więzi rodzinnej. Wynika to z wywodów Sądu drugiej instancji, który nawiązał do naruszenia więzi emocjonalnej, uniemożliwienia normalnej egzystencji i kontaktów z osobami bliskimi. Wskazał również, że istnieje i podlega ochronie dobro osobiste obejmujące więzi rodzinne i emocjonalne określane jako prawo do życia rodzinnego, więź rodzinna, prawo do życia w rodzinie i utrzymanie tego rodzaju więzi, szczególna więź rodzinna między osobami najbliższymi, silna więź emocjonalna.

Podzielić trzeba pogląd, że nie jest istotna nazwa dobra osobistego ale przeważające znaczenie ma jego istota. W rzeczywistości oba wskazane przez skarżącego dobra, w myśl przedstawionych argumentów w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, stanowią jedno dobro osobiste. Nie można podzielić, że istnieje potrzeba wykładni wskazanych przepisów bo istnienie nawet rozbieżnych orzeczeń Sądu Najwyższego, jeżeli jedno ze stanowisk jest wyraźnie dominującym i utrwalonym, nie uzasadnia konieczności dokonania wykładni. Przeważająca, aktualna linia orzecznictwa w odniesieniu do istnienia dobra osobistego zwanego więzią rodzinną oraz innymi nazwami wskazanymi wyżej przesądza o dopuszczalności żądania przez osobę bliską zadośćuczynienia na podstawie art. 24 § 1 w zw. z 448 k.c. W związku ze zmianami ustawowymi zawartymi w procedowanej ustawie z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny brak przyczyn, by zachodziły podstawy publicznoprawne do uwzględnienia wniosku.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 2 ust. 7, § 10 ust. 4 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018 r., poz. 265). jw