Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 176/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-acceptance of appeal and rejects appeal for lack of legal issue.

Numero d'incarto IV CSK 176/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially accepted the cassation appeal, rejecting the portion challenging the dismissal of the lower appeal as inadmissible. The court found the remaining cassation grounds insufficient because the applicants failed to cite specific legal provisions or provide adequate judicial reasoning. Consequently, the appeal was not accepted for review, and the state's request for costs was denied.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3986 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it challenges a decision dismissing an appeal, and it requires a clear legal issue or a prima facie obvious violation of substantive law to be accepted for review.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility dismissal of appeal substantive law violation judicial reasoning requirement procedural law Poland

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3986 § 1 k.p.c.
W tym stanie rzeczy skarga w tej części jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (art. 3986 § 3 w zw.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
13 § 2 k.p.c.).Oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c.).Oceniając - na podstawie art.
Art. 3863 § 3 k.p.c.
Część z nich w oczywisty sposób zmierza do zakwestionowania oceny dowodów i przyjętej podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, co jest niedopuszczalne z uwagi na zakazy wynikające z art. 3863 § 3 i art.
Art. 38613 § 2 k.p.c.
3863 § 3 i art. 38613 § 2 k.p.c. Jak podniesiono wyżej ograniczona kognicja Sądu Najwyższego w postępowaniu przedsądowym uniemożliwia badanie zarzutów podniesionych w ramach podstaw kasacyjnych.
Art. 520 § 1 k.p.c.
art. 5191 § 1 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył:Zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c.).Oceniając - na podstawie art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, dla skutecznego powołania w skardze przyczyny określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 38613 § 2 k.p.c
3863 § 3 i art. 38613 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UZ 18/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2008 r., II UZ 18/08; z dnia 10 marca 2016 r., II CSK 10/16 - nie publ.), bowiem postanowienie w przedmiocie przyjęcia skargi do rozpoznania zapada podczas innego posiedzenia i w innym składzie niż rozpoznanie skargi kasacyjnej (art.
II CSK 10/16
Polish Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to cite statutory grounds for admissibility.
IV CSK 729/14
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet procedural requirements under Civil Procedure Code.
IV CSK 17/15
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding factual changes in second instance without new evidence.
II CSK 225/11
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2012 r., II CSK 225/11, nie publ.; z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.
IV CSK 189/15
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious error in lower court proceedings.
I UK 214/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2013 r., I UK 214/13, nie publ.).Skarżący nie uczynili zadość żadnemu z tych wymagań.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 176/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z wniosku R.O. ‎przy uczestnictwie B.D., P.D., A.P., J.P., M.R., Gminy K. i Skarbu Państwa - Starosty […]‎o ustanowienie służebności drogi koniecznej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania A.P. i J. P. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. ‎z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt III Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w części, której przedmiot zaskarżenia dotyczy oddalenia apelacji, 2) odrzuca skargę kasacyjną w pozostałej części, 3) oddala wniosek Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIEUczestnicy postępowania A.P. i J.P. łożyli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 lipca 2016 r., którym (1) oddalono wnioski dowodowe uczestników A.P. i J.P. zawarte w apelacji, (2) oddalono apelację uczestników A.P. i J.P. od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 listopada 2015 r., ustanawiającego na nieruchomościach (księga wieczysta Kw (…) oraz Kw (…)1) służebność drogi koniecznej, polegającej na prawie przechodu i przejazdu, na rzecz każdorazowego właściciela nieruchomości objętej księgą wieczystą Kw nr (…)2 zgodnie z wariantem a) opinii biegłego sądowego za wynagrodzeniem na rzecz Skarbu Państwa - Starosty P. w kwocie 1.086 zł i uczestników A.P. i J.P. w kwocie 247 zł.

Sąd Najwyższy zważył:Zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c. w sprawach z zakresu prawa rzeczowego skarga kasacyjna przysługuje od postanowienia co do istoty sprawy oraz postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania. Uczestnicy oznaczyli zakres zaskarżenia jako postanowienie Sądu Okręgowego w G. „w całości” odpowiednio do niego formułując wniosek skargi. W tym stanie rzeczy skarga w tej części jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).Oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - skargę kasacyjną w pozostałym zakresie z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania Sąd Najwyższy przypomina, że celem skargi kasacyjnej jest ochrona interesu publicznego polegającego na ujednoliceniu orzecznictwa sądów i rozwoju judykatury.

Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. Jego rola nie polega zatem na korygowaniu ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa, nawet gdyby one rzeczywiście wystąpiły. W ramach tzw. przedsądu Sąd Najwyższy bada jedynie, czy wskazano i należycie umotywowano przyczyny powołane w art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., tj. czy występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania z uzasadnieniem jest oddzielną jednostką redakcyjną skargi kasacyjnej, uregulowaną w art. 3984 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Nie wystarcza odwołanie się do uzasadnienia podstaw skargi kasacyjnej, nawet jeżeli wskazano w nim tożsame argumenty (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2008 r., II UZ 18/08; z dnia 10 marca 2016 r., II CSK 10/16 - nie publ.), bowiem postanowienie w przedmiocie przyjęcia skargi do rozpoznania zapada podczas innego posiedzenia i w innym składzie niż rozpoznanie skargi kasacyjnej (art. 39810 zd. 2 k.p.c.).

W skardze wskazano na jej oczywistą zasadność mająca wynikać z naruszenia przez Sąd drugiej instancji przepisów prawa materialnego poprzez ich błędne zastosowanie oraz przepisów postępowania w zakresie, który miał wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, dla skutecznego powołania w skardze przyczyny określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2016 r., IV CSK 729/14 oraz z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15 - nie publ.).

Musi być oczywiste, że ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna bez głębszej analizy przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, która przesądza o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2012 r., II CSK 225/11, nie publ.; z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2015 r., IV CSK 189/15, nie publ.).

Skarżący powinien nie tylko przywołać konkretne przepisy prawa, którym - jego zdaniem - Sąd drugiej instancji uchybił, ale także przytoczyć odpowiednią jurydyczną argumentację (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2013 r., I UK 214/13, nie publ.).Skarżący nie uczynili zadość żadnemu z tych wymagań. W części motywacyjnej przyczynę, mającą uzasadniać przyjęcie skargi, oznaczonej jako „Wstęp” nie powołano żadnego przepisu ograniczając się do stwierdzenia „wskazanych w niniejszej skardze”. Nie przytoczono żadnych twierdzeń, poprzestając na sformułowaniu kilku ogólnikowych punktów.

Część z nich w oczywisty sposób zmierza do zakwestionowania oceny dowodów i przyjętej podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, co jest niedopuszczalne z uwagi na zakazy wynikające z art. 3863 § 3 i art. 38613 § 2 k.p.c. Jak podniesiono wyżej ograniczona kognicja Sądu Najwyższego w postępowaniu przedsądowym uniemożliwia badanie zarzutów podniesionych w ramach podstaw kasacyjnych. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy stwierdził, że nie została wykazana powołana przyczyna kasacyjna i na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania w pozostałym zakresie.

Nie znajdując podstaw do odstąpienia od zasady orzekania o kosztach postępowania nieprocesowego zawartej w art. 520 § 1 k.p.c., w myśl której każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, oddalono wniosek uczestnika Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej, o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. jw