Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interpretation issues and grants costs.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the defendant's cassation appeal for examination, ruling that the statutory prerequisites were not met. The defendant argued that a detailed interpretation of civil procedure law regarding court fees was necessary, but the court found no genuine legal uncertainty or conflicting case law. Consequently, the appeal was rejected because the defendant failed to demonstrate a specific legal issue requiring judicial interpretation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, requires interpretation of laws causing serious doubts or judicial inconsistencies, or is obviously justified; mere disagreement with established case law or a desire for a different outcome does not suffice.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 176/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa B. Z. i W. Z.przeciwko H. D.o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 września 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w T.z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt VIII Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 900,- (dziewięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwany H. D. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 25 września 2013 r., oddalającego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 10 grudnia 2012 r., którym uwzględniono powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym poprzez wpisanie w miejsce H. D. powodów B. Z. i K. Z. jako współwłaścicieli w udziałach po ½ i obciążono pozwanego kosztami postępowania odwoławczego.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:
Ustawodawca wprowadzając skargę kasacyjną jako nadzwyczajny środek prawny służący od prawomocnych orzeczeń podkreślił, że jej celem jest ochrona interesu publicznego polegającego na ujednoliceniu orzecznictwa sądów i rozwoju judykatury. Cel ten może być osiągnięty jedynie poprzez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających jego realizację. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i jego rolą nie jest korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej sprawie, nawet gdyby one rzeczywiście wystąpiły.
Ocena podstaw przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania następuje w ramach tzw. przedsądu. Sąd Najwyższy bada, czy w złożonej skardze kasacyjnej wskazano i należycie umotywowano przesłanki wynikające z art. 3989 § 1 k.p.c., tj. czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, i przyjmuje ją do rozpoznania jeżeli spełniony jest ten wymóg przynajmniej w odniesieniu do jednej z nich.
W art. 3984 § 2 k.p.c. przewidziano wymaganie przytoczenia i odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, który umożliwiać ma ocenę, czy w danym wypadku wskazane przyczyny zachodzą. Kognicja Sądu Najwyższego na tym etapie postępowania kasacyjnego jest ograniczona i nie obejmuje oceny zasadności podstaw skargi, zastrzeżonej dla Sądu orzekającego w innym składzie. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, pozwany oparł na przyczynie wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. podnosząc, że „niezbędne jest dokonanie wyczerpującej wykładni przepisów prawa, które budzą poważne wątpliwości”, tj. art. 25 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 368 § 2 k.p.c. ponieważ od ustalenia wartości przedmiotu sporu zależy właściwość sądu, wysokość opłat sądowych oraz wynagrodzenie pełnomocnika.Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem powołanie się na przesłankę istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa - mimo wystąpienia takiej potrzeby - nie doczekał się wykładni albo że niejednolita jego interpretacja wywołuje w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć, rozbieżności w judykaturze (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, nie publ.; z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, nie publ.; z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.; z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, nie publ.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, nie publ.).
Skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia odrębnej i pogłębionej argumentacji prawnej wskazującej na zaistnienie powołanej okoliczności, zawierającej szczegółowe omówienie na czym polegają wątpliwości interpretacyjne (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2009 r., I CSK 111/09, nie publ.; z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, nie publ.; z dnia 31 stycznia 2008 r., II UK 246/07, nie publ.; z dnia 13 grudnia 2007 r., I PK 233/07, OSNP 2009, nr 3 - 4, poz. 43; z dnia 19 października 2006 r., IV CSK 246/06; z dnia 30 maja 2005 r., I PK 23/05, nie publ.).
Wymogi te nie zostały zachowane. Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nawet nie podjął próby wykazania istnienia odmiennych rozstrzygnięć we wskazanym przedmiocie, ani potrzeby zmiany utrwalonego stanowiska orzecznictwa. Przeciwnie - nie ukrywa że w istocie zainteresowany jest jedynie przyznaniem wynagrodzenia przeciwnikom procesowym w innej (niższej) wysokości. Oczywistym jest zatem, że brak uzasadnionej, w rozumieniu wskazanego przepisu, przyczyny przyjęcia skargi kasacyjną jej do rozpoznania. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 odmówił przyjęcia skargi i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy, w oparciu o art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 8 pkt 8 w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst Dz.
U. z 2013 r., poz. 461). [aw]