Supreme Court dismisses bankruptcy appeal for lack of obvious merit and clear legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the debtor's cassation appeal regarding the dismissal of creditor claims in bankruptcy proceedings. The debtor argued that the lower court misinterpreted material law provisions, but the Supreme Court found the appeal's justification insufficient. The court ruled that the appeal failed to demonstrate obvious merit or a clear legal error warranting Supreme Court review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. A cassation appeal is admissible only if it demonstrates obvious merit through clear legal errors, not merely by citing the debtor's financial situation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 171/20 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z wniosku dłużnika Ł. C. nieprowadzącego działalności gospodarczejprzy uczestnictwie wierzycieli Skarbu Państwa - Naczelnika […] Urzędu Skarbowego w B., Wojewody […]., R. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w K., M. P., I. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W., U. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W., I. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W., K.
Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. i E. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Zamkniętego z siedzibą w W.w przedmiocie umorzenia zobowiązań bez ustalania planu spłaty lub ustalenia planu spłaty wierzycieli,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej dłużnika od postanowienia Sądu Okręgowego w B.z dnia 12 lipca 2019 r., sygn. akt VIII Gz (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) nie obciąża Ł. C. kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 12 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w B. w sprawie upadłościowej Ł. C. nieprowadzącego działalności gospodarczej w przedmiocie umorzenia zobowiązań bez ustalania planu spłaty lub ustalenia planu spłaty wierzycieli na skutek zażalenia upadłego na postanowienie Sądu Rejonowego w B. z 15 maja 2019 r. oddalił zażalenie.Od postanowienia Sądu II instancji skargę kasacyjną, na zasadzie art. 49117 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 1228 z późn. zm., dalej: Pr.up.), wywiódł Upadły, zaskarżając powyższe postanowienie w całości i zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię, a mianowicie naruszenie art. 49115 ust. 4 w zw. z art. 49115 ust. 1 Pr.up.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w B. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania Upadły wskazał, iż skarga jest oczywiście uzasadniona z powodu kwalifikowanego naruszenia powyższych przepisów Pr.up.W odpowiedzi na skargę kasacyjną Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewodę […]. oraz Naczelnika […] Urzędu Skarbowego w B. zastępowany przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej wniósł o nieprzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a ewentualnie o jej oddalenie, a ponadto o zasądzenie od Upadłego kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W polskim porządku prawnym skarga kasacyjna została ukształtowana jako nadzwyczajny środek zaskarżenia orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych. Nie może być traktowana jako kolejny środek służący weryfikacji orzeczeń wydanych przez Sądy w postępowaniu instancyjnym, przysługujący stronie do Sądu Najwyższego jako sądu trzeciej instancji. Dotyczy to także oceny występowania w sprawie przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Jakkolwiek termin „oczywista zasadność” stanowi zwrot niedookreślony, to jednak według jednolitej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego o jej występowaniu można mówić jedynie w pewnych szczególnych okolicznościach.
Chodzi mianowicie każdorazowo o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. zamiast wielu postanowienie Sądu Najwyższego z 24 lutego 2012 r., sygn. akt V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt V CSK 622/15).
Przytoczone przez skarżącego okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 20 października 2005 r., sygn. akt II CZ 89/2005, z 10 sierpnia 2006 r., sygn. akt V CSK 2004/06, i z 24 lutego 2006 r., sygn. akt IV CSK 8/06). To na skarżącym spoczywa obowiązek sformułowania w ramach uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odpowiednich argumentów wskazujących na istnienia powyższych okoliczności.
W niniejszej sprawie Skarżący kwestionuje zaskarżone orzeczenie Sądu ad quem wskazując na swoją sytuację majątkową jako wpływającą na możliwości w zakresie spłaty wierzycieli. Tak lakonicznie sformułowane motywy uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, które podlegają odrębnej, samodzielnej ocenie od uzasadnienia podstaw kasacyjnych, odnosząc się zasadniczo do subiektywnej oceny stanu faktycznego Upadłego nie spełniają wymagań wynikających z powyższych ustaleń odnoszących się do wymagań skargi.
Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przesądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz z art. 49117 ust. 1 Pr.up. z uwagi na sytuację majątkową Upadłego. jw