Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 164/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error under Art. 3989 § 1 k.p.c.

Numero d'incarto IV CSK 164/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by K. P. against a lower court's decision to terminate co-ownership. The appellant claimed an obvious violation of property law but failed to provide specific legal arguments distinguishing the alleged error from the merits of the underlying claim. The court ruled that citing the grounds of the appeal does not automatically satisfy the requirement for an 'obvious' legal error under Article 3989 § 1 of the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on an obvious legal error is inadmissible if the appellant fails to provide specific legal arguments proving the error, as mere citation of appeal grounds does not establish the required obviousness.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious legal error Code of Civil Procedure co-ownership termination procedural admissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Wobec niestwierdzenia przyczyn, które uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 520 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 520 § 1 w zw.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c. [aw]
art. 3989 § 1 k.p.c
Wobec niestwierdzenia przyczyn, które uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Wobec niestwierdzenia przyczyn, które uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Wobec niestwierdzenia przyczyn, które uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 164/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku K. P.‎przy uczestnictwie J. P. i H. P.‎o zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Z.‎z dnia 18 września 2013 r., sygn. akt I Ca […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. orzeka, że uczestnicy ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 18 września 2013 r., wydanego w sprawie o zniesienie współwłasności, wnioskodawca K. P. jako okoliczność mającą uzasadniać przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał jej oczywistą zasadność. „Wnioskodawca w orzeczeniu Sądu II Instancji widzi sprzeczności z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa oraz oczywiście błędne, widoczne na pierwszy rzut oka niewłaściwe zastosowanie prawa przez Sąd w zakresie art. 95 pkt 1, w miejsce art. 96 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.

U. z 2010 r. Nr 102 poz. 651 ze zm.).” Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Powołując się na oczywistą zasadność skargi, a zatem na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., skarżący nie przedstawił stosownej argumentacji prawnej, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa procesowego bądź materialnego, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego w Z. oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, skarżący całkowicie pominął aspekt „oczywistości” zarzucanych naruszeń prawa, w istocie uzasadniając wniosek w sposób, który odpowiada uzasadnieniu podstaw skargi. Uzasadnienie to sprowadza się do przytoczenia jednego z zarzutów skargi (choć skarżący początkowo powołał się na oczywiste naruszenie wszystkich powołanych w skardze przepisów) oraz przedstawienia argumentów mających przekonać o jego zasadności, nie zawierając żadnych argumentów prawnych, które mogłyby uzasadniać twierdzenie o wystąpieniu przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Jak wielokrotnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano, uzasadnienie wniosku oraz podstaw skargi to dwa niezależne i odrębne elementy konstrukcyjne skargi, pełniące odmienne funkcje i wymagające przedstawienia właściwych dla każdego z nich argumentów, co oznacza, że uzasadnienia te nie mogą być traktowane zamiennie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52 oraz z dnia 3 grudnia 2003 r., I CK 421/03, Prok. i Pr. 2004, nr 2, poz.38).

Wymaga podkreślenia, że przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie samodzielnie służy jedynie wykazaniu, iż skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, nie zaś, że zasadność ta ma oczywisty, a zatem kwalifikowany charakter. Wobec niestwierdzenia przyczyn, które uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 520 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. [aw]