Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove unresolved legal issue or obvious merit. The appeal was rejected because the applicants did not demonstrate a significant legal question requiring Supreme Court intervention.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by the applicants against a lower court's decision. The applicants argued that the case presented an important legal issue regarding whether the court must examine the finality of an administrative dismissal decision. The court ruled that the applicants failed to provide convincing legal arguments demonstrating a genuine unresolved legal problem or obvious merit in the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to substantiate either an important unresolved legal issue requiring Supreme Court intervention or the obvious merit of the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 162/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku J. J. i A. J. przy uczestnictwie R. J. i K. J. o rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 listopada 2015 r., sygn. akt V Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
UZASADNIENIE
Wnioskodawcy J. J. i A. J. uzasadnili wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 listopada 2015 r. tym, że jest ona oczywiście uzasadniona oraz tym, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne: „czy Sąd, do którego na podstawie art. 34 ust. 2 Ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r., została przez właściwy organ przekazana do rozpatrzenia sprawa o rozgraniczenie w związku z umorzeniem postępowania administracyjnego, jest zobowiązany do badania ostateczności decyzji umarzającej postępowanie”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli zachodzi (przynajmniej) jedna z wymienionych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez wnoszącego skargę (art. 3984 § 2 k.p.c.).
Warunki, jakim powinno odpowiadać prawidłowe uzasadnienie wniosku, zostały określone w bogatym i ustabilizowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego. Objaśniono w nim także, iż skarga kasacyjna jako szczególny środek zaskarżenia nie służy weryfikacji prawidłowości podstawy faktycznej i prawnej orzeczenia, a rolą Sądu Najwyższego nie jest wyjaśnianie wszystkich wątpliwości prawnych, jakie występują w procesie orzekania (stosowania i wykładni prawa).Powołanie się przez skarżących na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) jest nieskuteczne, gdyż nie zostało uzasadnione; funkcji tej nie może spełnić zawarte w podsumowaniu uzasadnienia podstaw skargi stwierdzenie, że „powyższe wskazuje także na oczywistą zasadność skargi (…)”.Skuteczne powołanie się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga sformułowania określonego, dotychczas nierozwiązanego problemu i przedstawienia argumentacji prawnej przekonującej o występowaniu rzeczywistych wątpliwości i poważnych trudności w jego rozwiązaniu, wymagających zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy.
Skarżący nie przedstawili argumentacji prawnej zdolnej do przekonania, że postawione pytanie wiąże się z trudnościami takiej rangi, by miało charakter istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Sąd nie uchylił się od obowiązku sprawdzenia spełnienia przesłanek procesowych, w tym dopuszczalności drogi sądowej. W konkretnym wypadku wiązało się to ze stwierdzeniem wydania ostatecznej decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego, co – w ocenie Sądu - nastąpiło, i „warunki pozwalające na otwarcie drogi sądowej” zostały spełnione.
W tym kontekście nie można mówić o wykazaniu istnienia istotnego zagadnienia prawnego, gdyż wątpliwości dotyczą stosowania prawa w okolicznościach sprawy i są ukierunkowane na przeprowadzenie kontroli wyroku, co nie stanowi przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Podsumowując, skarżący nie wykazali, aby zachodziły powołane przez nich (art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.) przyczyny uzasadniające przyjęcie skargi.Sąd Najwyższy nie stwierdził też, podlegającej badaniu z urzędu, nieważności postępowania przed Sądem drugiej instancji, czyli przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej wnioskodawców do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). db