Supreme Court quashes appeal judgment due to failure to notify secondary intervenor, violating procedural fairness under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the appellate court's judgment and remanded the case for retrial because the secondary intervenor was not properly notified of the hearing date. The intervenor argued she was unaware of the proceedings, claiming this deprived her of the right to defense under Article 379 of the Civil Procedure Code. The Court found the evidence insufficient to prove timely notification, as the only proof of receipt was for a different document and lacked clear identification of the hearing notice.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 379 pkt 5 k.p.c.; Art. 3985 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 386 § 2 k.p.c.: A procedural defect rendering a party unable to exercise their right of defense constitutes grounds for quashing a judgment if the defect is not remedied.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 16/05
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 grudnia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maria Grzelka (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Gerard Bieniek
SSN Marek Sychowicz
ze skargi J. C. w sprawie z powództwa V.(…) Inc.,
przeciwko J. i C. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "H.(…)" w T. z
udziałem interwenientki ubocznej po stronie skarżącego M. C. o uchylenie wyroku Sądu
Arbitrażowego przy Krajowej Izbie Gospodarczej w W. z dnia 24 marca 2003 r., sygn.
KOL. A. (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13
grudnia 2005 r., skargi kasacyjnej J. C. i interwenientki ubocznej M. C. od wyroku Sądu
Apelacyjnego z dnia 24 lutego 2005 r., sygn. akt I ACa (…),
uchyla zaskarżony wyrok i znosząc postępowanie przed Sądem Apelacyjnym w
dniu 24 lutego 2005 r. przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego
rozpoznania,
pozostawiając
postępowania kasacyjnego.
temu
Sądowi
rozstrzygnięcie
o
kosztach
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny oddalił apelację J. C. od wyroku Sądu
Okręgowego w T. z dnia 7 kwietnia 2004 r. oddalającego jego skargę o uchylenie
wyroku Sądu Arbitrażowego przy Krajowej Izbie Gospodarczej w W. Na rozprawie w
dniu 24 lutego 2005 r., po zamknięciu której zapadł wyrok, Sąd Apelacyjny stwierdził, że
skarżący i jego pełnomocnik oraz interwenientka uboczna po stronie skarżącego M. C.,
którzy nie stawili się, zostali prawidłowo zawiadomieni o terminie rozprawy.
W skardze kasacyjnej skarżący J. C. i interwenientka uboczna M. C. zarzucili, że
o rozprawie apelacyjnej w dniu 24 lutego 2005 r. interwenientka nie została
zawiadomiona, w związku z czym pozbawiono ją możności obrony jej praw co skutkuje
nieważnością postępowania (art. 379 pkt 5 k.p.c.). Wnosili o uchylenie zaskarżonego
wyroku i zniesienie postępowania w zakresie dotkniętym nieważnością.
Sąd Najwyższy uznał skargę kasacyjną za zasadną.
Jak wynika z zarządzenia Sędziego z dnia 10 lutego 2005 r. wydanego po tym,
jak postanowieniem z tego dnia Sąd Apelacyjny zwolnił interwenientkę uboczną od
kosztów sądowych, oraz z notatki Sekretarza sądowego z dnia 17 lutego 2005 r. i ze
zwrotnego poświadczenia odbioru zawiadomienia o rozprawie interwenientka otrzymała
w dniu 28 lutego 2005 r. pismo Sądu zawiadamiające ją o terminie rozprawy
apelacyjnej. Było to zatem po terminie rozprawy 24 lutego 2005 r. i usprawiedliwiało
wniosek, że interwenientka pozbawiona została możności obrony jej praw na rozprawie
w dniu wydania zaskarżonego wyroku. Wprawdzie w aktach sprawy na k - (…) znajduje
się zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki adresowanej do M. C., w której m.in.
wymieniona została data 24 lutego 2005 r. godz. 14 45 s. 108, ale dowodu tego nie
sposób
potraktować
jako
zawiadomienia
interwenientki
ubocznej
o
rozprawie
apelacyjnej skoro dowód ten służył potwierdzeniu odbioru pisma z dnia 13 stycznia 2005
r. wzywającego M. C. do uiszczenia wpisu od interwencji, a nie zawiadomieniu o
rozprawie w dniu 24 lutego 2005 r., a ponadto – z uwagi na nieczytelność znaków i brak
bliższego ich oznaczenia przez doręczyciela w miejscu przeznaczonym na podpis
odbiorcy pisma, nie sposób przyjąć, że pismo to odebrała osobiście M. C.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3985 § 1
w zw. z art. 386 § 2 i art. 3981 k.p.c.).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 108 § 2 k.p.c.