Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 157/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists regarding easement acquisition. The court rejects the appeal because the parties failed to demonstrate a significant legal issue under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code. The Supreme Court ruled that the appeal was inadmissible because the parties failed to demonstrate a significant legal issue under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code. The court held that the appeal was inadmissible because the parties failed to demonstrate a significant legal issue under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 157/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a joint applicant against a lower court's decision. The applicants argued that the case involved significant legal issues regarding the interpretation of easement statutes and the concept of good faith possession. The court rejected these arguments, noting that the state was the landowner at the time of construction, making a notarial agreement impossible, and that the legal questions raised could not be abstractly resolved.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless a significant legal issue exists, as the parties failed to demonstrate such an issue in this case.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue easement acquisition good faith possession state property notarial deed expropriation decision

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 176 § 1 k.c
352 § 2 i art. 176 § 1 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 157/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku E. Spółki Akcyjnej w G.‎przy uczestnictwie B.M. i Z.M.‎o zasiedzenie służebności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 14 października 2016 r., sygn. akt IV Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestnicy postępowania wnieśli skargę kasacyjną, w której jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazali na występowanie na jej tle istotnych zagadnień prawnych.

Pierwsze związane jest z wykładnią art. 292, art. 3054, art. 348, art. 352 § 2 i art. 176 § 1 k.c. Należy w związku z tym podkreślić, że kwestie dotyczące następstwa w zakresie posiadania służebności i sposobu jego przenoszenia były przedmiotem licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego (por. m.in. postanowienia z dnia 30 stycznia 2014 r., IV CSK 252/13, OSNC 2014, nr 11, poz. 17, z dnia 6 marca 2015 r., III CSK 192/14, z dnia 25 maja 2016 r., V CSK 547/15). Drugie zagadnienie dotyczy kwestii wielokrotnie wyjaśnianych w orzecznictwie Sądu Najwyższego.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem, służebność przesyłu (oraz per analogiam służebność gruntowa odpowiadająca jej treści) polega na konieczności znoszenia przez właściciela gruntu nie tylko istnienia na nieruchomości obciążonej cudzych urządzeń (urządzeń przesyłowych) trwale z nią związanych, ale także wszelkich czynności podejmowanych przez przedsiębiorcę (przedsiębiorcę przesyłowego) w celu zapewnienia prawidłowego ich funkcjonowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2011 r., I CSK 157/11, OSNC-ZD 2012, nr 2, poz. 45).

Podobnie wyjaśniano już kwestie związane ze strefą ochronną (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2015 r., III CZP 88/15, OSNC 2016, nr 12, poz. 144). Skarżący nie wykazali, aby istniała uzasadniona podstawa do zmiany lub modyfikacji dotychczasowego stanowiska judykatury. Trzecie zagadnienie prawne dotyczące wykładni art. 7, 172, 292, 352 i 3054 k.c. sprowadza się do tego, czy posiadanie przez przedsiębiorcę służebności gruntowej (przesyłu) bez zawarcia z właścicielem nieruchomości umowy o nabycie tej służebności w formie aktu notarialnego i bez decyzji wywłaszczeniowej może być uznane za posiadanie w dobrej wierze, co skutkuje krótszym terminem zasiedzenia.

Trzeba zauważyć, że ocena dobrej wiary posiadacza wymaga uwzględnienia kontekstu faktycznego każdej konkretnej sprawy. Jak wynika z bogatego orzecznictwa w tym zakresie, dopiero ogół okoliczności pozwala na ocenę sytuacji. Zatem zarzut w tym zakresie może stanowić zarzut kasacyjny, ale istotnego zagadnienia prawnego nie da się tej kwestii abstrakcyjnie rozstrzygnąć. Trzeba jeszcze dodać, że tak ujęte zagadnienie prawne nie powstaje w ogóle na tle tej sprawy. Jak bowiem ustaliły sądy meriti, w chwili budowy linii przesyłowych właścicielem nieruchomości był Skarb Państwa, zatem w ogóle nie mogło być mowy o zawarciu przez ówczesny zakład energetyczny umowy notarialnej, bo sprawował on zarząd mieniem Skarbu Państwa.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj