Supreme Court dismisses cassation appeal on joint property division due to lack of obvious legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the applicant against the district court's decision on the division of joint property. The applicant argued that the lower court violated Article 212 of the Civil Code by granting cooperative ownership rights to the co-respondent, thereby depriving her of shelter. The court found no obvious legal error in the lower court's reasoning, which adequately considered the personal, financial, and family circumstances of both former spouses. Consequently, the appeal was rejected, and the applicant was awarded legal aid costs for the cassation proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 212 k.c.: A cassation appeal is obviously justified only if the alleged violation is immediately apparent without deeper analysis, and the lower court's decision must be clearly erroneous in light of the specific personal and financial circumstances of the parties.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 140/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku B. K. przy uczestnictwie S. K. i Gminy Miasta Gdańskao podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 września 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańskuz dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt XVI Ca 631/12, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje adwokatowi B. W. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Gdańsku, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Wnioskodawczyni uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oczywistą jej zasadnością z powodu naruszenia przez Sąd Okręgowy art. 212 k.c. wskutek przyznania wspólnego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu uczestnikowi postepowania i tym samym pozbawienia wnioskodawczyni dachu nad głową.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, a także T.
Ereciński, w: T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 2, Warszawa 2007, s. 242 i 243). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia powołanego w skardze art. 212 k.c. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia na stronach 30 i 31 przekonywająco wyjaśnił zasadność przyznania wspólnego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu uczestnikowi postępowania. Decyzja ta uwzględnia sytuację osobistą, majątkowa i rodzinną obojga byłych małżonków. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; podstawę przyznania zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu w postepowaniu kasacyjnym stanowiły przepisy § 2 ust. 3, § 7 ust. 10, § 13 ust. 4 oraz § 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. 2013. 461 ze zm.).