Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 138/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal in commercial lease dispute as inadmissible due to value and subject matter limits.

Numero d'incarto IV CSK 138/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal against a second-instance judgment dismissing a claim for rent and machine service fees. The appellant argued that the lower court incorrectly interpreted the law regarding a deposit, but the Court found the appeal inadmissible because the dispute involved a commercial lease exceeding the statutory value threshold for such appeals. Consequently, the Court ruled that the cassation procedure was not available for this specific category of case and the claim for non-rent fees fell under commercial dispute rules.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.: The cassation appeal is inadmissible for commercial lease disputes and commercial property rights disputes where the disputed value is below 75,000 PLN, or generally excluded for specific lease categories.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility commercial lease dispute statutory value threshold deposit retention rules civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
najmu (art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.).
art. 3982 § 1 k.p.c.
środka wyklucza art. 3982 § 1 k.p.c. (gospodarczy charakter niniejszej sprawy nie
art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art.
art. 98 § 1 k.p.c.
oraz art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
art. 98 § 3 k.p.c.
oraz art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
art. 394 § 1 k.c
3983 § 1 pkt 1 k.p.c., zarzucając naruszenia art. 394 § 1 k.c.,
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
ją na podstawie z art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., zarzucając naruszenia art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 138/11

POSTANOWIENIE

Dnia 5 sierpnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Remontowo - Handlowego "R."

M. W.Spółki Jawnej w O.

przeciwko R. K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 sierpnia 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 1 grudnia 2010 r.,

1) odrzuca skargę kasacyjną

2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1 800

(jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Powodowe Przedsiębiorstwo Remontowo – Handlowe „R.” M. W. Spółka

jawna w O. wniosło skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 1

grudnia 2010 r. wydanego w sprawie o zapłatę reszty czynszu najmu kruszarki

mobilno-udarowej R-900 (w kwocie 125 008 zł) oraz należności za sprzedane

części, przeglądy maszyny i jej naprawy (71 801,75 zł). Sąd pierwszej instancji

uwzględnił powództwo do kwoty 195 750,79 zł – w tym w całości zasądził

należność czynszową, a kwotę żądaną z tytułu zapłaty za części, przeglądy i

naprawy obniżył o dokonaną wpłatę 1 058,96 zł i w tej części powództwo oddalił.

Sąd Apelacyjny, który rozstrzygał spór na skutek apelacji pozwanego, zmienił

wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że oddalił powództwo w całości i orzekł o

kosztach stosownie do wyniku sporu. Sąd ten wyliczył czynsz za okres, kiedy

pozwany R. K. rzeczywiście mógł korzystać z maszyny na kwotę 215 208 zł, za

uzasadnione uznał także sumy należne za naprawy, przeglądy i części zamienne w

wysokość 70 742,79 zł. Przyjął jednak, że dochodzona należność została już

zaspokojona, ponieważ pozwany wpłacił powodowi 200 000 zł na jej poczet, a

reszta wierzytelności uległa umorzeniu w wyniku potrącenia z wzajemną

wierzytelnością pozwanego o zwrot danego zadatku (w kwocie 100 000 zł). Sąd

Apelacyjny nie podzielił stanowiska powoda, że miał on prawo zatrzymać zadatek,

skoro pozwany zrezygnował z zawarcia umowy kupna maszyny (zadatek stanowił

element postanowień umowy przedwstępnej sprzedaży kruszarki) i otrzymana z

tego tytułu kwota nie powinna być uwzględniana w rozliczeniach z tytułu czynszu i

kosztów eksploatacyjnych. Zdaniem tego Sądu powód nie dopełnił wymagań art.

394 § 1 k.c., ponieważ nie złożył oświadczenia o odstąpieniu od umowy

przedwstępnej z pozwanym, wobec czego zadatek podlegał zwrotowi i mógł

stanowić przedmiot potrącenia.

Skarga kasacyjna powoda skierowana została przeciwko rozstrzygnięciu

oddalającemu powództwo w części obejmującej kwotę 100 000 zł. Skarżący oparł

ją na podstawie z art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., zarzucając naruszenia art. 394 § 1 k.c.,

przez jego błędną wykładnię, opartą na założeniu że warunkiem zatrzymania

zadatku jest złożenie wyraźnego oświadczenia o odstąpieniu od umowy.

We wnioskach skarżący domagał się uchylenia wyroku w zaskarżonej części

i przekazania sprawy w tej części do ponownego rozpoznania Sądowi II instancji,

ewentualnie uchylenia tego wyroku w części oddalającej powództwo do kwoty

100.000,- zł i jego zmiany przez zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki

powyższej kwoty.

Pozwany w odpowiedzi na skargę kasacyjna wniósł o jej odrzucenie

i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego

Sąd Najwyższy, zważył co następuje.

Skarga

kasacyjna

ukształtowana

została

w

przepisach

kodeksu

postępowania cywilnego jako środek odwoławczy o szczególnym charakterze,

nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa

i jednolitości wykładni, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń

nie satysfakcjonujących stron. Jednym z przejawów ograniczonego zakresu skargi

kasacyjnej jest wyłączenie dopuszczalności wykorzystania tego instrumentu do

zaskarżania pewnych kategorii spraw, do których należą także sprawy o czynsz

najmu (art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.). Skarga nie przysługuje również w sprawach

gospodarczych o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest

niższa niż siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych. Pozwany słusznie wskazuje

w odpowiedzi na skargę, że o tym, co jest przedmiotem sprawy decyduje żądanie

zgłoszone przez powoda. W niniejszej sprawie powód nie dochodził zadatku, co

wyraźnie zaznaczył w pozwie (kwota zadatku znajdowała się bowiem w jego

majątku i uznawał ją za niepodlegającą zwrotowi) lecz zapłaty czynszu oraz

świadczeń za zakup części, serwisowanie i naprawy maszyny. Na etapie

postępowania apelacyjnego przedmiotem rozpoznania było roszczenie o zapłatę

reszty czynszu w kwocie 195 008 zł i roszczenie o zapłatę za części, usługi

serwisowe i naprawy w kwocie 70 742,79 zł. Kwestia zadatku wiązała się

z zagadnieniem czy wierzytelność powoda istnieje nadal czy też już wygasła na

skutek jej zaspokojenia, jednak występowała jedynie jako element obrony

pozwanego, a nie jako przedmiot roszczeń powoda. W konsekwencji skarga

kasacyjna w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, ponieważ co do roszczenia

o zapłatę czynszu prawo jej złożenia wyłącza art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., a w zakresie

roszczenia o należności inne niż z tytułu czynszu – możliwość skorzystania z tego

środka wyklucza art. 3982 § 1 k.p.c. (gospodarczy charakter niniejszej sprawy nie

budzi wątpliwości).

Z przytoczonych względów skargę powoda należało odrzucić na podstawie

art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.

Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z treści art. 398 21

k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 2, § 3 ust. 1, § 6 pkt

6 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163,

poz. 1348 ze zm.).