Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 132/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on compulsory mortgage entry due to lack of procedural grounds under Civil Procedure Code. The court found the appeal inadmissible because the issue was not raised in lower proceedings. The decision upholds the lower court's ruling on the mortgage entry. The court ruled that the appeal was not admissible under the Civil Procedure Code. The court dismissed the appeal as it lacked procedural grounds. The court held that the appeal was inadmissible due to procedural defects. The court rejected the appeal based on procedural requirements. The court found the appeal inadmissible for procedural reasons. The court dismissed the appeal due to lack of procedural grounds.

Numero d'incarto IV CSK 132/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by M.B. against the lower court's decision to uphold a compulsory mortgage entry. M.B. argued procedural and substantive errors, claiming she was not properly informed about the enforcement title, but the court noted this issue was never raised during the appeal proceedings. The court determined the appeal was inadmissible because the specific ground for dismissal under Article 3989 § 1 point 4 of the Civil Procedure Code was not met, as the matter was not contested in the lower instance.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. An appeal is inadmissible if the ground for dismissal under Article 3989 § 1 point 4 of the Civil Procedure Code is not met, particularly when the contested issue was not raised in the appeal proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
compulsory mortgage entry cassation appeal inadmissibility Civil Procedure Code procedural grounds requirement enforcement title notice

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie wieczystoksięgowej o wpis hipoteki przymusowej nie nastąpiła przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Intencją wnioskodawcy było bowiem ustanowienie takiego zabezpieczenia niezależnie od prawnego statusu nieruchomości obciążonej.W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art.
art. 520 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 520 § 1 k.p.c. i §§ 2, 4, 11 rozporządzenia MS z dnia 3 października 2016 r.
art. 26 ust. 3, art. 26 ust. 3a, art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Hipoteka taka może być ustanowiona także na odpowiednich składnikach majątku małżonka dłużnika, stanowiących zarówno jego majątek odrębny, jak i majątkiem wspólny dłużnika i jego małżonka (art. 26 ust.
art. 29 § 1 Ordynacji podatkowej
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie wieczystoksięgowej o wpis hipoteki przymusowej nie nastąpiła przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Intencją wnioskodawcy było bowiem ustanowienie takiego zabezpieczenia niezależnie od prawnego statusu nieruchomości obciążonej.W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 520 § 1 k.p.c
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 520 § 1 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 132/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddziału w O. ‎przy uczestnictwie J.B. i M.B. ‎o wpis hipoteki,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 października 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania M.B. od postanowienia Sądu Okręgowego w O. ‎z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt IX Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. stwierdza, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie;

3. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w O. adwokat – J. K. D. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestniczce postępowania z urzędu.

UZASADNIENIE

Uczestniczka postępowania – M.B. złożyła skargę kasacyjną na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 24 października 2016 r., w którym oddalono apelację tej uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 30 sierpnia 2016 r. W postanowieniu tym utrzymano w mocy wpis hipoteki przymusowej z dnia 9 czerwca 2014 r. (k.157 akt sprawy).W skardze kasacyjnej podniesiono zarzuty naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, skarżąca stwierdziła, że skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż powoływanie w niej naruszenia prawa materialnego i procesowego doprowadziły do wydania błędnego rozstrzygnięcia (s. 4-5 skargi).Sąd Najwyższy zważył co następuje:Po analizie treści uzasadnienia postanowień obu Sądów meriti, treści skargi kasacyjnej i zawartej w nich prawnej motywacji o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz treści odpowiedzi na skargę (k. 225 i n. akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie wieczystoksięgowej o wpis hipoteki przymusowej nie nastąpiła przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarga kasacyjna nie jest bowiem, wbrew stanowisku skarżącej uczestniczki postępowania oczywiście uzasadniona.

Należy wyjaśnić, że kwestia „doręczenia uczestniczce informacji o ustawowym tytule wykonawczym” podniesiona została w postępowaniu kasacyjnym, nie podnoszono jej natomiast w postępowaniu apelacyjnym (k. 168 i n. akt sprawy). W aktach sprawy znajduje się wniosek uczestniczki postępowania z dnia 23 czerwca 2016 r. o „wgląd do dokumentu księgi wieczystej” oraz oświadczenie tejże uczestniczki o zapoznaniu się z tymi dokumentami (k. 142). Oznacza to, że uczestniczka jeszcze przed merytorycznym zapoznaniem wniosku zapoznała się także m.in. z tytułami wykonawczymi dołączonymi do wniosku (k. 113 i n. akt sprawy).

Ostatecznie uczestniczka zwróciła się o „wydanie kserokopii wszystkich akt wykonawczych ZUS” i takie kserokopie otrzymała ‎(k. 163 v akt sprawy).Sąd Okręgowy trafnie wskazał na obowiązujący stan prawny pozwalający ustanowić hipotekę przymusową we wszystkich nieruchomościach dłużnika ZUS w celu zabezpieczenia należności z tytułu składek. Hipoteka taka może być ustanowiona także na odpowiednich składnikach majątku małżonka dłużnika, stanowiących zarówno jego majątek odrębny, jak i majątkiem wspólny dłużnika i jego małżonka (art. 26 ust. 3, art. 26 ust. 3a, art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;

Dz.U. z 2013 r., poz. 1442 ze zm.; art. 29 § 1 Ordynacji podatkowej).Jeżeli wnioskodawca dołączył do wniosku tytuły wykonawcze (jak wskazano wcześniej, znane uczestniczce postępowania), nieruchomość objęta księgą wieczystą wskazana we wniosku mogła być objęta wnioskowanym zabezpieczeniem hipotecznym, to samo sformułowanie wniosku ZUS (por. s. 111 v, potrzymane po wezwaniu z dnia 15 maja 2014 r., k. 135 akt) nie mogło stanowić zasadniczej przeszkody w ustanowieniu hipoteki przymusowej właśnie na nieruchomości stanowiącej obecnie majątek osobisty uczestniczki – żony dłużnika ZUS.

Intencją wnioskodawcy było bowiem ustanowienie takiego zabezpieczenia niezależnie od prawnego statusu nieruchomości obciążonej.W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 520 § 1 k.p.c. i §§ 2, 4, 11 rozporządzenia MS z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., nr 1714). aj