Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 125/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on land registry entry where only some heirs of a deceased co-owner are listed as owners.

Numero d'incarto IV CSK 125/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by heirs seeking to register their ownership shares in a property. The applicants argued that the court should interpret the Civil Procedure Code regarding partial registration when a deceased co-owner left multiple heirs. The court ruled that the objection to registering only some heirs stems from substantive law prohibiting entries without legal succession proof, not from a need for judicial interpretation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 6269 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the lower court did not address a substantive legal barrier preventing the entry, as the requirement for complete legal succession is a matter of substantive law, not a need for judicial interpretation of the Civil Procedure Code.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility land registry entry heirs of deceased co-owner substantive law barrier judicial interpretation requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Skarżący nie wykazali istnienia rozbieżności w orzecznictwie sądów.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.jw
Art. 6269 k.p.c.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2008 r., I CSK 11/08; z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, niepubl.).Nie zachodziła potrzeba wykładni art. 6269 k.p.c., odnoszona jedynie do okoliczności tej sprawy.
Art. 1 ust. 1 i 2 u.k.w.h.
Skarżący pominęli bowiem cel prowadzenia ksiąg wieczystych oraz funkcję ujawnienia w nich praw związanych z nieruchomością, które objęte zostały art. 1 ust.
Art. 35 ust. 1 u.k.w.h.
1 i 2 oraz z art. 35 ust. 1 u.k.w.h. W tej sytuacji przeszkodą do dokonania wpisu niektórych tylko współwłaścicieli jest pozostawienie wpisu nieżyjącego już współwłaściciela, od którego wywodzone są prawa objęte wnioskiem o wpis.
Art. 209 k.c.
Zgodnie z art. 209 k.c., każdy ze współwłaścicieli nieruchomości jest uprawniony do wykonywania wszelkich czynności, które zmierzają do zachowania wspólnego prawa.
art. 3983 § 1 k.p.c
- będącym jednym ze spadkobierców J.N..Wnioskodawcy w skardze kasacyjnej powołali podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazali przyczyny objęte art.
art. 8 § 1 k.c
6261 § 2 i 3 w związku z art. 8 § 1 k.c.
art. 64 § 1 k.p.c
i art. 64 § 1 k.p.c., w ocenie skarżących, odpowiedzi wymaga pytanie: „czy w istniejącej księdze wieczystej dopuszczalne jest dokonanie wpisu prawa współwłasności na rzecz osób zmarłych przed złożeniem wniosku".
art. 6269 k.p.c
Potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości została przez skarżących odniesiona do art. 6269 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazali przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2008 r., I CSK 11/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2009 r., II CSK 674/08
postanowienie Sądu najwyższego z dnia 15 maja 2009 r., II CSK 674/08, niepubl).
I PK 306/02
151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz.
III CK 585/04
151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz.
II PK 98/05
Supreme Court dismisses cassation as no significant legal issue exists under Art. 393 § 1 k.p.c.
I CSK 326/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for formal defects and denies legal aid for defective filing.
I CSK 108/08
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide legal arguments supporting the claim.
I UK 325/11
Supreme Court dismisses pension appeal citing procedural defects and correct statutory interpretation of early retirement conditions.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 125/17 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku M.N. i K.N.‎o wpis prawa własności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 października 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt I Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIEZaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia 20 września 2016r., którym oddalone zostało ich żądanie o wpis w oznaczonej księdze wieczystej jako współwłaścicieli nieruchomości po 1/32 części objętej tą księgą.

Podstawą tego wpisu miało być postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po J.N., wpisanym w tej księdze współwłaścicielu nieruchomości oraz postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po ojcu wnioskodawców – S.N. - będącym jednym ze spadkobierców J.N..Wnioskodawcy w skardze kasacyjnej powołali podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazali przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączyli z koniecznością udzielenia odpowiedzi na pytanie:

„czy w sytuacji, gdy ujawniony w dziale II księgi wieczystej zmarły współwłaściciel pozostawił kilku spadkobierców, dopuszczalne jest uwzględnienie wniosku niektórych z tych spadkobierców o wpis w dziale drugim własności nabytych przez nich w drodze dziedziczenia udziałów (tzn. czy można dokonać wpisu do księgi wieczystej jedynie niektórych współwłaścicieli), czy też wniosek musi zawierać żądanie wpisu wszystkich spadkobierców, a w sytuacji, gdy któryś z nich nie żyje także jego następców prawnych (tj. wszystkich aktualnych współwłaścicieli nieruchomości, których udziały „składają się" na udział zmarłego współwłaściciela ujawnionego w księdze wieczystej), a w braku takiego żądania istnieje przeszkoda do dokonania wpisu".

Ponadto na gruncie art. 6261 § 2 i 3 w związku z art. 8 § 1 k.c. i art. 64 § 1 k.p.c., w ocenie skarżących, odpowiedzi wymaga pytanie: „czy w istniejącej księdze wieczystej dopuszczalne jest dokonanie wpisu prawa współwłasności na rzecz osób zmarłych przed złożeniem wniosku". Potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości została przez skarżących odniesiona do art. 6269 k.p.c. i sformułowana w postaci pytania: „czy nieobjęcie przez jednego ze spadkobierców współwłaściciela wpisanego w księdze wieczystej wnioskiem o wpis w dziale II własności odziedziczonego udziału także pozostałych spadkobierców dotychczasowego współwłaściciela, stanowi przeszkodę uwzględnienia wniosku i dokonania wpisu na rzecz spadkobiercy - wnioskodawcy".Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznanie skargi kasacyjnej, będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego.

Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu, o ile jest zgodny z interesem powszechnym. Skarga nie stanowi środka zmierzającego do kwestionowania niesatysfakcjonującego skarżącego orzeczenia sądu drugiej instancji. Stwierdzenie, czy zachodzą szczególne względy, przemawiające za rozpoznaniem skargi kasacyjnej w konkretnej sprawie, dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przyczyn wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.Powołanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, wymaga przedstawienia konkretnego problemu i wskazania przepisu, na tle którego on się pojawił oraz przedstawienia argumentacji, odrębnej od uzasadnienia podstaw kasacyjnych, a przemawiającej za tym, iż rozstrzygnięcie go stwarza rzeczywiste i poważne trudności.

Ponadto wiąże się z obowiązkiem wykazania, że problem jest istotny i poważny, w rozumieniu powołanego przepisu, nierozwiązany w dotychczasowym orzecznictwie sądowym, ma uniwersalny charakter i jego wyjaśnienie służyć będzie rozpoznaniu innych podobnych spraw oraz rozstrzygnięciu sprawy skarżącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.).

Wniosek skarżących i jego motywacja nie spełniają wymagań przewidzianych dla zaistnienia wskazanej przesłanki przedsądu. Skarżący pominęli bowiem cel prowadzenia ksiąg wieczystych oraz funkcję ujawnienia w nich praw związanych z nieruchomością, które objęte zostały art. 1 ust. 1 i 2 u.k.w.h. Urzeczywistnieniu tego celu służy obowiązek właściciela niezwłocznego złożenia wniosku o ujawnienie swego prawa własności, stosownie do art. 35 ust. 1 u.k.w.h. Odnosi się on także do współwłaścicieli nieruchomości tak co własnych udziałów, jak i udziałów pozostałych współwłaścicieli, jeżeli wywodzone są od tego samego właściciela lub współwłaściciela.

Zgodnie z art. 209 k.c., każdy ze współwłaścicieli nieruchomości jest uprawniony do wykonywania wszelkich czynności, które zmierzają do zachowania wspólnego prawa. Odnosi się to także do obowiązku ujawnienia wspólnego prawa w księdze wieczystej. Wniosek współwłaścicieli powinien doprowadzić księgę wieczystą do aktualnego stanu prawnego. Te obowiązki jednoznacznie wynikają z art. 1 ust. 1 i 2 oraz z art. 35 ust. 1 u.k.w.h. W tej sytuacji przeszkodą do dokonania wpisu niektórych tylko współwłaścicieli jest pozostawienie wpisu nieżyjącego już współwłaściciela, od którego wywodzone są prawa objęte wnioskiem o wpis.

Przeszkoda ta jest usytuowana w prawie materialnym, którego przepisy uniemożliwiają uwzględnienie żądania, z uwagi na niewykazanie następstwa prawnego po osobie wpisanej w księdze wieczystej. Sąd Okręgowy nie wypowiadał się w kwestii możliwości prowadzenia postępowania wieczystoksięgowego z udziałem osób, które zmarły przed złożeniem wniosku.Powołanie przez skarżącą jako przyczyny wniosku potrzeby wykładni konkretnego przepisu prawa budzącego wątpliwości lub wywołującego rozbieżności w orzecznictwie sądów wymagało wskazania, że doszło do rozbieżności w orzecznictwie sądów lub wyłoniły się istotne wątpliwości przy jego interpretacji.

W tym celu należało wskazać nie tylko przepisy prawa, których wykładnia budzi poważne wątpliwości lub wywołuje rozbieżności w orzecznictwie, lecz także szczegółowo opisać na czym polegają wątpliwości interpretacyjne, określić, że mają poważny charakter lub przedstawić orzeczenia sądów, w których dokonano różnej wykładni przepisów, a także, że dokonanie wykładni przez Sąd Najwyższy jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2008 r., I CSK 11/08; z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, niepubl.).Nie zachodziła potrzeba wykładni art. 6269 k.p.c., odnoszona jedynie do okoliczności tej sprawy.

W rozumieniu tego przepisu przeszkoda materialnoprawna zachodzi wówczas, gdy dołączone do wniosku dokumenty jako podstawa żądania, w zestawieniu ze stanem prawnym wynikającym z księgi wieczystej, czyni wpis nieuzasadnionym (por. postanowienie Sądu najwyższego z dnia 15 maja 2009 r., II CSK 674/08, niepubl). Skarżący nie wykazali istnienia rozbieżności w orzecznictwie sądów.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.jw