Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 121/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and factual findings under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 121/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal against the appellate court's judgment confirming the invalidity of a property sale contract. The appellants argued for a legal issue regarding the revocation of a power of attorney, but the court found their arguments insufficient and focused on overturning established facts. Consequently, the appeal was dismissed because the Supreme Court cannot re-evaluate factual findings or re-examine issues already settled by lower courts.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue or a clear justification, as the Supreme Court is bound by factual findings and cannot act as a third instance reviewing evidence.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility significant legal issue requirement factual findings binding power of attorney revocation invalid contract civil code ritiro dell'istanza giudiziaria azione parziale modificazione delle conclusioni

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Nie można więc mówić o oczywistym uzasadnieniu skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), podobnie jak o występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 3983 § 3 oraz art.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być ustalenia faktyczne i ocena dowodów, a Sąd Najwyższy jest związany tymi ustaleniami.
Art. 98 k.p.c.
orzec jak w postanowieniu, rozstrzygając o kosztach postępowania zgodnie z art. 98 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
98 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.as]aj
art. 105 k.c
była nieważna ze względu na jej zawarcie przez osobę, której pełnomocnictwo zostało skutecznie wcześniej odwołane (art. 105 k.c.).
art. 278 k.p.c
235 w związku z art. 278 k.p.c.
art. 245 k.p.c
3 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 245 k.p.c.; art.
art. 6 k.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 49/03
Supreme Court dismisses appeal; tenant's death extinguished lease, preventing inheritance of preferential purchase right.
III CSK 84/10
Supreme Court dismisses appeal when death of grantor voids power of attorney but buyer acted in good faith.
II CSK 458/12
Supreme Court vacated appeal ruling for failure to assess third-party bad faith under Civil Code § 58 § 2. The court held that a power of attorney agent's actions violating loyalty principles do not automatically invalidate third-party contracts unless the third party acted in bad faith. The Supreme Court found the lower court erred by not examining whether the third party knew or should have known about the agent's breach of loyalty, which is required to declare the third-party contract void under § 58 § 2 in conjunction with § 105. Consequently, the case was remanded for a new assessment of the third party's knowledge and intent. The court emphasized that the absolute invalidity of such acts requires a specific finding of the third party's bad faith, not just the agent's misconduct. This decision clarifies the interplay between agency law and third-party protection in civil transactions. The ruling ensures that third parties are not unfairly bound by an agent's internal conflicts without their own culpable knowledge.
II CSK 59/16
Supreme Court dismisses appeal allowing land sale despite low price due to social norms and procedural flexibility.
II CSK 371/17
Supreme Court dismisses appeal on invalid gift contract due to donor's lack of consent and malicious intent.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 121/19 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa G.W. ‎przeciwko P.M. i E.M. ‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 października 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 6 lutego 2018 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanych na rzecz powoda łącznie kwotę 2700,- (dwa tysiące siedemset) złotych z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 lutego 2018 r. Sąd Apelacyjny w (...) oddalił apelację pozwanych P. i E. małżonków M. od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 19 grudnia 2016 r., którym zostało ustalone, że zawarta dnia 18 lipca 2014 r. umowa sprzedaży bliżej oznaczonej nieruchomości w G. była nieważna ze względu na jej zawarcie przez osobę, której pełnomocnictwo zostało skutecznie wcześniej odwołane (art. 105 k.c.). Rozpoznając apelację pozwanych Sąd drugiej instancji uznał ją za niezasadną, mimo że podzielił zarzuty apelacji co do wadliwości niektórych ustaleń faktycznych.W skardze kasacyjnej pozwani zarzucili Sądowi drugiej instancji naruszenie zaskarżonym wyrokiem przepisów postępowania, tj. art. 235 w związku z art. 278 k.p.c. i art. 156 ust. 3 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 245 k.p.c.; art. 6 k.c. oraz art. 232 k.p.c.; art. 235, art. 236, art. 308, art. 309 i art. 228 § 1 i 2 k.p.c. Naruszenie prawa materialnego dotyczy art. 101 § 1 w związku ‎z art. 61 k.c. przez błędną interpretację; art. 105 § 1 k.c. przez niewłaściwe zastosowanie oraz art. 58 § 2 w związku z art. 5 k.c. przez błędną interpretację.

Skarżący wnieśli o przyjęcie skargi do rozpoznania, a następnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania.W odpowiedzi powód wniósł o odmówienie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak spełnienia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania podnosi się występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz oczywiste uzasadnienie skargi.

Zagadnienie prawne ma dotyczyć skuteczności odwołania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy oświadczenie o odwołaniu pełnomocnika nie zostało skutecznie złożone pełnomocnikowi, a w dalszej kolejności, jak to formułują skarżący, czy w takiej sytuacji powinien mieć zastosowanie a priori art. 105 k.c. Jednakże motywacja przedstawionego zagadnienia jest niezwykle skąpa i sprowadza się do zacytowania dwóch poglądów wyrażonych w jednym z komentarzy do kodeksu cywilnego i następnie wskazania tego, który odpowiada skarżącym. Nie jest to wystarczające dowiedzenie potrzeby rozważenia kwestii prawnej przez Sąd Najwyższy, w sytuacji, gdy stanowisko przyjęte przez Sąd Apelacyjny jest prawidłowo uzasadnione i poparte także innymi argumentami wynikającymi z ustalonego stanu faktycznego.

W rezultacie zagadnienie to jest pozorne i skierowane na podważenie ustaleń faktycznych, z których jednoznacznie wynika, że do cofnięcia pełnomocnictwa doszło i było to pełnomocnikowi wiadome, co zostało wyjaśnione w uzasadnieniu Sądu drugiej instancji, a obecnie zarzut powtórzony z rozpoznanej już apelacji. Zgodnie z art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być ustalenia faktyczne i ocena dowodów, a Sąd Najwyższy jest związany tymi ustaleniami. Na temat wykładni art. 105 k.c. w poruszonych kwestiach wypowiedział się już Sąd Najwyższy (zob. postanowienia z dnia 11 września 2003 r.

III CZP 49/03, OSNC 2004, nr 10, poz. 168 i z dnia 5 stycznia 2011 r. III CSK 84/10, nie publ. oraz wyroki ‎z dnia 21 marca 2013 r. II CSK 458/12, OSNC-ZD 2014, nr 1, poz. 10, z dnia 20 października 2016 r. II CSK 59/16, nie publ. i z dnia 23 marca 2018 r. II CSK 371/17, nie publ.). Stanowisko wyrażone w tych judykatach nie było kwestionowane we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania.Nie można również podzielić poglądu skarżących o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej i to w podnoszonym tylko zakresie zarzutu dotyczącego naruszenia przepisów postępowania.

Stanowisko wyrażone we wniosku jest wysoce formalistyczne i usiłuje nie dostrzegać rzeczywistego przedmiotu przeprowadzonych dowodów, w których nie chodziło o cenę sprzedawanej nieruchomości, ale że zostało to uczynione po znacząco zaniżonej cenie. Nawet, jeśli ustalenie wartości tej nieruchomości było orientacyjne, to na potrzeby spornej sprawy wystarczające, żeby nie mieć wątpliwości o określeniu ceny drastycznie poniżej wartości tej nieruchomości. Nie można więc mówić o oczywistym uzasadnieniu skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), podobnie jak o występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), zwłaszcza w sytuacji, gdy wskazane łącznie obie powyższe podstawy skargi kasacyjnej się wzajemnie, co do zasady, wykluczają.

Zostało to wykazane w licznych i dostępnych orzeczeniach Sądu Najwyższego oraz poglądach doktryny.Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia prawomocnego orzeczenia sądowego, nie jest zatem trzecią instancją sądową, weryfikującą stan sprawy i poczynione ustalenia oraz oceny dowodowe.Z tych względów należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak w postanowieniu, rozstrzygając o kosztach postępowania zgodnie z art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.as]aj