Cassation appeal dismissed for inadmissibility due to lack of standing and obvious merit in civil debt dispute.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by defendants A. C. and D. C. against the appellate court's judgment in a joint debt collection case. The court ruled that D. C. lacked standing to appeal the portion of the judgment concerning the separate claim against A. C., while the remaining appeal was rejected for lacking obvious merit. The court emphasized that merely repeating arguments from the cassation petition does not satisfy the requirement of obvious merit, which demands a clear and undeniable basis for rejection without further analysis.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 398 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 9 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant lacks standing in the specific part of the judgment or if the appeal lacks obvious merit, as mere repetition of arguments without demonstrating clear legal error does not satisfy the threshold for admissibility.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 118/11
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lipca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie z powództwa A. Grupa Drobiarska SA z siedzibą w M. Oddział w Z.
przeciwko A. C. i D. C.
o zapłatę kwoty 251.321 złotych
oraz z powództwa A. Grupa Drobiarska SA z siedzibą w M. Oddział
w Z.
przeciwko A. C.
o zapłatę kwoty 260.297 złotych
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 8 lipca 2011 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanych A. C. i D. C.
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 8 września 2010 r.,
I. odrzuca skargę pozwanej D. C. w części dotyczącej
punktu II zaskarżonego wyroku;
II. odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi pozwanego
oraz skargi pozwanej w pozostałej części.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. Sąd Okręgowy połączył do
wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawę, w której powódka „A.” Grupa
Drobiowa Spółka Akcyjna w M. Oddział w Z. dochodziła zasądzenia solidarnie od
pozwanych A. C. i D. C. kwoty 251.320,27 zł, ze sprawą, w której powódka ta
dochodziła zasądzenia od pozwanego A. C. kwoty 260.296,83 zł.
Wyrokiem z dnia 23 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy na skutek zarzutów obojga
pozwanych w sprawie pierwszej uchylił w całości nakaz zapłaty wydany przeciw
nim w postępowaniu nakazowym przez ten Sąd w dniu 9 lutego 2009 r. i zasądził
od nich kwotę 141.592,20 zł, oddalając powództwo w pozostałej części, natomiast
po rozpoznaniu zarzutów pozwanego w sprawie drugiej utrzymał w całości w mocy
nakaz zapłaty wydany przeciwko niemu w postępowaniu nakazowym przez ten Sąd
w dniu 9 lutego 2009 r.
Wyrokiem z dnia 8 września 2010 r. Sąd Apelacyjny na skutek apelacji
powodowej Spółki w sprawie pierwszej zmienił zaskarżony wyrok Sądu
Okręgowego w ten sposób, że utrzymał w całości nakaz zapłaty wydany przeciwko
pozwanym i uchylił zawarte w tym wyroku postanowienie o kosztach procesu,
w sprawie drugiej natomiast, uwzględniając częściowo apelację pozwanego, uchylił
zaskarżony
wyrok
w
zakresie
rozstrzygnięcia
o
kosztach
postępowania,
w pozostałym zaś zakresie apelację oddalił.
Wyrok Sądu odwoławczego pozwani zaskarżyli w całości, opierając skargę
kasacyjną na obu podstawach przewidzianych w art. 398 3 § 1 k.p.c. W ramach
podstawy naruszenia prawa procesowego skarżący zarzucili uchybienie art. 247
oraz art. 227 w zw. z art. 217 § 2 k.p.c., natomiast w ramach podstawy naruszenia
prawa materialnego art. 6, 38, 65, 76, 77, 84, 87 i art. 89 w zw. z art. 353 1 w zw.
z art. 605 oraz art. 385 k.c. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność pozwani przedstawili
argumentację, którą posłużyli się w celu uzasadnienia części spośród zarzutów
podniesionych w ramach podstaw skargi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna D. C. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 września
2010 r. w części dotyczącej oddalenia apelacji pozwanego od wyroku Sądu
Okręgowego z dnia 23 lutego 2010 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu
(art. 3986 § 3 k.p.c.). Wyrok ten został w tej części wydany w sprawie z powództwa
„A.” Grupy Drobiowej S.A. w M. Oddział w Z. przeciwko A.C. o zapłatę. Skarżącej
nie przysługiwała w tej sprawie legitymacja do wniesienia środka zaskarżenia.
W zakresie, w jakim skarga jest dopuszczalna (skarga pozwanego oraz
skarga pozwanej w pozostałej części), brak było podstaw przyjęcia jej do
rozpoznania.
Skarżący nie przedstawili żadnych argumentów, które mogłyby świadczyć
o oczywistej zasadności skargi. Powtórzenie części uzasadnienia podstaw skargi
nie jest właściwą metodą wykazania przesłanki wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4
k.p.c. Taki sposób uzasadnienia wystąpienia w sprawie powołanej przesłanki
niewątpliwie wymagałby szczegółowego zbadania podniesionych w skardze
zarzutów, co na obecnym etapie postępowania jest ze względu na jego charakter
niedopuszczalne. Sąd Najwyższy wielokrotnie już wyjaśniał, że o oczywistej
zasadności skargi można mówić jedynie wówczas, gdy zasadność skargi na tle jej
podstaw jest na tyle widoczna i niewątpliwa, że jej stwierdzenie nie wymagałoby
przeprowadzenia głębszej analizy sprawy oraz sformułowanych w skardze
zarzutów (por. uzasadnienie postanowienia SN z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ
187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 oraz postanowienie SN z dnia 5 października
2007 r., III CSK 216/07, niepubl.). W tym też kierunku powinny zmierzać argumenty
strony mające służące wykazaniu tej przesłanki, w skardze ich jednak brak.
Wobec powyższego, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie
art. 3989 § 2 k.p.c.