Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 11/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious justice under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 11/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the appellate court's judgment on July 4, 2017. The appellant argued that the lower court improperly accepted factual findings from the first instance without resolving a significant legal issue regarding the binding force of prior judgments. The court ruled that the appellant failed to demonstrate how the legal problem would create divergent judicial assessments or constitute an obvious violation of law. Consequently, the appeal was rejected as it did not meet the statutory requirements for Supreme Court review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3981 § 2 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless the appellant demonstrates that the case involves a significant legal issue requiring a universal interpretation or constitutes an obvious violation of law.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue binding force of judgments appellate procedure Supreme Court review obvious violation of law Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3981 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 39813 § 2 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CSK 53/13
Supreme Court dismisses cassation appeal as no important legal issue exists under Civil Procedure Code.
I UK 271/11
Supreme Court dismisses appeal on social security coverage, ruling fake employment contracts do not trigger mandatory insurance obligations.
I UK 134/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2007 r., I UK 134/07 oraz z dnia 9 lutego 2011 r., III SK 41/10 - nie publ.).
III SK 41/10
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide legal argumentation proving a significant legal issue exists.
II UK 38/08
akt II UK 38/08, nie publ.; z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn.
II CZ 142/04
akt II CZ 142/04, nie publ.).Ubocznie wypada zauważyć, że przedstawiony przez skarżącą problem nie budzi wątpliwości w orzecznictwie i była przedmiotem wielokrotnych wypowiedzi Sądu Najwyższego (por.
I CSK 659/15
Supreme Court allows preparatory document submission to enable claim filing against state road authority.
V CSK 164/16
Supreme Court quashes lower court ruling for violating binding force of prior judgment regarding contract validity.
IV CSK 669/15
Supreme Court vacates appeal judgment for failure to properly apply facts and cite legal basis.
I CSK 623/15
Supreme Court dismisses adverse possession claim where prior owner lacked intent to own land.
IV CSK 276/16
Supreme Court quashes lower court refusal to register land rights based on final judgments, mandating entry with warning.
I PKN 341/01
Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded due to lack of clear legal error.
V CZ 187/02
Cassation appeal dismissed for failure to prove obvious legal violation required for admissibility under Polish Civil Procedure Code.
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 11/17 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa M.K.S. ‎przeciwko J.B. i Z.A.W. ‎o nakazanie złożenia oświadczenia woli,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca oparła swój wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej i czwartej spośród wymienionych przesłanek.Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności.

Problem ten musi mieć charakter uniwersalny, co oznacza, że jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych, podobnych spraw. Chodzi przy tym o problem, którego wyjaśnienie jest konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostający w związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.), i także w związku z podstawą prawną zaskarżonego wyroku (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz z dnia 3 lutego 2012 r.

I UK 271/11 - nie publ.). Konieczne jest przytoczenie argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Skarżący powinien nie tylko wskazać przepis prawa (materialnego lub procesowego), którego dotyczy zagadnienie, ale także przedstawić pogłębioną argumentację prawną w celu wykazania, że zagadnienie jest istotne, a jego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia w jego sprawie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2007 r., I UK 134/07 oraz z dnia 9 lutego 2011 r., III SK 41/10 - nie publ.).

Przedstawiony przez skarżącą problem dotyczył dopuszczalności przyjmowania za własne przez sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji, w sytuacji zgłoszenia w apelacji zarzutu sprzeczności ustaleń faktycznych oraz zakresu mocy wiążącej prawomocnych orzeczeń, z którą związana jest konieczność uwzględnienia przez sąd orzekający wydanych wcześniej wyroków. W uzasadnieniu wniosku skarżąca nie wykazała możliwości zaistnienia rozbieżnych ocen przedstawionego przez siebie problemu, ani nie przeprowadziła żadnego pogłębionego wywodu prawnego dla wykazania, że jej wątpliwości stanowią istotne zagadnienie prawne wymagające zaangażowania Sądu Najwyższego.

Nie jest rolą Sądu Najwyższego domyślanie się lub poszukiwanie okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por.: postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt II UK 38/08, nie publ.; z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt II CZ 142/04, nie publ.).Ubocznie wypada zauważyć, że przedstawiony przez skarżącą problem nie budzi wątpliwości w orzecznictwie i była przedmiotem wielokrotnych wypowiedzi Sądu Najwyższego (por. m. in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 15 września 2016 r., I CSK 659/15, nie publ.; z dnia 24 stycznia 2017 r., V CSK 164/16, nie publ.; z dnia 17 czerwca 2016 r., IV CSK 669/15, nie publ.; postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 30 września 2016 r., I CSK 623/15, nie publ.; z dnia 1 marca 2017 r., IV CSK 276/16, nie publ.).Z kolei oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności wyroku z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).

Zgodnie ze stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej na to, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.).

Skarżąca w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie wskazała okoliczności, które uzasadniałyby oczywistą zasadność skargi.Wobec powyższego nie można przyjąć, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zostały w sposób właściwy wykazane.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).aj