Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 11/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on adverse possession, ruling facts do not show independent possession.

Numero d'incarto IV CSK 11/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by B.B. against the Regional Court's decision denying her adverse possession claim. The lower court found that B.B. and X.B. merely used the property with the mother's permission for family assistance, constituting dependent possession rather than independent possession required for acquisition. The Supreme Court agreed, stating that possession must be independent of the owner's will and that the appellant failed to prove an obvious legal error justifying cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue not yet settled in case law or involves an obvious violation of law; mere disagreement with factual findings or lack of independent possession does not meet these thresholds.

Parole chiave

Generato dall'IA
adverse possession independent possession cassation appeal family assistance dependent possession art 3989 k.p.c. obvious violation of law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.
art. 3989 § 2 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.
art. 3984 k.p.c.
Nie chodzi więc o takie naruszenie prawa, które może stanowić podstawę skargi w rozumieniu art. 3984 k.p.c., lecz o naruszenie kwalifikowane (por.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Powołanie się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3984 k.p.c
Nie chodzi więc o takie naruszenie prawa, które może stanowić podstawę skargi w rozumieniu art. 3984 k.p.c., lecz o naruszenie kwalifikowane (por.
art. 3989 § 2 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, BSN 2009, nr 4, s.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2009 r., I CSK 453/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2013 r., III SK 43/12
zamiast wielu postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2013 r., III SK 43/12, LEX nr 1331343 czy też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2012 r., III PK 79/11, LEX nr 1215619).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2012 r., III PK 79/11
zamiast wielu postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2013 r., III SK 43/12, LEX nr 1331343 czy też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2012 r., III PK 79/11, LEX nr 1215619).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2012 r., II PK 278/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2012 r., II PK 278/11, LEX nr 1214574).
uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 października 2003 r. P 3/03
oraz uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 października 2003 r. P 3/03, OTK-A 2003/8/82).
III CSK 285/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, BSN 2009, nr 4, s.
I CSK 453/08
Supreme Court dismisses acquisition by prescription claim due to lack of independent possession by the applicant.
I CSK 360/11
Supreme Court vacates lower court decision on adverse possession due to failure to prove independent possession.
III PK 79/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious procedural violation under Polish Code of Civil Procedure.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 11/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku B. B.‎przy uczestnictwie E. O., K. B. i X. B.‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt IX Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 października 2012 r. Sąd Rejonowy w N. stwierdził, że B. B. i X. B. nabyli przez zasiedzenie z dniem 30 kwietnia 2008 r. na prawach ustawowej wspólności majątkowej udział 418/1000 z udziału 2/3 należącego do pozostałych współwłaścicieli w nieruchomości gruntowej położonej w J.. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w O. na skutek apelacji uczestnika K. B. zmienił zaskarżone postanowienie i oddalił wniosek, uznając, że wnioskodawczyni nie wykazała, aby wraz z mężem posiadała nieruchomość samoistnie w zakresie wskazanych udziałów innych współwłaścicieli przez okres wystarczający do zasiedzenia.

W ocenie Sądu zajmowana przez B. i X. B. część nieruchomości uczestników została im użyczona przez matkę X. B. w ramach pomocy rodzinnej dla młodych małżonków i pozostawała w ich posiadaniu zależnym, a nie samoistnym. Od tego postanowienia skargę kasacyjną wniosła wnioskodawczyni B. B., zaskarżając je w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń nie satysfakcjonujących stron.

Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie ujawniły się przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. okoliczności przemawiające za przyjęciem skargi do rozpoznania. Skarżąca uzasadniła potrzebę rozpatrzenia jej skargi przesłankami przewidzianymi w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Istotne zagadnienie prawne ujęła w formie następujących pytań: - czy decydujące znaczenie dla ustalenia rodzaju posiadania ma sposób sprawowania władztwa nad nieruchomością czy też okoliczność, iż nastąpiło ono w ramach stosunków rodzinnych; - jakie znaczenie w kontekście nabycia własności nieruchomości ma okoliczność objęcia jej w posiadanie za zgodą właściciela.

Wskazując na potrzebę wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie skarżąca nie sprecyzowała, które przepisy ma na myśli.O oczywistej zasadności skargi świadczy, zdaniem wnioskodawczyni dopuszczenie się przez Sąd Okręgowy szeregu łatwo dostrzegalnych uchybień, zwłaszcza w zakresie stosowania prawa materialnego. Zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter istotny i być zagadnieniem nowym, dotychczas nie rozwiązanym w orzecznictwie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, BSN 2009, nr 4, s. 48).

Powinno precyzować problem, który wiąże się z określonym przepisem prawa materialnego lub procesowego i którego wyjaśnienie ma znaczenie dla rozstrzygnięcia konkretnej, jednostkowej sprawy, jak również dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw. Przedstawione przez skarżącą problemy nie mają cech tak rozumianej istotności. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że posiadanie jest stanem faktycznym, w którym podmiot prawa cywilnego sprawuje we własnym interesie względnie trwałe, faktyczne władztwo nad rzeczą w zakresie prawa własności albo w zakresie innego prawa podmiotowego.

W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że stwierdzenie posiadania samoistnego jest możliwe w przypadku, gdy posiadanie polega na korzystaniu z rzeczy z wyłączeniem innych osób i jest niezależne od wyraźnej lub dorozumianej zgody innej osoby, w tym w szczególności niezależne od zgody właściciela. Progowym warunkiem umożliwiającym uznanie określonego władztwa faktycznego za posiadanie samoistne jest rzeczywista możliwość korzystania przez określony podmiot z rzeczy w zakresie odpowiadającym treści prawa własności niezależnie od woli innych podmiotów (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2009 r.

I CSK 453/08, niepubl., z dnia 4 kwietnia 2012 r., I CSK 360/11, niepubl. oraz uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 października 2003 r. P 3/03, OTK-A 2003/8/82). Powołanie się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga od skarżącego sformułowania w uzasadnieniu wniosku odpowiednich wywodów potwierdzających tę okoliczność. Skarga jest oczywiście uzasadniona wówczas, kiedy zaskarżone nią orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. zamiast wielu postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2013 r., III SK 43/12, LEX nr 1331343 czy też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2012 r., III PK 79/11, LEX nr 1215619).

Nie chodzi więc o takie naruszenie prawa, które może stanowić podstawę skargi w rozumieniu art. 3984 k.p.c., lecz o naruszenie kwalifikowane (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2012 r., II PK 278/11, LEX nr 1214574). Ocena skarżącej, że podnoszone przez nią zarzuty cechuje tak rozumiana oczywistość nie wystarczy, skoro w świetle poczynionych przez Sądy obu instancji ustaleń faktycznych zarzuty materialnoprawne podnoszone przez skarżącą nie jawią się jako jednoznacznie uzasadnione.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]